...z tekstu
"Jeszcze pożyjemy" jakoś najbardziej zapadają mi w serce ci
"którzy noszą zegary w lombardy" i nie wiem skąd mam ku nim taką empatię... ale sobie pomyślałem, że mogę zastanowić się nad innymi mocnymi wersami z "Drogi za widnokres" i zrobić coś podobnego jak ostatnio w wątku o Narni...
W
"Gdziekolwiek" niech to będzie wers
"Kasztan kiedy kwitnie lub owoc otwiera", ale są też przecież
"miejsca w książkach i miejsca przy stole"... i trudno wybrać. A samo
"Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie" przywodzi mi na myśl słowa kończące Przebłysk, tak jak wydrukowano je we wkładce pierwszego winyla Legendy ("I zawsze i wszędzie / I w błędzie, obłędzie / Cokolwiek się stanie / Gdziekolwiek będziesz / Niech Cie strzeże / Niech Cię wspiera...").
Dziwny jest tekst następnej pieśni:
"Okrutne piękno żelaznego świata
oświecać będzie naszych snów podziemia", ale tu chyba najmocniej brzmi tytułowy zaśpiew z refrenu
"Może usłyszysz wołanie o pomoc" ... I to też splata mi się z piosenką Armii - dziwnie, zaskakująco, lecz wyraźnie i efektownie...
Zresztą muszę powiedzieć, że to co tu piszę to efekt słuchania płyty analogowej - a to jest przecież inaczej: trudniej skupić się na szczegółach, tekstach, za to wyraźniejszy jest klimat, nastrój - w przypadku
"Drogi za widnokres" intensywny, by nie powiedzieć upajający - niosą się te utwory. Więc nie mówię o tym co przeniknąłem i zrozumiałem, a o tajemnicach i zaklęciach, które mnie ogarniają
.
A tych wiele jest w
"Wędrówce"...
"Gdy wchodzisz w las stajesz się drzewem / Co w twojej ciszy się rozrosło", ale też
"warstwice chmur" i inne i inne.
"I tylko czasem będą chwile / Gdy serce tak jak most zadudni", taak. [edit/dygresja: intensywność/motoryka tej pieśni, ulubionej Elsei, wyjaśnia trochę jej szybkie przejście przez Bukowe Berdo i inne]
Co to w ogóle jest za płyta! Zaśpiewane te teksty - to dopiero. Nigdy te słowa tak by do mnie nie trafiły, i słucha się ich.
Trudno mi przypomnieć sobie bardziej niezwykły dźwięk niż zaśpiew wilgi. A tu
"Krajobraz z wilgą i ludzie" - nawet na tej płycie trudno o bogatszy wiersz.
"Przed nami stoi miska soczewicy"... i nic nie mam do dodania.
Co do
"Pewności" co splata się z życiem...
"Latające pteranodony"...
...ale nie ma pewności...
"Gdzieś w nas"...
"niosą krzyże Polonii" - tajemnicze, jakie wolne są te słowa, jak ich nic nie ogranicza,
"bab niesytych", to dopiero jest sztuka! - taki efekt uzyskać.
"Droga za widnokres" , moi Kochani
"w moim lesie, na moim południu" 
, ale kapelusz u którego
"powisają dzwonki" mi się marzy, i taki życie...
"aby okłamać chromość wesołości"...(haha - sobie sprawdziłem, że to wcale nie tak idzie ten wers!) - taka ta cała płyta
...nie ma pewności, że to była nasza, byli już tacy ludzie, ale nie ma pewności, że to byliśmy my...
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
