Pet, przepraszam za zwłokę, ale dużo oflajnowałem
.
Pet pisze:
Być może „Uhuru In Dub” nie wyróżnia się niczym szczególnym wśród całego mnóstwa dubowych produkcji
To zdanie, to w zasadzie kwintesencja mojego problemu z całym zjawiskiem zwanym "dub".
Dub, jaki mam na myśli, trudno oddzielić od reggae, a z tym gatunkiem też chyba masz problem?
Pet pisze:
No bo właśnie... czy w ogóle istnieje JAKAKOLWIEK płyta, która wyróżnia się czymś szczególnym na tle wszystkich pozostałych produkcji dubowych, czy raczej jest tak, że jeśli poznasz JAKĄKOLWIEK płytę dubową, to tak, jakbyś poznał wszystkie?
Tak jak napisał Zasada, są różne szkoły dubu. Ale z drugiej strony jednak podejrzewam, że dla wielu osób to wszystko i tak będzie brzmiało tak samo, przecież...
zasada pisze:
reggae to jest jedna i ta sama piosenka sprzedawana głupim białasom za każdym razem na nowo
Natomiast ja to po prostu... Pewnie że nie zawsze i nie staram się poznać wszystkiego. Ale jak już czasem włączę i podkręcę, to uwielbiam. Raz, że to jest nieraz miazga brzmieniowa i klimatyczna, a dwa, że odpowiada mi takie zaglądanie w trzewia nagrania.
I jeszcze
:
Pet pisze:
czy w ogóle istnieje JAKAKOLWIEK płyta, która wyróżnia się czymś szczególnym na tle wszystkich pozostałych produkcji dubowych
antiwitek pisze:
The Dub Factor (...) Może chodzi o proporcje dźwięków, może o ich częstotliwości, a może też postproducenci uwypuklili to, co w muzyce Black Uhuru w tamtym czasie było nowoczesne i nietypowe? W każdym razie powstał album bardzo oryginalny. Instrumentalnie tak im odjechał, że aż zdecydowali się zostawić sporo wokali - pewnie żeby spajały te dziwne, kryjące się w nim przestrzenie.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
) .
