IJahMan Levi!
Poznałem ostatnio dwie jego płyty z 1978 i 1979 roku - bardzo mi się podobają, i, jak mi się wydaję, jak na muzyke reggae są dość oryginalne - dlatego warto je poznać.
IJahMan jest bardzo przekonywującym wokalistą, mimo że jego głos nie jest typowym jamajskim głosem (tak mi się przynajmniej wydaje). Jego śpiew jest bardzo... uduchowiony... (Nigdy nie uzywałem tego określenia, tu jednak czuję że muszę). Do tego często robi sobie chóry i harmonie wokalne, i to jest bardzo mocna strona muzyki IJahMana.
Druga rzecz - dopracowane brzmienie tych płyt. Zwłaszcza pierwsza,
"Heile I Hymn (Chapter One)" się tu wyróżnia: bogactwem, które nie zaciera przejrzystości, wręcz eteryczności płynących dźwieków. Druga,
"Are We A Warrior" ma bardziej tradycyjny, pluszowy sound. Ale też brak tu tego charakterystycznego dla roots-reggae
przydymienia.
No i jeszcze jedna ważna sprawa: długość utworów. Miewają po siedem - osiem minut, a najdłuższe dziesięć i dwanaście! I nie są to żadne improwizacje - myślę, że IJah lubi się, po prostu, wczuć.
Z początku myślałem, że to niepotrzebnie, że te utwory wyczerpują się po powiedzmy pięciu minutach - ale nie, w takim "Jah Is No Secret" najciekawiej robi się właśnie w piątej - szóstej minucie.. "Zion Hut", czyli ten najdłuższy, w ogóle ciekawie sie rozwija: charakterystyczny motyw basu, który go otwiera, zostaje zarzucony i wraca dopiero po wygaśnięciu utworu w połowie, co daje bardzo fajny efekt. No i cały aranż też rozgrywa się w czasie: sekcja dęta, w tym flet, pojawia się dopiero w tej drugiej części.
Jest więc czas na to wszystko: i artysta ma kiedy używać różnych środków wyrazu (włączając w to melodeklamację), i jest kiedy operować charakterystycznymi brzmieniami i zagrywkami (te wszystkie wyraziste gitary, organy, sekcje dęte, piano, gitary akustyczne - dużo tego a nie ma wcale przesytu), i realizator ma kiedy pobawić się ścieżkami - że raz wszystkie, potem tylko to z tym plus wokale, a potem jeszcze tamto z tym - bardzo mi sie to podoba.
No i same utwory - wyróżniłbym ich jeszcze kilka:
"Jah Heavy Load", doceniony przecież przez Antonine Krzysztoń i wykonywane przez nią jako "Perłowa łódź" (to
wersja akustyczna, ale daje pojęcie o artyście; a tu
winylowa oraz jeden z moich ulubionych teledysków),
"I'm A Levi" - kończący pierwszą płytę, oraz
"The Church" - który mnie po prostu wzrusza, natchniony utwór, który może poruszyłby nawet Bogusa?
Jeszcze jedno - pierwsza płyta wyróżnia się grą sekcji rytmicznej (Sly & Robbie?), która wcale nie jest taka oczywista: jest w co się wsłuchać. Na drugiej bas i perkusja też są bardzo ok, ale raczej tradycyjne. Nic to.
I Jah Man Levi!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
