Co do tej duszy....... im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej nie podoba mi się takie stwierdzenie, że System to muzyka bez duszy. Nie.
W ogóle - co to znaczy, że "muzyka ma duszę"? Dla mnie tyle, że oddaje ona coś, co dzieje się w ludzkiej duszy - czy to, że się tak wyrażę, podmiotu lirycznego, czy też słuchacza, czyli mojej. To może być dobre albo złe, zarówno radość, euforia i nadzieja, jak tęsknota czy może strach, gniew i zniechęcenie.
I teraz tak: są tacy wykonawcy czy takie dzieła, w których ta "dusza" jest komponentem głównym, wybija się na pierwszy plan. Czy słucham Luny czy Nine Inch Nails, Pipera at the gates of dawn czy Murzyna z werandy, Bitelsów czy Sex Pistols, Nirvany czy Jeffa Buckleya, nowej płyty PJ Harvey czy Powstania warszawskiego, Coltrane'a czy Chopina - odbieram to w znacznej a może decydującej mierze przez to, co ta muzyka robi w mojej duszy, jak ją przeżywam.
Są też też tacy wykonawcy czy dzieła, gdzie co innego zdaje się być najważniejsze. Szeroko nazwałbym to: estetyką. Może to być właśnie czad, jak również różnego typu wirtuozeria (zaliczyłbym tu m.in. Led Zeppelin, całkiem liczne nagrania Queen, Metalikę), czy też dążnośćdo doskonałości formy (Dark Side of the Moon, różne progresy...).
Ale nie oznacza to, że taka muzyka nie ma duszy, że niczego nie wyraża. Owszem, może nie wyrażać i pewnie w wielu przypadkach nie wyraża (rózni mistrzowie od biegania po gryfie na przykład...), ale bardzo często ta dusza jest, tylko nie wysuwa się na pierwszy plan.
Na muzyce poważnej się nie znam, ale słuchanie takie o tyle o ile też daje mi przykłady obu kategorii. Na przykład większość znanych mi utworów Mozarta wyraźnie dla mnie "estetyzuje", w sensie, że są przede wszystkim doskonałością formy, a dopiero w drugiej kolejności coś tam wyrażają duchowego.
System of a Down to przede wszystkim doskonała dla mnie forma i porywający mnie czad, ale potrafi przecież kipieć gniewem (najłatwiej uchwytna u nich emocja), i jest tam tęsknota, i jakieś szaleństwo, i czasem niezrozumienie tego, co się wokół nas dzieje, i jakiś niemy okrzyk przerażenia.
Bezduszne to nie jest, i tym bardziej nie bezmięsne!
Afrik pisze:
zaiste doceniam
Cieszy mnie to! Hypnotize na początek zrobiła na mnie gorsze wrażenie, a potem zacząłem coraz bardziej lubić i lubić, i nawet więcej słuchać od M.
Jest tam m.in. mój
ulubiony (podkreślam, bo nie jest na pewno najlepszy, ale ogromnie go lubię) kawałek, który powstał pod wpływem drobnego niby zdarzenia na drodze... accidents happen
Ale przede wszystkim klamra!! Powrót do Soldier Side!!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
