Łódź płynęła sobie jak szczała wodą i nagle z bocianiego gniazda zwanego wiedzieć czemu morrison fotel, stary Grundig przez ścianę zachrypiał:
-LAND HO!!!!
Na pokładzie zapznowało poruszenie szyjów.
- W to mi graj! W to mi ad'ghe'rheiaj! - cieszył się Celeborn jak dziecko, aż go Galadriela ździeliła wzrokiem.
Było jasne że to musi być wyspa Ultima Thule. Dalekie sylwetki mieszkańców zgodnie wiwatowały. "O! Jest K.T.W.S.G.!" - cieszył się Legolas. "Patrzcie, mają Pietra!" - dojrzał sokolooczny Pippin.
- Cymos stery? Musimy pieswicę rzucić - temu Gandalfu wypadły zymby w drodze cy co?
- Aj aj, kapitanie - skaleczył się Frodo.
- No to na cystery... Cyyy... Stee... Ryyyyyy!
Zarzucono pieswicę i załoga zeszedła na ląd. Już już mieli się sobie rzucić w ramiona, kiedy nagle łodzianie obili się o niewidoczną na pierwszy rzut oka szklaną kopułę, która okrywała wyspę.
- Co jest?
- Musicie się zalogować! - odkrzyknęli thubylcy.
Istotnie, przez otwór w kopule wyjechała klawiatura.
- No to już - powiedział Frodo i wklepał "*********".
- "Elektrodo" - zawyrokował niezawodny Pila. Tymczasem przyszła kolej na Elronda i...
- E, Lawdrzoj, jakie ja mam hasło?
- No nie pamiętasz? Twój ulubiony numer Armii.
- Ano tak! - plasnął się Errond w czołło i wklepał "*****"
Na wyspie poruszenie.
- "Smoki"? - ucieszył się Bogus?
- A może "nieja"? - poddał Nie ja.
- "Śódmy" - orzekł Boskey.
W każdym razie wyspa na której nie płynie czas otworzyła swe podwoje i uściskom nie było kąca. Jakby dla podkreślenia nastroju chwili której nie ma, zawieszony nad wyspą xon wybił godzinę dziesiętnastą.
Rozpakowali się, dokonali pierwszych wpisów i przyszedł czas na wspólny śpiewnik domowy. Elrond zasiadł przy ognisku z gitarą.
- Eeej, zagraj "Wojny bez łeez" - poddała Laska.
Elrond tylko popatrzył na nią tak dziwnie, eee, to znaczy z podziwem.
- Może lepiej poczytam wam książkę.
- "Małego księcia"? - zapytał prześmiewca Dzyń z drugiego grzędu. Najwyraźniej bywał w Belgii.
Ale Elrond wyciągnął MITOLOGIĘ.
Zupełnie ucichło. Palec Elronda powoli przesuwał się po tytułach kolejnych rozdziałów. Zatrzymał się na: "O TYM JAK DEMETER SZUKA WE ŁZACH KORY".
- Eee, nieee... - jęknął Bartek Z. Najwyraźniej nie lubi Manaamu.
To może: "O TYM JAK SYZYF WTACZAŁ DUŻUTKI KAMIEŃ NA GÓRĘ"?
- Eee, niee... - peknął Mnich. Najwyraźniej nie lubi Ummagummy.
- Pokażcie mi, proszę, tą książkę - powiedział Dzyń i podszedł bliżej. - O, tu mamy świetny rozdział do poczytania.
Wszyscy przycupli by obaczyć jaki to ma tytuł. A brzmiał on, mniej więcej, w te pędy: "O TYM JAK TO OPOWIEŚC ZIMOWA JEST NAJLEPSZĄ PIOSENKĄ ARMII".
Zawrzało i spoglądło na mnie tak dziwnie, eee, to znaczy z, eee... To może lepiej już głosujmy!
OPOWIEŚĆ
LEGENDA
NIGDY
- No, ale jakie jest to hasło? - dopytywaa się Morella. Czyżby chciała sfałszować Czyjś post?
?
- Nigdy się tego nie dowiesz - tajemniczo odrzekł Elrond i zaintonował: "W zakamarkach nocy..."
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
