O dziwo miastem moich marzeń nie jest Kingston, Paryż czy NYC lecz widoczny z mojego okna Sopot.
Miasto nie podobne do żadnego innego w Polsce. Mekka intersujacych ludzi, oaza spokoju w zgiełku Trójmiasta, miejsce bijące niesamowita energia i kolorowością w szarych latach głębokiego PRL'u. Urzekające unikatową, typowo sopocko-kuracyjną architekturą miejsce, przyciągało od lat ludzi sztuki, ciekawsze postacie z cyia publicznego, nieprzystosowanych do zycia w szarzyznie zapaleńców, jazzmanów, malarzy, filmowców, bigbitowców, wariatów i chlorów. Miejsce które nie straciło uroków z czasów Wolnego Miasta Gdańska - dzieki Bogu, w 1945 zostało zniszczone tylko w 10 % (Gdańsk - 90 %...), do dziś urzeka magią wyglądu, niepowtarzalnego nastroju, czy pewną sennością - pomimo znajdowania się w centrum 1,5 milionowej metropolii. Miasto w którym zapomina sie o troskach i marażmie rzeczywistości. To tu odbywaja sie najciekawsze imprezy, koncerty, spotkania towarzyskie w pieknych starych wnetrzach, czy po prostu zwykłe samotne spacer z papierosem w dłoni. To tu znajduje się najwspanialsza plaża na Zatoce - z widokiem na klif, Hel i starszego brata - Gdańsk. To tutaj stoi piękne, i mimo natłoku turystów - nadal malownicze i romantyczne molo (szczegolnnie
by night). Tory wyścigów konnych, mnóstwo małych starych domków, kultowa stacja PKP, SPATiF, Sfinks, Opera Leśna, Dworek Sierakowskich, Cmentarz Żydowski, Lasy Sopockie, Grand Hotel. miliard pubików i knajp, i ludzi życzliwie uśmiechający się do Ciebie podczas spaceru. Yeah.
BOOM!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
:
