He he
Muszę powiedzieć, że mi się nawet swoiście podobała ta "przygoda". Tzn. nie bełty oczywiście, ale te całe bujanie i w ogóle. Wydaje mi się, że gdyby nie nasza dziwna sytuacja z dziećmi, nie byłoby tak źle. W skrócie było tak:
najpierw się rozgościliśmy pod pokładem, dzieci full energia, nie można było ich powstrzymać przed bieganiem tu i tam, wszystko spoko. Potem niestety przyszło mi do głowy, żeby Jasia uśpić, i gdzieś tam się ulokowaliśmy, i tam bujało już mocno, ale tak "podpokładowo" - strasznie mulące. W jednej chwili nagle zobaczyłem, że Jaś zamiast spać ma minę bardzo nietęgą, a ja mam zawroty głowy. Postanowiliśmy ruszyć ku pokładowi i spotkaliśmy Izę z Marcinem w lekkiej panice, że Marcin zaraz strzeli - rzeczywiście ledwie wyszli, strzelił na podłogę raz i drugi, jak na tym Twoim katamaranie. Iza więc usiadła z nim na ławeczce na pokładzie, a zaraz obok ja z Jasiem, który też strzelił, choć mniej obficie. Tak to utknęliśmy nieruchomo.
Sęk w tym, że niewiele mieliśmy przy sobie. Pogoda była fajna i np. ludzie, którzy nawet o późniejszej godzinie wychodzili na pokład, byli lekko ubrani, tiszerciki itp., i nie marzli. Ale jak posiedzisz trochę nieruchomo... Muszę powiedzieć, że wspaniale odnalazła się załoga - potrzebującym (co prawda wiele ich poza nami nie było) rozdawali koce i patrzyli, czy wszystko okej, my dostaliśmy chyba 4 czy 5 grubych kocy!
Drugi sęk poległ na tym, że Jaś zasnął i była możliwość odłożenia go do wózka. Co prawda aby to uczynić musiałem przejść z Jasiem na ręku bez żadnej asekuracji i trochę się bałem, że szmyrgniemy obaj za burtę, ale się udało. Pozwoliło mi to poznajdować jakieś dodatkowe ubrania i koce i dostarczyć na pokład do Izy i Marcina. Generalnie jednak utknąłem też, choć nie tak nieruchomo, przy wózku Jasia na dole. Może gdybyśmy w tym układzie dotrwali do Kołobrzegu, to by nas oszczędziło - ja pod pokładem miałem się niewyraźnie, ale bez dramatu, Iza na pokładzie w miarę też. Ale kurde ile można siedzieć i drętwieć na ławeczce?! Więc ją zmieniłem i sam przez niecałą godzinę doświadczyłem tego siedzenia i drętwienia. Ale niestety zmiany pokładów u nas obojga spowodowały ostatecznie problemy... to już może bez szczegółów
Jednak jak o tym myślę, to w sytuacji, gdy można zająć się sobą, a nie skupiać wszystkie siły na trzymaniu dziecka, mogła by to być wcale fajna podróż. Śmiesznie tak bujało
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
bardzo inspirujące. Może by się tam karnąć we wrześniu 
