|
Podróż trwała bardzo długo. Na miejscu zo-staliśmy podzieleni na grupy i rozmieszczeni u rodzin (często z polskim pochodzeniem) na nocleg.
Pobyt na Ukrainie rozpoczęliśmy od Mszy Świętej w katedrze w Żytomierzu. zostaliśmy przywitani przez Ordynariusza ks. Bp Jana Purwińskiego. Podziękował nam w imieniu mieszkających tam Polaków, za to, że chcieliśmy ofiarować swoje wakacje, aby pomóc odrestaurować cmentarz. w samym Żytomierzu oraz jego okolicach mieszka ok. 60 tys. Polaków. Często są to ludzie, którzy potracili swoich najbliższych, którzy już nikogo nie mają, którzy zostali sami bez wsparcia. Smutne jest to, że w Żytomierzu istnieje 5 Domów Polskich, które nie chcą za bardzo pomagać, które kłócą się miedzy sobą o to, który jest lepszy, zapominając jednocześnie o ludziach tam żyjących.
Po spotkaniu udaliśmy się na cmentarz. Widok, który zobaczyliśmy był można powiedzieć straszny. Rozwalone nagrobki, niepielęgnowane od lat, wszystko zarośnięte, zniszczone. Serce boli, kiedy ma się świadomość tego, iż jest to 4 pod względem wielkości polska nekropolia. Domy Polskie w żytomierzu prawie nic nie zrobiły od lat, aby ratować ten cmentarz.
Kiedy zaczynaliśmy pracę, nikt nie przyszedł do pomocy. Narzędzia (sierpy, łopaty, kosiarkę, itp.) kupowaliśmy za własne pieniądze. pracowaliśmy tam zupełnie za darmo. Dopiero po paru dniach zaczęli przychodzić ludzie, często byli to Ukraińcy, którzy sprawdzali co robimy, ale często przychodzili Polacy. Najczęściej były to starsze osoby, które przynosiły nam jedzenie (niezapomniane kartoszki, pyszne kompociki, tamtejsze pierogi). Często były to biedne osoby, które dawały przysłowiowy wdowi grosz. ludzie bardzo nam dziękowali i się bardzo cieszyliśmy, że przyjechaliśmy. Dla nich, często zapomnianych przez wszystkich, była to możliwość porozmawiania, zwierzenia się, poopowiadania swoich historii. Często słuchaliśmy smutnych, ale prawdziwych historii. Zostało odrestaurowanych, uporządkowanych, oczyszczonych ok. 1000 grobów. Myślę, że liczba ta mogła być większa, gdybyśmy dysponowali lepszym sprzętem oraz pomocą młodych miejscowych osób, które prawie w ogóle nie przyszły.
Mieliśmy także czas na zwiedzanie. Byliśmy min. w Berdyczowie na uroczystości 250 koronacji Matki Bożej Berdyczowskiej, Jeden dzień mieliśmy także na zwiedzanie stolicy Ukrainy – Kijowa. Kijów nie ustępuje innym europejskim miastom pod względem piękności. Specyficzną rzeczą na tamtych terenach są przepiękne cerkwie, które lśnią swoimi złotymi dachami.
Kolejnym celem naszej akcji było zawiezienie darów do Domu Miłosierdzia w Gródku Podolskim. W domu starców odbyło się spotkanie z Polakami, którzy tam mieszkają. Po drodze zwiedziliśmy Chocim, a także Kamieniec Podolski.
Kiedy wyjeżdżaliśmy z Żytomierza bardzo nam dziękowano za to, co tam zrobiliśmy, za nasz trud włożony dla ratowania cmentarza. Naszym celem nie było tylko porządkowanie nekropolii, ale przede wszystkim poruszenie tamtych ludzi do wspólnego działania, którego bardzo tam brakuje, do zgody między Domami Polskimi oraz do wzbudzenia w nich tego, że są Polakami, gdyż u niektórych ludzi zaciera się tożsamość narodowa. Myślę, że po części udało się to osiągnąć, gdyż efekty już zaczęły być widoczne kiedy wyjeżdżaliśmy. Wspólnoty polskie zapowiedziały, że będą teraz doglądały cmentarza i pomagały. Dużo jeszcze trzeba, aby cmentarz był odrestaurowany. Dużo także trzeba, aby w tamtejszych dobrych sercach wzbudziła się chęć współpracy. Ale wszystko stoi na dobrej drodze.
_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
robi wrażenie 8)
