ahu pisze:
Wrzesniowy tydzień w Dolomitach..
Ooo!
Bogus pisze:
antiwitek napisał:
Ale już ten czarny ze Szczebla do Mszany... (...) karkołomne zejście, uau! Mirus, nieźle się musiało tam Wam podchodzić - też chciałbym tego spróbować!
I jak?
Hehe, całkiem całkiem!
W poprzedni łikend umówiliśmy się z Bogim na kilka
wybitnych szczytów w Beskidzie Wyspowym. Zaczęliśmy około sobotniego południa od wzmiankowanego powyżej fragmentu szlaku na Szczebel. Bo z Mszany idzie się drogą asfaltową, potem polną (można zgubić szlak w pewnym miejscu
), potem wzdłuż potoku, by nagle go przekroczyć w prawo i ruszyć pod górę
. Jest tam miejsce, że rzeczywiście zadziera się głowę, bardzo fajnie. Do tego świerzospadłe liście, które ukrywają stopnie i ogólnie zsuwają się skubane. Za to teraz więcej widać było niż poprzednio, zwłaszcza z tych skałek na grzbiecie. Dostrzegłem nawet schodzącego z góry człowieka na czele grupki innych ludzi. Po chwili odkryłem, że go znam i skąd: w maju był jedną z czterech osób nocujących na biwakowisku w Jasielu. Chyba obaj ucieszyliśmy się z takiego nieoczekiwanego spotkania/rozpoznania
.
Dalej wiadomo: weszliśmy na Szczebel, zeszliśmy na Glisne, weszliśmy na Luboń - jakoś tak szybko
. Zainstalowaliśmy się w znanej Mirusowi bacówce: mały pokoik z małym kwadratowym okienkiem. A potem udaliśmy się na Perć Borkowskiego. Po liściach stromo w dół
. Aż na te skałki, skąd patrzeć można na Tatry. Słońce zachodziło z prawej, ujawniając coraz to nowe aspekty panoramy z tym, no - z Giewontem włącznie. Bogi dokumentował. Aaa, w ogóle fajnie jest w beskidzkim lesie gdy na bukach nie ma już liści, te pnie, przez gałęzie prześwituje niebo.
A potem kolacja w dosyć zaludnionym schronisku: kolejny raz mogę polecić kwaśnicę za 7 zeta. I piwo grzane, całkiem smaczne
w tej samej cenie, i drugie takoż
. A na dobranoc dostaliśmy piecyk elektryczny nadmuchowy, dzięki któremu nie zmarzliśmy w nocy. A dość mocno wiało - ciężko było nocą podziwiać księżyc i gwiazdy, niełatwo też rankiem czekać na wschód słońca, mimo że dobrze jest napatrzeć się na takie cuda
.
Wyjątkowo wcześnie - bo busy, bo w ogóle niedzielna komunikacja jest beznadzejna - zbiegaliśmy na Rabkę Zaryte. Wpuściliśmy się - mam do tego talent, sam Bogus powiedział, że ze mną zdarza mu się to wyjątkowo często - w dzikie ostępy. No ale jakoś znaleźliśmy szlak i nawet potem czekaliśmy na bus do Mszany. W Mszanie byliśmy na Mszy. A następnie przejechaliśmy do Kamienicy. No, tam wreszcie jakiś odpowiedni lokal: restauracja Młyn, co w moim przypadku oznaczało barszcz z krokietam (ha, dużo lepszy i pozywniejszy niż się spodziewacie) i kawkę. Obok ogień buzował na palenisku, ogólnie polecam to miejsce
.
Stamtąd wyruszyliśmy na Modyń szlakiem niebieskim. Ostrzegano nas, że zanika on i tumani, ale nie było aż tak źle. Na szczycie nawiązaliśmy kontakt z Lukhopem, który pozdrowił zdobywców zapomnianych szczytów
. Modyń nie jest może jakąś wybitną górą, ale na całkowite zapomnienie na pewno nie zasługuje, na przykład ze względu na panoramy z łąk, którymi się podchodzi. I sam szczyt jest całkiem miły.
Los zetknął nas tam kilkakrotnie z człowiekiem, który okazał się być zrzeszonym zdobywcą Korony Gór Polski. Wiele opowiadał nam o "organizacji", ale na Bogiego patrzył chyba tak jak my patrzymy na fanów Armii, którzy nie są na forum
. Okazuje się, że oni mają legitymacje i robią sobie takie zjazdy, że tam ognisko, wspólne wyjście na jeden ze szczytów i w ogóle. Ale jednakowoż na podejściu na Majerz został w tyle i nie spotkalismy się więcej
.
Ten odcinek od Modyni do Limanowej, nie oszukujmy się, nie jest zbyt ciekawy. Dużo idzie się asfaltową drogą. Ratują go widoki - zwłaszcza na Mogielicę. No i cmentarze z pierwszej wojny: mniejszy w Golcowie i większy na wzgórzu
Jabłoniec. Do Limanowej docieramy wcześniej niż się spodziewaliśmy, dzięki czemu wcześniej też lądujemy w Krasnym
.
Następnego dnia wstajemy o dziewiątej, co pozwala nam około południa znaleźć się na szlaku - tym razem z Kasiny na Lubogoszcz. To chyba najlepsza pora na Lubogoszcz była! Brak liści, prześwity, i pogoda szczególnie miła (choć poprzednie dni oczywiście też okej). Bardzo przyjemnie szło się tym grzbietem, a jeszcze przyjemniej schodziło ku Mszanie. Ech
. Mmm
. Dobrze, że to nie był jeszcze koniec - planowaliśmy udać się jeszcze, że się tak wyrażę, do gospody, hehe. Była to pizzeria, gdzie w karcie dań nie było ani jednej pizzy, za to - co zauważył Bogi - wśród dań jarskich figurowały pierogi z mięsem. Ale żeberka były ekstra!
No i niestety tyle, około siedemnastej każdy ruszył w swoją dalszą lub bliższą stronę, ja oczywiście do swoich codziennych zaległości.....
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
temperatury może nie zachęcają już, w nocy poniżej zera w dzień niewiele więcej ale przynajmniej się człowiek nie poci nadmiernie 
w 2001 chodziłem po tych trasach co Ty, czyli 2 dni wkoło Sorapisu i VF Lipella na Tofanę di Roses 
, prócz tego VF Olivieri na Punta Anna, VF Ferrata Marmolada na Punta Penia i VF Ombretta w zejściu oraz Piz Boe w Selli
