Wątek limerykowy, absurdalno - groteskowy!
Zapraszam do wpisywania ulubionych limeryków lub też... do tworzenia własnych. Na czym to polega? Wyjaśnieniem niech będzie cytat z książki "Limeryki czyli o plugawości i promienistych szczytach nonsensu" (Bikont & Szczęsna), w której zasady rymowania omawiane są na przykładzie limeryku Macieja Słomczyńskiego (a ten przykład z kolei pochodzi z jego książki "Limeryki plugawe" i jest jednym z mniej plugawych
)
Cytat:
Limeryk jest rymowaną anegdotą. Pierwszy wers przedstawia głównego bohatera i miejsce akcji. Wers ten najczęściej kończy się nazwą miejscowości.
Płetwonurkowi z miasta Pekin
W następnej linijce powinna się zawiązać akcja i pojawić zapowiedź dramatu, konfliktu, kryzysu. Może się też objawić druga postać. Rymuje się z pierwszym wersem (aa).
Urodę życia odgryzł rekin.
Trzeci i czwarty wers w klasycznym limeryku jest zawsze krótszy; chodzi o to, by wzmocnić efekt niespodzianki. W tym miejscu rozgrywa się zasadnicza akcja, tu mamy do czynienia z kulminacją wątku dramatycznego. Pojawia się nowy rym (bb), który silnie wiąże ze sobą oba te wersy.
I choć czytał Mao,
Lecz nie odrastao,
Ostatnia linijka przynosi rozwiązanie, najlepiej nieoczekiwane, nonsensowne, no i, ma się rozumieć, zabawne. Rymuje się z pierwszym i drugim wersem, dając strukturę (aabba). Kiedyś była echem linijki pierwszej, ale większość współczesnych limerystów zrezygnowała z tego, uważając, że takie powtórzenie zubaża i treść, i formę.
Więc pracował jako damski manekin.
Nie są to, bynajmniej, wszystkie zasady obowiązujące limerykopisarzy. Więcej poczytać na ten temat można np.
tu
Jak widać - dodatkową komplikacją, poza rymami, są też reguły rytmiczne. Zaznaczam od razu, że na anapestach, jambach i trochejach się nie znam i nie mam ambicji stworzenia na poczet tego wątku limeryków doskonałych, ale jeśli ktoś potrafi – to bardzo będzie pięknie!
W Polsce limeryki spopularyzował Konstanty Ildefons Gałczyński:
Był pewien pan z Krakowa,
który niedźwiedzie hodował
i zawsze po obiedzie
tańczył z jednym niedźwiedziem,
a właściwie to była krowa.
("Kolczyki Izoldy")
oraz Julian Tuwim:
Zbrodniarz złapany w mieście Kutno
poczuł że łeb mu wkrótce utną
stawiał drań opór
rozkwasił go topór...
brr... teraz wam przykro. I smutno
Maciej Słomczyński to oczywiście klasyka, ale tworzeniem limeryków zajmuje się także Wisława Szymborska:
Na przedmieściach żył Singapuru
Pewien słynny z przemówień guru.
Lecz raz wyznał mi z płaczem:
"Mam kłopoty z wołaczem
I do szczura ciągle mówię: "szczuru!"
i autor kultowej tu i ówdzie książki "Pegaz zdębiał"
– Stanisław Barańczak:
Sławna dama z miasta pod Wawelem,
Zniesmaczona Vaclavem Havelem
(Przedstawionym jej w piwiarni w Pradze),
Rzekła: Vaclav, przy twojej nadwadze
Nie obżeraj się tak tym knedelem!"
Hehehe – coś mi się wydaje, że także Kazik Staszewski pisałby niezłe limeryki, zważywszy na
paleca w "Oddaleniu"
A teraz...ekhm... pierwsze limeryki w moim życiu, żeby zachęcić innych. Czyli tfu...rczość własna. Wyrozumiałość wskazana
***
Gdy spotka user usera
Na rozmowy im się zbiera.
Lecz to tylko początek,
Bo wnet: "Załóż taki wątek"
Krzyknie któryś, niech go jasna cholera.
(joke
... <serce> dla inspiracji & inspiratorów wątków wszelakich!)
***
Pewien użytkownik xona
pragnął stworzyć sobie klona.
Lecz choć bardzo się starał,
los go chyba pokarał,
bo hasło zmieniła mu żona.
***
Pewien user xonowy
miał pomysł raz wywrotowy.
Sprawdzić chciał, co się stanie,
gdy na drugie śniadanie
Pożre wątek...pomidorowy.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
BRAWO! 
