Wróciłem w ostatnich dniach do poprzedniej płyty Voo Voo "Nowej płyty". Kiedy się ukazała, to słuchałem jej z przyjemnością i całkiem sporo. To był trochę taki powrót do Voo Voo. Miałem nawet poukładane co trzeba by o niej napisać. Nic z tego dziś nie pamiętam
. Potem płytę miał Maczek, a kiedy wróciła do mnie, to już słuchało się gorzej, znów ta
waglewszczyzna odstręczała.
Cóż, bo tu właśnie znajduje się jeden z najgorszych tekstów pana Wojtka. A także najgorszy jak sądzę wers jego autorstwa.
Jeśli jednak posłuchać uważnie, to nagle zaczyna być super, wróciły do mnie te pierwsze wrażenia. Płyta ma doskonałe, naturalne brzmienie, absolutnie nie jest przeprodukowana, a nawet pewnie można mówić o jakiejś szlachetnej surowości (mało śladów). Gitara rytmiczna Waglewskiego, jej sound i nerw, to jest coś czego mogę słuchać i słuchać
. Jeśli chodzi o partie solowe, to znów potwierdza mi się, że jednak dla mnie bardziej Fender niż Gibson - wolę te chropowatości z "Dobry wieczór". Ale to szczegół. Bo i tak najważniejsze jest to, co dzieje się między instrumentalistami, którzy niby tu nie lecą w długie improwizacje, ale wspaniale i z lekkością po prostu grają ze sobą. Karim na basie makartnejowskim żywo, zadziornie i ciekawie. Bryndal brzmi, w mojej ocenie, naturalniej niż na "Dobry wieczór", chyba lepiej klei się takie jego brzmienie z resztą. No i fajnie bębni. A Mateusz zawsze daje temu zespołowi coś szczególnego
.
Dobra płyta!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Co do rozsądnej ceny, to fakt - teraz właśnie taka się trafiła. 
.
