Widzisz, nie ma ani ochoty, ani czasu - ale to daje wyobrażenie, ile z tym roboty
Za "moich czasów" było to dość proste. Wysłałem zapytanie do firmy kopiującej, która odpisała od razu; kilka dni później wysłałem im projekt naklejki na płytę, a następnie zawiozłem im "płytę - matkę". Zdaje się, że też od razu dałem im pieniądze. A może na konto wpłaciłem? Nie pamiętam. Kilka dni później był u mnie kurier. Gorzej z drukiem. Kilka drukarni mnie w ogóle zlało, ostatecznie odpisała tylko jedna. Wysłałem im pliki, tego samego dnia zaprosili mnie, bym przyjechał i spojrzał, czy może być. Dwa dni później odbierałem całość zamówienia. Ostatni etap procesu wydawniczego to wieczór w piwnicy, gdy w bodajże sześć osób składaliśmy kilka godzin płyty, książeczki i pudełka w całość.
Teraz wszystko ogarniała jedna firma i dostaliśmy gotowe, więc było łatwiej. Za to strasznie grymasili przy drobiazgach graficznych, więc miałem mnóstwo niespodziewanej roboty już po wysłaniu projektu, o czym chyba pisałem. Jak to wyglądało formalnie, to już Józek musi napisać.
Tymczasem dobra wiadomość jest taka, że Kuba z potencjalnego perkusisty stał się oficjalnym perkusistą. Radzi sobie coraz lepiej, zaś całość muzyki z racji gry na jedną gitarę wraca w bardziej surowe rejony. Mam nadzieję, ze przynajmniej w Warszawie będzie można nas usłyszeć na przełomie stycznia/lutego, a potem może się uda wyrwać gdzieś dalej. I niedługo zaczniemy się brać za jakieś jeszcze nowsze kawałki, pomysłów już jest na jedną stronę płyty jak nic
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
