Crazy pisze:
Fajny numer. Chyba w sumie wolę od Jeżeli
Ale swoją drogą dobre pytanie rozgrzewające do tego wątku:
Jeżeli czy Break out?
Co to za pytanie w ogóle? To tak jakby spytać: klasyczna Lancia Delta HF Integrale czy współczesne BMW M5?
Dla mnie odpowiedź jest jasna. Jasne, że Break out!
Taki killer został wylosowany, a tu jak na razie widzę siódemki i jakieś marudzenia, że to czy tamto nie teges. Pogięło was?
A jeszcze jeśli chodzi o kwestie z gatunku "tamto czy owamto" to ja mam inny problem. Przy okazji omawiania Statku burz wyznałem, że to dla mnie zdecydowanie najlepszy numer Armii z XXI wieku. Już wtedy zastanawiałem się co z Break Out, o którym mógłbym... powiedzieć właściwie to samo. Czy jednak jest minimalnie na drugim miejscu, czy ex aequo ze Statkiem na pierwszym. No i bardziej skłaniam się ku drugiej opcji. To są zresztą tak dwa różne utwory z tak kompletnie różnych płyt, że trudno tu orzec o bezwzględnej lepszości jednego czy drugiego. Oba są wspaniałe. Statek bardziej porusza, zabiera w podróż, wręcz mentalnie poniewiera i miażdży zmysły, z kolei Break Out zachwyca, pieści bębenki czystą muzyczną ucztą. Wszystko mi się w tym kawałku podoba!
Jak tak miękko płynie, buja, napędzany świetną grą Krzyżyka. Co za drajw, to kawałek z najlepszą partią Krzyżyka, nie tylko w Armii, bo w Luxtorpedzie to się przecież chłopak marnuje... Do tego ten nośny riff, piękne partie gitar, no i ten ich miękki, mięsisty, taki "analogowy" sound. Świetne podkreślenie riffu akordeonem. Aj, w ogóle ile tu się dzieje! Bo przecież jeszcze saksofon czy rzadka na Freaku waltornia też swoje 3 grosze dodają. No i to rozpływające się gitarowymi sprzężeniami zakończenie.
A jak to wszystko jest zagrane i NAGRANE! Brzmieniowo to wspaniały utwór, jak cały Freak zresztą. Perkusja w Armii to chyba tylko w "Piosence liczb" lepiej brzmi.
Po fatalnym brzmieniowo der Prozess, tutaj mamy istny miód na uszy.
Nie można tu też nie wspomnieć o wykonaniach lajw, bo to obecnie przecież najciekawszy punkt koncertów Armii, Break Out jest bazą wyjściową do największych w historii Armii koncertowych odjazdów. Odlotowa wersja jest chociażby na Tam gdzie kończy się kraj.
Z tym, że... i tak wolę oryginał z Freaka. Obecny skład bardzo fajnie kombinuje z tym kawałkiem, niestety co by nie robił, wciąż gra go nieco kanciasto i kwadratowo.
Aha, nawet graślawy "inglisz" Budzego zupełnie mi nie przeszkadza w obliczu całego muzycznego dobra, które płynie z tego kawałka.
Jasne, że 10/10!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
