Ultima Thule

Horses bardzo lubię, przede wszystkim za świetny tekst i miłe osobiste wspomnienia związane z tym utworem. Muzycznie jest to dość proste, ale naprawdę wielkim plusem jest tu wspaniały bridge (ten od "The deeper I spin", aż po "don't you look back". No i basik jest bardzo fajny.

Mysterious Ways ma fajne funkowe intro i świetną linię basu (właściwie: całej sekcji) przez cały numer, ale wokalnie mnie jakoś męczy. Wyobrażam sobie, że gdyby to zrobiła Grace Jones, albo Blondie (!) to byłby to rewelacyjny dyskotekowy banger.

Oba numery to żadne arcydzieła, a w ogóle - z pewnym zaskoczeniem - zauważam, że cała płyta mnie średnio rusza, choć oczywiście "kiepska" nie jest.

Potwierdzam swój wcześniejszy głos na Mysterious Ways, choć - pomijając wokal i tekst jest to numer muzycznie lepszy od chwilowo oszczędzonych Koni.

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Takoż

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Who's Gonna Ride Your Wild Horses

_________________
Youtube

Horses

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

Głos moniki przeważył, 5:4 na (nie)korzyść Horsów.

Zgadzam się, że ten fragment przytoczony przez Tylera jest bardzo dobry, w ogóle cały numer jest fajny, choć kolejność wypadania na razie zgodna z moją, aż dziw (choć bywało i tak w surwach).

Jeżeli jednak chodzi o brydże, to uważam, że fragment One day you'll look... w Mysterious Ways jest też wyborny, a nawet taki, że ciągnie ku pięciu gwiazdkom Kiedyś w ogóle dałbym temu numerowi pięć gwiazdek, teraz już chyba 'tylko' cztery i pół, ale nadal należy do moich ulubieńców. Przy czym wcale nie postrzegam go, jak napisał Pippin, jako "miałki przeboik", wcale nie ze względu na ewentualność miałkości, tylko dla mnie to jest antyprzebój - przedziwny pomysł, żeby go dawać na singiel. Jeszcze dziwniejsze, że był sukcesem, takie to muzyczne czasy były

Zostaje z nami zestaw:

Zoo Station
Even Better Than the Real Thing
One
Until the End of the World

The Fly
Mysterious Ways
Ultra Violet (Light My Way)
Acrobat
Love Is Blindness

Posłuchajmy sobie przez weekend, a wyniki w niedzielę o 21:00.

U mnie teraz wybór między numerem za bardzo chropowatym i za bardzo miękkim.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Odsłuchałem płytę w tej wersji, która została i wrażenie mam znacząco odmienne od tego, którym podzielił się Tyler:
Ale czad!!!.
Rozkręca się to jak lokomotywa, a potem jak już wejdzie na ten niesamowity poziom, to wcale nie chce odpuścić. No, raz jakby trochę przygasa i tam oddam głos.

Najpierw jednak:

doszły mi teraz jeszcze dwa do tej zbyt wąskiej trójki, póki co oszczędzone. Tym niemniej nie mam wątpliwości co do mojego numeru jeden i on owszem, już był wymieniony. Nawet mnie to nie dziwi, bo jak to Prazeodym określił? Chrupiący odpał? Na maksa!

Nie chodzi mi co prawda o Zoo Station, ale też oszczędzę jeszcze, bo choć może to od dawna już jest najsłabsze, ale bardzo potrzebne, żeby ta lokomotywa rozkręcała się powoli i w zaskakującym kierunku.

O wypisanie proszę bejbe bejbe bejbe Light My Way. Trochę to nijakie i zdecydowanie za dużo razy powtarza bejbe.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Mysterious Ways

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

To bardzo ciekawe jak można się pięknie różnić Ja pamiętam, że swego czasu całkiem lubiłem tę płytę, mając zresztą - ówcześnie - fankę w domu (potem jej przeszło). Niestety jednak teraz w ogóle nie mogę poczuć jakichkolwiek emocji przy słuchaniu Achtung Baby, a czynię to - na potrzeby tego wątku - już piąty raz.

Zalicytowałbym, że zespół ten skończył się na Rattle & Hum (najlepszej ich płycie) i wszystko wcześniejsze jest spoko i trzyma poziom. Potem zaczyna coraz bardziej wiać nudą. Miałem moment neo-zachwytu przy paru momentach z Pop (na co na pewno wpłynął koncert na Wyścigach), ale teraz jakoś do tego nie wracam.

W tej rundzie ponownie głosuję na Mysterious Ways

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Ja mam większy problem z wcześniejszym U2, głównie z Joshua Tree. Na Achtung mam wrażenie, że złapali fajny luzik, wpuścili trochę powietrza do tej muzy, trochę humoru, trochę wariactwa, trochę bycia sexy, no i bardziej mi się to podoba.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Dwa numery rozważam, zdecydowanie nie ma wśród nich Mysterious Ways; dołączam do frakcji

Crazy pisze:

bejbe bejbe bejbe Light My Way

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

Dla mnie The Fly i Mysterious Ways to zdecydowanie najsłabsze punkty na płycie.
Dlatego teraz dołożę się jednak do frakcji wywalającej Mysterious Ways.

_________________
Mam niebieskie futerko
i uwielbiam wciąż latać

Dla mnie Fly i Mysterious to bezwzględnie serce tej płyty - utwory mógłby wyróżnić jakieś inne bardziej i, jak pisałem, może Mysterious Ways mi ostatecznie z tego top 3 wypada, ale jeżeli chodzi o klimat, brzmienie i ogólnopojęty wajb, to dokładnie te dwa utwory to jest to, z czym mi się Achtung najbardziej (i najlepiej!) kojarzy.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Even Better Than the Real Thing

_________________
Youtube

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

wszystkiego z tej płyty nienawidzę, połowy nienawidzę trochę bardziej za to, że to pamiętam z radia
niech będzie, że Mysterious Ways.

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.