Ultima Thule

Płyta niestety słaba. Bez energii. Teksty banalne, jakby złożone z nagłówków Gazety Wyborczej.

Przeczytałem "nagłówek" i zamarłem.
Płytę odsluchalem jakiś czas temu i właściwie zapomniałem natychmiast.
Może warto wrócić ale i chęci na to nie mam.

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.

Kiedyś jeden mój znajomy stwierdził, że dobre teksty w Dezerterze skończyły sie kiedy chłopaki przestali jeździć autobusami, a zaczęli własnymi samochodami. Aż taki surowy w ocenie to może bym nie był, ale fakt jet faktem, że stare liryki Dezerterów, ze względu na swoją trafność, a jednocześnie nieszablonowość i bezkompromisowe podejście do tematu wbijały się w mózg przy pierwszym przesłuchaniu i zostawały już tam na zawsze (patrz: "Tchórze", "Plakat", "Kolaboracja", "Dla Zysku", "Pierwszy Raz" etc.), natomiast kawałki na najnowszej płycie faktycznie wyglądają jak kolaż polepiony dyżurnych nagłówków z GazWybu. I żeby to chociaż było jakoś porywająco podane... No niestety nie jest - jednym uchem wpada, a drugim wypada. Nie mówię, ze nie da się tego słuchać, bo to mimo wszystko solidny album, ale czterech gwiazdek, to bym mu nie dał.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Moim zdaniem Dezerter przez większą część kariery miał zaledwie poprawne teksty, ot, taka punkowa szablonowość. Większość - bo był moment, przypadkiem zbiegający się w czasie z ich najlepszym okresem pod względem muzycznym (czyli z grubsza chodzi o epokę z Piotrowskim na basie), kiedy Grabowski jakby rozwinął skrzydła i nie był tylko publicystą-moralistą, ale docierał gdzieś dalej i pisał o czymś więcej, i to w ogóle nie był przypadek, że śpiewali też Bursę i Justice'a, bo teksty Grabowskiego do tego towarzystwa pasowały. Dla mnie takie "Jutro", "Nie Ma Nas", "Apokalipsa wg. świętego mnie", "Zatańcz" to lepsze teksty niż jakikolwiek ich, choćby najbardziej błyskotliwy, publicystyczny komentarz do konkretnego wycinka rzeczywistości.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Dezerter i punkowa szablonowość? No nie wiem. Biorąc pod uwagę spektrum polskich kapel punkowych z lat 80-tych i 90-tych to szablonowości bym im nie zarzucał. Nie mówię, że byli jakimś zupełnie osamotnionym diamentem ze swoim przekazem, ale ponad ogólnopolski trend to jednak mocno się wybijali. Wystarczy wspomnieć, ze jako jedni z pierwszych w Polsce (o ile nie pierwsi w ogóle) zaczęli bardziej świadomie i dogłębnie traktować temat anarchizmu (nie było to już proste "olewaj system"), a i "Pierwszy Raz" był dla wielu załogantów pierwszym razem z przesłaniem wegetariańskim w naszym języku (zresztą wiele osób po tym jak usłyszało ten kawałek, wykreśliło mięso ze swojego menu). Zresztą zgadzam się z Tobą, że okres z Piorowskim to był ich najlepszy czas (domknięty duetem na "Ile procent duszy?". I muzycznie i tekstowo. I faktycznie, ze wtedy te ich teksty stały się nieco mniej "publicystyczne" (bo Grabowski zaczął sięgać bardziej ochoczo po metafory, co bardzo wyszło im na zdrowie). Z perspektywy czasu, może się wydawać, że byli "jednymi z wielu", ale to raczej dlatego, ze w pewnym momencie wiele zespołów zaczęło układać swoje liryki "inna-Dezerter-stajl", a oni sami stali się takim punktem odniesienia dla reszty sceny. No ale czasu poszły do przodu i teraz to faktycznie nie bardzo się wyróżniają. Młodsze generacje potrafią lepiej obracać metaforami, a i w obserwacji rzeczywistości są bardziej wnikliwe.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Trochę podkręciłem krytycyzm mojej opinii o tekstach Dezertera, żeby dyskusję sprowokować Twoje uwagi, oczywiście, jak najbardziej słuszne.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Trzeba było sobie nie żałować i rzucić coś w stylu "te zaplute lewaki, żyjące w urojonej bańce i ich odklejone od rzeczywistości teksty" - to byś dopiero wtedy sprowokował.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Pamiętam jak kolega, przeglądając u mnie wkładkę kasety "Decydujące starcie", parsknął śmiechem na sformułowanie: "Dusza uwięziona pośród kosmetyków / pragnie się uwolnić przy pomocy narkotyków". Z przykrością musiałem przyznać - głównie przed sobą - że te linijki istotnie nie są najwyższych lotów .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Dobrze, że kolega nie trafił na tekst "Brunatnego" z ostatniej płyty, bo zamiast parskać, pewnie skrzywiłby się zażenowany.

Ale mówiąc poważnie, to do dziś nie mogę pojąć jak Grabowskiemu ten tekst mógł przejść przez auto-selekcję, a Robalowi przez gardło. Poglądy, poglądami, ale jakiś fason wypadało by trzymać.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

namówiłeś, sprawdziłem, towar zgodny z opisem

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Jak wyżej. Prawie haiku.
edit: z drugiej strony moje zainteresowanie Dezerterem datuje się od składanki tytułowej tego wątku i hitu: Jestem głupi, mam pierdolca, w uchu kolczyk, w dupie stolca więc co ja narzekam.

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.

Niby tak. Ale z trzeciej strony, nikt by nie narzekał gdyby oni taki poziom utrzymywali konsekwentnie przez te 40 lat. Tymczasem u nich to wygląda jak cos w rodzaju demencji artystycznej.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Posłuchałem i ja tego nowego Dezertera.
Pierwszymi dwoma utworami jestem mile zaskoczony. Tytułowy znałem już wcześniej, ale teraz dopiero wysłuchałem z uwagą. Dobry i tekst i muzyka. Podobnie "Punkt bez powrotu", który swoim kopem w ogóle wygrywa u mnie na tej płycie, wyprzedzając poprzednika.
Potem jest trochę słabiej, aczkolwiek teksty aż do "Odwetu" nie są wcale takie złe. W zasadzie każdy ze swoich pozycji (prawo-lewo itd) może się do nich przylepić. Dopiero przy tekście "Odwetu" pierwszy raz zrobiłem bo faktycznie to jakiś kolaż artykułów Patryka Strzałkowskiego z "Piątków dla klimatu". Ale tu z kolei znów muzyka lepsza - pod tym względem to dla mnie trzeci utwór albumu.
"Dzień dobry, dzień zły" to już i muzycznie mi nie podchodzi a tekst trąci po prostu sekielszczyzną. "Idziemy po was" - najsłabszy utwór albumu, tekst mogę skomentować tylko kazikowym "Ja zawsze z młodzieżą...". Tu miałem znów
A potem znów robi się trochę lepiej, "Izolacja" jest ponownie tekstowo nie tak łopatologiczna i w zasadzie można ją obracać niczym grawson kostkę, uzyskując inne akcenty.
Na koniec antyniemiecki "Brunatny" - w sumie nie wiem po co, ale może warto przypominać że SA to byli źli mężczyźni. Muzyka całkiem całkiem.
W sumie - po kilku przesłuchaniach bardziej mi się to podoba niż "Blasfemia", choć do żaru "WPW", melodyjności "Kolaboracji" czy świeżości debiutu jednak sporo brakuje.

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

"Temu panu proszę już nie polewać."

_________________
Sometimes good guys don't wear white

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety