Ultima Thule

http://goscniedzielny.wiara.pl/?grupa=6&art=1158570634&dzi=1104795897

http://img.photobucket.com/albums/v640/ ... ia/888.jpg

Litości .

_________________
...nie muszę wygrywać, wolę kwiatki zrywać.

kurcze...są gdzieś jakieś próbki do odsłuchania???

tutaj są kawałki do odsłuchania
http://www.paganini.com.pl/product.php/aWQ9MTQ3NQ==

super- dzięki. zaraz odsłucham tylko się wykąpie.

eee- fajne. zwłaszcza pierwszy numer.

MAM 888
Zapłaciłem 36,99 we wrocławskim empiku. A nalepka z ceną była 39,99. Już miałem odpuścić i poczekać na zakup na koncecercie. Ale się przemogłem - i moje poświęcenie zostało wynagrodzone trzema złociszami : )

Świetnie brzmi ta płyta. Brawo za produkcję! Wokale bardzo do przodu i bardzo naturalne. Zupełnie, jakby ten Budzy stał tuż obok : )

Przyjrzałem się dokładniej książeczce. I z zaskoczeniem stwierdziłem, że tekst do Emmanuela pochodzi z księgi IŻAJASZA !!! : )

_________________
Twego prawa w głębi mego serca

oj mojzeszu to pewnie bedzie ci przykro bo mialem napisac ze wroclaw chyba za czekanie placi najmniej w kraju.w media markt tymek po 28,99

(-)

słuchaj, byłem dzisiaj w galerii, to babka mi coś tam nagadała, że nie ma, że się przesunęła premiera i że ona nie wie. kazała pod koniec tygodnia się pytać.
trudno, 8 zeta w plecy. To tylko kilka piw....

_________________
Twego prawa w głębi mego serca

Świetna płyta, właśnie słucham gdzieś tak piąty raz. Trudno oceniać tak gorąco, ale pierwsze odczucia są bardzo dobre. Obawiałem się, że może będzie mi trochę trudniej wsłuchać się w tę płytę... Szczególnie miło zaskoczy mnie dobór tekstów - w tym sensie, że niektóre są jakby szczególnie dla mnie na tym etapie mojej drogi. Właśnie tych niektórych potrzebowałem. Nawet niekoniecznie jako piosenek Tymoteusza, tylko po prostu potrzebowałem, żeby ktoś mi je pokazał w Piśmie Świętym No a przy okazji tym lepiej będzie mi się tej płyty słuchało i przypuszczam, że to może być jedna z ważniejszych płyt w mojej kolekcji Bardzo dziękuję zespołowi.
Mam jeszcze dwa pytanka:
1. czy perkusiści grają jednocześnie, czy tylko na zmianę?
2. co to znaczy "nie każdy, kto mówi do mnie Panie, do Twego królestwa się dostanie"? troche mi przeszkadza to "mnie" i Twego" - może mi to ktoś uzasadnić? Rozumiem, że to na podstawie Mt 7, 21 "Nie każdy, który Mi mówi: "Panie, Panie!", wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie." Ratunku!

PS. W tym momencie melodycznie szczególnie wielkie wrażenie robią na mnie piosenki Maleo.

_________________
.
.
przebacz mi przyjacielu

grają pojedyńczo

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Myślałem nad napisaniem jakiejś spójnej recenzji, ale jakoś mi nie idzie... Ale skoro nikt się nie porwał na recenzje nowej płytki, to znaczy, że coś jest na rzeczy – nie jest łatwo taką recenzję napisać... Można oczywiście ściemniać o długiej przerwie, oczekiwaniach, dojrzewaniu zespołu itp. itd.... Ale o samej muzyce trudniej....

Płyta szybka i na temat. Muzyka prosta i łatwo wpadająca w ucho, niesamowicie melodyjne refreny... Muzycznie to jest punkowa i rockowa jazda na maxa. Skojarzenia przychodzą mi różne – Bad Relligion, Offspring, Green Day, System Of A Down, RATM – słowem muzyczna ekstraklasa. Singiel i to co słyszałem na dwóch koncertach przed wydaniem płyty kojarzyło mi się nieodparcie z Trupią Czaszką, ale teraz cała płyta nie budzi we mnie tego skojarzenia - wszystko nabrało właściwych proporcji.
Zaczyna się znakomicie - numerami znanymi z singla - na słuchacza zwala się szybkie wykrzyczane Biada biada – punkowo i z wykopem. Świetne przejścia na perkusji i świetny wjazd Licy (a może Maleo) - jak sodoma i gomora babilon upada - fajnie urozmaica ten utwór. Jakby ktoś miał wątpliwości, że czy da się gra szybciej, to zaraz potem ma 888 - kawałek torpeda wykrzyczany przez Maleo. Następnie w zupełnie innym apokaliptyczno-podniosłym klimacie z metalowym rifem - Słowo z pięknym czystym śpiewem Budzego. Lew Hadasz to rasowe rokowe granie - jeden z najlepszych momentów płyty świetna wstawka zagrana przez Joszko rozpędza cały utwór. Psalm 108 to punkowe granie z wesołym refrenem - pieśń chwały śpiewa Budzy. Kolejny utwór to hymn do miłości na punkowo z Budzym za mikrofonem - trochę gitarka jak z high proof cosmic milk. Zmiana za mikrofonem – Maleo w świetnie zaśpiewanych psalmach 22 i 118 - tutaj dużo Joszka i rytm parowozu Jeden z moich ulubionych fragmentów z Pisma Świętego zaśpiewał Lica - Emmanuel. Interpretacja tych słów mnie tyle zaskoczyła, co od razu ją uznałem za najlepszy numer na płycie. Świetna wściekła solówka w tym numerze. Potem za mikrofon wraca Budzy. Debora znowu na punkowo z świetnym refrenem i kapitalnym chórkiem - błogosławcie Jahwe ! Za mikrofon wraca Maleo i mamy rockowego wymiatacza - Jestem z Tobą ma siłę walca, który napędzają pokrzykiwania Maleo. Najmniej pasuje mi na tej płycie psalm 63 - taka lekka piosenka dla wytchnienia z hendrixowskim rifem... Ale zaraz potem w głośnikach wybucha Wojna z kapitalnym fifem w fefrenie. Album zamyka punkowa Homilia w wykonaniu Budzego - świetne wesołe zakończenie z wesołym rifem i wykopem.
Przede wszystkim zachwycony jestem wokalami. Już od jakiegoś czasu uważam, że Budzy jest w najwyższej formie wokalnej - śpiewa, ryczy, charczy i krzyczy. To, że jego wokalizy są na najwyższym poziomie było więc dla mnie czymś oczywistym. Jednak najbardziej uderzający jest dla mnie powrót Maleo do śpiewania ostrej muzy. Jego numery to wulkany energii. Normalnie jak z najlepszych czasów z Houkiem - normalnie jeszcze mi brakuje więcej noizu!. Maleo nie jest wokalistą z jakimiś niewiadomo jakimi możliwościami, ale słychać całe serce, które wkłada w śpiew. Krzyczy, ryczy, szepcze, wyje, wrzeszczy i wyrzuca z siebie słowa jak z karabinu maszynowego i moduluje głos tak, że świetnie pasuje do każdej muzyki. Perełką jest zaśpiewany przez Licę Emmanuel, szkoda, że Robert tak nieśmiało staje za mikrofonem, bo chociaż co innego śpiewa na koncertach, a o innego w studio, to założę się, że publiczność wybaczy wszelkie mankamenty wykonania na żywo.
Wszystko okraszone smaczkami, które wydobywa ze swoich instrumentów Joszko. Nie ma ich za dużo, nie ma za mało - jest w sam raz. Płyta jest prosta, krótka i ma świetnie surowe rockowe brzmienie. Pigułka energii muzycznej z doskonale wyważonymi proporcjami pomiędzy czadem i melodyjnością.

Acha i ocena:
*****

no i takie moje postscriptum – marudzenie malkontenta...
Obawiam się, że płyta nie odniesie sukcesu komercyjnego. Jakby taką petardę nagrała jakaś inna kapela, z tekstami o pierdołach, to pewno Homilii słuchalibyśmy w radiu jak załogi dżi... w zasadzie wszystkie płyty Tymka i Armii miały duży potencjał komercyjny, ale jakoś kurde nigdy wielkiego sukcesu nie było....

bardzo fajna recenzja Kocie... zgadzam się w wielu momentach...
..sam napiszę coś wkrótce,,, co do sukcesu komercyjengo... chyba wciąż za słaba promocja (i dostawa do sklepów - przynajmniej niektórych)

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy