Zastanawiam się nad podsumowaniem i niespecjalnie potrafię je zrobić. Wyboru filmów rzadko dokonuję z jakiegoś klucza - takim były choćby topki wg dziesięciolatek. Generalnie mam tak, że jeżeli nie jestem uprzedzony do reżysera to oglądam to co mi w ręce wpadnie i słyszałem, że jest ciekawe, eksperymentalne, że bawi się konwencjami itd. Nie czytam nawet opisów na pudełku od dvd. Oglądam głównie filmy, które znam ze słyszenia, albo czytałem o nich w jakiejś książce o kinie.
I tak, poza wyżej wymienioną 11 filmów z 2015 roku na wyróżnienie zasługują przede wszystkim cztery arcydzieła:
1.
Głód, 1966, reż. Henning Carlsen z muzyką Krzysztofa Komedy
2.
Walkabout, 1971, reż. Nicolas Roeg
3.
Obrazy starego świata, 1969, reż. Dusan Hanak
4.
Bracia Karamazow, 2008, reż. Petr Zelenka
Do tej czwórki uważam, że może dołączyć
Zabójczyni reż. Hou Hsiao Hsien, ale chciałbym zobaczyć ten film w kinie, a premiera dopiero w marcu 2016.
Każdy z tych filmów wywołał we mnie wielkie emocje.
Głód to popisowa główna rola zagrana przez Pera Oscarssona.
Walkabout to genialnie uchwycone zderzenie dwóch światów, z cudowną pracą kamery i znakomitymi zdjęciami.
Obrazy starego świata to film o świecie minionym, ale za sprawą doboru postaci - outsiderów tamtych czasów - jest zwyczajnie piękny i wzruszający.
Braci Karamazow Zelenka po prostu nie spieprzył.
Zabójczyni to pożegnanie reżysera z kinem, od strony formalnej jest to arcydzieło, fabularnie to dość nietypowa wuxia.
Dalej na wyróżnienie zasłużyły filmy współczesne.
Życie Adeli, 2013, reż. Abdellatif Kechiche, to w gruncie rzeczy mógł być pretensjonalny film o niedojrzałej nastolatce, której przewróciło się w głowie i wyrwała sobie starszą od siebie "już" kobietę. Nie wiem do końca dlaczego jest inaczej. Jest to dojrzały film o niedojrzałej nastolatce z mieszczańskiej rodziny, którą zaintrygował świat poznanej malarki. Stało się to w momencie hormonalnej burzy. Adela jest przeuroczą dziewczyną, która dość prostolinijnie podchodzi do życia. Jej postawa zderzona zostaje ze światem, w którym liczy się realizacja malarskich pasji i ambicji artystycznych. Obie aktorki bardzo dobrze odegrały swoje role, ich portrety psychologiczne są wystarczająco pogłębione. Reżyser doskonale wykorzystał 179 minut, dając obsadzie spore pole do popisu. Moim zdaniem nie można się do niczego przyczepić.
Posępna noc, 2010, reż. Sung-Hyun Yoon, to jest dramat wagi ciężkiej. Opowieść o kolegach ze szkolnych ław, każdy z nich ma do opowiedzenia swoją historię. Reżyser sprawnie manipuluje czasoprzestrzenią, scenariusz pozbawiony jest luk, dzięki czemu nie pojawiają się zgrzyty pomiędzy formą a fabułą. Obok
Wiosna, lato, jesień, zima i... wiosna Kim Ki Duka jest to najlepszy koreański film jaki widziałem.
Zimowy sen, 2014, reż. Nuri Bilge Ceylan. Lepszy od
Dawno temu w Anatolii, lepszy również od
Lewiatana i
Idy, kontrkandydatów do nagród wszelakich. Kryzys rodziny na tureckim pustkowiu Anatolii. Znakomita galeria postaci, każda z nich ma swoje plany i marzenia, każda ma również swoje za uszami. Dużo i dobre dialogi, forma podporządkowana treści, odpowiednio stopniowane napięcie, reżyser pozwala wybrzmiewać wątkom.
Oaza, 2002, reż. Chang-dong Lee. Drugi znakomity koreański film. Szczere i bezkompromisowe i bardzo empatyczne kino bez holywoodzkich wycieczek.
Kytice, 2000, reż. F.A. Brabec. Rewelacyjna ekranizacja opowiadań czeskiego romantyka Karela Erbena. A'propos kina narodowego to warto zerżnąć pomysł i zekranizować Ballady i romanse.
Opowieść o płaczącym wielbłądzie, 2003, reż. Byambasuren Davaa, Luigi Falorni. Mongolia, pustynia Goji, wielbłądzica odrzuca swoje małe. Piękny.
Kandahar, 2001, reż. Mohsen Makhmalbaf. Znakomite kino drogi.
Mniej współczesne
Twarze na sprzedaż, 1966, John Frankenheimer - majstersztyk fabularny, thriller rozkładający na łopatki każdą współczesną propozycję w tej konwencji.
Ognie polne, 1959, Kon Ichikawa - antywojenny, bardzo mocny film. Naturalistyczny. Moim zdaniem obok "Idź i patrz" najmocniejszy jaki powstał do tej pory.
cdn
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Cudowny obraz a do historii też się w pełni przekonałem.
)
