Ultima Thule

mój też!

Jestem wielkim fanem Wiki Jermoliewej, ale tej interpretacji jeszcze nie słyszałem. Polecam!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Zapowiada się klimatyczne wydawnictwo
https://youtu.be/9Zwml7Zaqdk

Świetna wiadomość! Dzięki!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Świetna wiadomość i świetna ta Wika! Kocham Riders on the Storm! Kocham The Doors!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Pamiętam, że kiedyś chciałem przenieść się mentalnie na Isle of Wight i posłuchałem sobie jednego wieczoru koncertu The Doors i The Who (z tego co pamiętam, to faktycznie grali wtedy w takiej kolejności), no i cóż - jakkolwiek lubię Doorsów, to pamiętam, że zapis ich występu mnie tak znudził, że The Who na ich tle zabrzmiało jak Ramones Wierzę jednak, że z obrazem będzie fajniej, a ja zweryfikuję opinię

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Wiem, że to wpis tak trochę od czapy, ale chciałem tylko zaznaczyć, że utwór "Shaman's Blues" awansował u mnie do pierwszej 10 the Doors

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Awansował? To gdzie był wcześniej?

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Nie jest to aż tak zjawiskowe, jak Angelo opowiadający o stworzeniu muzyki Laury Palmer, ale może aspirować:



Opowiada mój ulubiony po Hendriksie rockowy instrumentalista ever!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Świetne, dzięki Crazy, wzruszyłem się

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

Promowany tu (przeze mnie, natrętnie) Rick Beato cudownie analizuje konstrukcję "Touch Me":

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Dzisiaj 75 urodziny Robbiego Kriegera!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Trochę przypadkiem wróciłem ostatnio do Doorsów. Moja przygoda z nimi trwa od września 1990, ale intensywna była głównie w XX wieku. Wiadomo, potem też się zdarzało słuchać, ale zwykle jakoś z doskoku. Tym razem mam ochotę na więcej - może uda się poznać na nowo wszystkie płyty z Morrisonem? A do tego uczciwie sprawdzić jak mi teraz jest z nimi i z poszczególnymi utworami.

The Doors

Bardzo nierówny to album! Gwiazdkowo wygląda to tak:

Break On Through - ***** (zrobiła na mnie ostatnio wrażenie gitara Kiegera w refrenie!)
Soul Kitchen - **** z minusem
The Crystal Ship - ****
Twentieth Century Fox - **** z plusem (nigdy ten utwór nie podobał mi się tak jak teraz, She won't waste time on elementary talk)
Alabama Song - *** i pół
Light My Fire - *** minus (piosenkę lubię, ale długość to pomyłka - tu zaczyna się największy dół płyty)
Back Door Man - *
I Looked You - ** (motoryka ok, ale te nawroty są dla mnie irytujące)
End Of The Night - *** (przynosi ulgę i ma swój urok, ale potem Krieger nie utrzymuje wdzięku instrumentalnej części, a końcówka zbyt gotycka jak na mój gust)
Take As It Comes - **** z plusem
The End - ***** (tu byłem ciekaw, ale jednak ta narracja jest wciągająca, i w ogóle obronił się mi End po latach)

Dodam, że słuchałem wersji pierwotnej - coś słyszałem z tej nowej i chętnie bym ją zbadał, ale póki co zostanę przy tej, którą mam.
Co do oceny całości. Gdyby wziąć pod uwagę to co na debiucie Doors dobre, to mogłoby być więcej. Ale kieruję się tym jak słucha mi się tej płyty teraz w całości. I wychodzi mi *** i pół gwiazdki.

I w ogóle fajnie tak popławić się w doorsomanii po latach - mam nadzieję, że ciąg dalszy nastąpi!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

O! Bardzo fajnie, że to napisałeś, bo nabrałem ochoty na posłuchanie znowu tej płyty. Zobaczymy jak wypadnie Mój Ukochany Zespół (niesłuchany od tak dawna, że aż wstyd i strach - a nawet strych i wstad!).

Jedna gwiazdka dla Backdoor man?!



A coż to za nowa wersja?



Oby!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Niedawno miałem okazję wrócić do debiutu. Robiłem wielką listę roku 1967 i miałem założenie, że słucham wszystkiego, na co głosuję, niezależnie od tego, jak dobrze niby znam. No i w założeniach pierwotnych pierwszy Doors nie miał być na podium ani nic, w zasadzie miałem myśl, że Strange Days będzie wyżej, bo właśnie: równiejsze i jakieś takie może bardziej z jednolitym charakterem. A wyżej miały też być różne inne cuda, od Hendrixa po Demarczyk.

Aż wziąłem i posłuchałem tych Doorsów, a jak skończyłem, to przestałem się wygłupiać i dałem ich na pierwsze.
Mógł to być odsłuch roku.

_________________
ćrąży we mnie zła krew