Jest niedziela, jeszcze jesteśmy z Kasią i Mikołajem w Anglii i wspominamy świetny koncert.
Ale od początku.
Roundhouse to stary teatr, jak nazwa wskazuje okrągły, co dodaje mu specjalnego kolorytu. Wypełnił się tego wieczoru, do granic swoich możliwości, najróżniejszej maści freakami, weteranami, co niejedno przeszli, aż miło było patrzeć. W pewnym momencie słyszę "Cześć Erkej!". Takie rzeczy w Polsce mi się przytrafiają, ale w Lądku? To Biały Kruk z małżonką. Pogadaliśmy miło, a potem do sali na koncert. Killing Joke zaczęli po jak zwykle klimatycznym i diabolicznym początku zaczerpniętym z " Oczu szeroko zamkniętych". Pewne rzeczy się nie zmieniają i dobrze, siedem lat temu w Forum też tak było. Repertuar? Dużo pierwszej płyty, amok przy Wardance i Requiem, ale nie było Complications. Z dużych przebojów Eighties, Love Like Blood, Pandemonium, Asteroid. Z nowej płyty tylko kilka numerów, w tym pierwszy i np. z wściekłym ogniem zagrany I Am The Virus. Zespół w świetnej formie, Jaz z makijażem a'la Trupia Czaszka, zamiast robociarskiego kombinezonu czarna koszula i takiż surdut. Nagłośnienie potężne, do dziś piszczy mi w uszach, duża scena, piękne światła. W szczytowych momentach publika wyrzucała do góry plastikowe kubki pełne piwa, o czym pisał Biały Kruk. Dziwny zwyczaj, muszę przyznać, dość uciążliwy. Wracając do Jaz'a, po raz kolejny stwierdzam, że ten człowiek posiada nieprawdopodobny magnetyzm, to jedyna w swoim rodzaju taka osobowość sceniczna. Najwyższa klasa.
Bardzo miło było porozmawiać z Białym Krukiem i Agnieszką, posłuchać o życiu tam. Dziękuję Wam, moi Drodzy za to spotkanie, do następnego razu!
Z ciekawostek: kopnęliśmy się wczoraj pod Pałac Buckingham i od razu, jakby na życzenie, zobaczyliśmy z kilku metrów królową wyjeżdżajacą w wielkiej limuzynie. Czad, machała ręka tak samo jak pacynki w sklepach z pamiątkami.
Powziąłem postanowienie, że jeśli wygram w Totka, od razu zabieram się do zorganizowania trzydniowego festiwalu Erkey Festival, którego gwiazdami będą Armia, New Model Army i Killing Joke.
Kolejna myśl: piszę te słowa ze strefy bezcłowej na Heathrow, koniecznie chciałem z tym zdążyć, bo w Warszawie podobno wieje mocno i nigdy nie wiadomo, czy wszystko pójdzie dobrze.
Jakoś nie mogę się nadziwić, że tym razem nie przytrafił nam się żaden Killing Joke.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
