Ultima Thule

v

Słucham. Słucham i w mej głowie się nie mieści jak można nagrać tak piękną płytę. Brak mi słów aby opisać to co czuję...

_________________
Auto, winda, kibel, molo
Ławka, kino,basen, szkoła

Lunatycy jesteście i tyle.

Kult Luny jeszcze nie dopadł mnie aż tak i usiłuję na siłę znaleźć jakąś przeciwwagę dla waszych opinii. Otóż płyta jest zbyt mało ostra, zbyt okrągła i za długa - zarówno w poprzek jak i wzdłuż. Książeczka - wszyscy wiemy, co jej dolega - brak tekstu do utworu "Dom" - to jasna sprawa - działanie jakiejś antyrodzinnej jaczejki. Chórki Gera - sami słyszycie - i znamy go - i dobrze wiemy, że on pije i nie brzmi jak powinien Budzy śpiewa zbyt ładnie, gitara i perkusja brzmią zbyt żywo. Ba - grzech największy - tam są KLAWISZE!.
Na okładce półksiężyc - wiemy z czym to się kojarzy - jeśli nie z islamem - to conajmniej z kradnącymi księżyc braćmi Kaczyńskimi. Cały digipack jeszcze się nie rozpada - ale to kwestia czasu jeszcze i lekkiego naderwania plastiku, co własnie usiłuję uczynić, żeby mieć powód do narzekań. Teksty są o komunikacji (Halo, Echo) i o problemach zdrowotnych (Serce, Umieraj, Poza tym światem). Mało tego zbyt wyraźnie słychać wszystkie teksty, co odziera płytę z całej magii. No i co najnajnajgorsze płyta kosztuje. I miała trudną do zdarcia folijkę, aż mało sobie tipsów nie zniszczyłem. I dziwnie się na mnie patrzyli w Empiku.
I żona nie pozwala słuchać czego innego. I ogólnie nie tak cudownie z tą płytą.

_________________
kocham cię
kocham cię
śmierć w Wenecji
miłość w Warszawie

słucham sobie, dzięki uprzejmości dobrego człowieka, płyty jeszcze nie mam... Przy pierwszym przesłuchaniu mi nie weszła raczej, ale to było takie przesłuchanie na słuchawkach i trochę jednym uchem... Dziś posłuchałem tak w pełni i do mnie dotarło. Nie byłęm nigdy fanem "Tańca szkieletów", choć kilka utworów z tamtej płyty kochałem... Ta płyta zaś bardziej mi się podoba jako całość, za to nie wiem, czy któryś z kawałków tak pokocham, jak "Kazimierz przez Nałęczów". Są kandydatury - "Serce" i "Umieraj" - najbardziej punkowy numer tego wcielenia Budzego, było nie było. Nie całkiem pasuje mi do tego "Tren" - tożto 100% 2tm2,3. Nie mam zastrzeżeń do muzyki ani samego utworu, natomiast bardziej pasowałby mi na płycie Tymoteusza. A zamiast niego z chęcią bym usłyszał "Nocny lot", który wg mnie do tej płyty by bardzo pasował, może chociaż na koncerty by się wreszcie załapał? Bo to taki porzucony kawałek się robi... Zaś wracając do płyty - najmniej podoba mi się chyba "Echo" - wolę wersje koncertowe. "Dom" jest w klimacie tych rzeczy z pierwszej płyty, których nie lubiłem, ale jednak mi się podoba, podobnie z "Wiosną na wygnaniu", która podoba mi się trochę mniej. "Luna" wkręca się w głowę, "Dzień bez duchów" kojarzy mi się, nie wiem czemu, z Izraelem z czasów "1991" (przez swą transowość), "Na niebie ciągły ruch" z... Armią, zaś "Poza tym światem" z muzyką ilustracyjną tudzież słuchowiskiem dziwnym, szalonym, niepokojącym. Na początek 4 gwiazdki.

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Subiektywnie absolutnie się z Tobą nie zgadzam Po pierwsze muzyka - ja słyszę jednak instrumentalne powiązanie z Tańcem (ale tylko instrumentalnie, melodyjnie bowiem jest to coś zupełnie innego), a do tego te wspaniałe choć skromne klawisze przy słowach "Jak letni deszcz / jak zwiastun burz", trąbka zaś już całkiem nie pasuje ani nie kojarzy mi się z 2Tm2,3. A jeśli chodzi o warstwę tekstową - to jest dla mnie coś niezwykłego poprostu: cierpiący grzesznik prowadzący cierpki dialog z Bogiem. Może widzę tam zbyt wiele, ale dla mnie to jest prawdziwa rozmowa, kłótnia, a nie pokorne poddawanie się bez zająknięcia. Jest też zwątpienie, bunt ("Powiedziałem sobie, nie będę już mówił / Nię będę już myslał o Nim"), podczas gdy tekstowo 2Tm2,3 kojarzy mi się owszem - z cierpieniem i poszukiwaniem ale bez zwątpienia, bez tej kłótni, bez 'zmagania się'. No i tytuł - "Tren", czyli utwór poświęcony osobie zmarłej. A grzesznik (jako, że ten utwór odbieram bardzo osobiście, jak żaden inny chyba-mogę powiedzieć, że też ja wypowiadam się w tym tekście) jest właśnie trupem.
Nudne się zaczyna robić to zachwycanie się "Luną", ale tak naprawdę nie potrafię jej porównać do niczego co znałam już wczesniej, ani do Tańca, ani do 2Tm2,3 ani Armii. To jest poprostu autonomiczny kawałek twórczości Tomasza Budzyńskiego. Tyle na dziś mam do powiedzenia w tym temacie.

_________________
tory wyjeżdżają z lasu a tam...

łał, Budyń, w życiu bym się nie spodziewała, że aż tak dla Ciebie!



mam nadzieję, że nie zdradzam żadnej tajemnicy, jak powiem, że przez dłuższy czas była taka możliwość rozważana. rozmawialiśmy na ten temat nie raz. a dlaczego jednak zostało to na LUNIE niech napisze sam artysta.


o, tak, ja również, bardzo mi się on podoba w minimalistycznej wersji. ja nawet wyobrażałam sobie kiedyś, że własnie tak będzie brzmieć kolejna płyta budzy solo. może w takim razie jeszcze następna?

_________________
ja herez ja herez

Zmarzłem podczas pierwszego słuchania strasznie... po dreszczach musiałem przykryć się kocem...

Tren bardzo przypomina Psalm 51, ale to nie jest u mnie zarzut.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

Płyta jest piękna.Nie umiem tego inaczej ująć .
To co nas tak naprawdę łączy to nie Armia,nie Tymoteusz,nie Tomasz Budzyński...ale nieziemskość w nich zawarta.

_________________
Nie każdy kto mówi tobie Panie do królestwa Bożego się dostanie

Wczoraj zakupiłem, ale jeszcze nie słuchałem. Czekam na odpowiedni moment

Hehe, w teorii muzyki to ja jestem kompletny dyletant raczej, przeto to co Gero wskazuje jako "w poprzek" instynktownie odbieram jako jakiś błąd, popsucie.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

kupiłem wczoraj przesłuchałem na razie raz - nie umiem nic jeszcze napisać. Piękne to jest.

_________________
Klaszczę w dłonie ...
... by było mnie więcej ...

ja też jestem dyletantem w teorii muzyki, ale na chłopski rozum widzę to tak:

tradycyjnie w muzyce rockowej, W WARSTWIE WOKALNEJ, wydaje mi się że rozwiązania melodyczne i harmoniczne rzadko wychodzą poza zwykłe akordy mollowe i durowe:

to znaczy, jeśli masz akord A-dur to masz w nim dźwięk A (baza), Cis (tercja) i E (kwinta), które mogą sie zdarzać w różnych przewrotach czyli konfiguracjach

i w praktyce melodia wokalu zwykle nie wykracza, przynajmniej w kulminacyjnych (akcentowanych) momentach, poza te trzy dźwięki w danym akordzie

i teraz - w warstwie instrumentalnej chodzi o to żeby ten model jakoś sprytnie (i w tym "sprytnie" rozgrywa się cała magia muzyki - jak to zrobić żeby było oryginalnie ale wciąż słuchalnie) zagęścić, stąd mamy takie akordy jak A9 czy A7, czyli do tej podstawy harmonicznej masz dodany jakiś inny dźwięk gamy - w zespole Armia mistrzem w tym względzie wydaje mi się Aviator na płycie Ultima Thule; generalnie im bardziej wyrafinowana muzyka tym bogatsze te dodatki

jeśli mamy tak zagęszczoną harmonię akompaniamentu, to wtedy i melodia wokalu może wykorzystywać te dźwięki 7, 9 i tak dalej (z reguły można wtedy poznać, że piosenka komponowana jest do gotowej progresji akordowej - jeśli najpierw jest melodia to zwykle melodia opiera się na bazowych akordach a tylko instrumentarium wzbogaca to o jakieś rozwiązania niebanalne - oczywiście piszę tu o pewnych tendencjach, bo piosenek jest tyle na świecie, że wykorzystano już w nich niestety chyba wszystkie możliwe kombinacje)

i teraz, na Lunie dostrzegam bardzo interesujący zabieg: w tych zacytowanych przez Ciebie (i mnie) fragmentach to WOKAL, a nie podkład wprowadza te dodatkowe dźwięki, bo z tyłu są "normalne" akordy bez dziewiątek czy szóstek - niby nic, tylko właśnie te słowa "znów" czy "dom" są tak wyeksponowane na tle całego utworu, że tworzą wrażenie balansowania na hm krawędzi harmonicznej, co świetnie zbiega się z balansowaniem na granicy życia i śmierci, o której - między innymi - te utwory mówią i po prostu przykuło to moją uwagę, jako bardzo trafny i świeży pomysł

_________________
The Hilgrims spotify

Ha, skumałem, dzięki!
Jedna uwaga - kurczę, Gero nie od dziś znany jest z dobrego imitowania głosów. Na "Lunie" przy niektórych chórkach miałem przy pierwszych dwóch odsłuchach problem ze stwierdzeniem czy śpiewa Tom, czy jednak Ty, Gerardzie.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Też własnie przesłuchałem pierwszy pierwszy raz i płyta bardzo mi sie podoba Przyznam ze nie spodziewałem sie ze bedzie taka ostra, prawie jak Armia którą własnie w takim w tym stylu lubię (a nie tą z UT ) Dużo fajnych bebnów i przeszkadzajek (poza tym światem super!), bardzo ładnie wydana płytka i mam dobrą okładkę!