Ultima Thule

Co do tej płyty, to się niestety nie dogadamy. Miałem naprawdę wiele prób oswojenia tego materiału i nie dam rady się z tym zaprzyjaźnić - to tak kompletnie 'nie moja' estetyka, że wszelkie próby są skazane na niepowodzenie. Oczywiście jestem w stanie znaleźć w Procesie wiele ciekawych momentów, ale traktując rzecz holistycznie, nie potrafię tak po prostu włączyć sobie tego albumu i go przesłuchać w całości. Powiem więcej - trudność sprawia mi przesłuchanie w całości nawet pojedynczych numerów. Nie zdarzyło mi się to w przypadku żadnej innej płyty Armii. Co do okładki to chętnie posłucham jak Ty to widzisz, wokr, bo dla mnie jest najbrzydsza ze wszystkich (tzn. żadna inna nie jest brzydka, a ta zdecydowanie tak - kojarzy mi się z "Na żywo ale w studio" KNŻ (która z kolei pod względem muzycznym jest albumem, który mogę sobie włączyć ot tak i przesłuchać kilka razy pod rząd ).

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Ogólnie nie znam się na gatunkach muzycznych i może gadam głupoty, ale podoba mi się noisowość Prozessu i jako płytę noisową ją odbieram. Zły Porucznik jest najlepszym tego przykładem. Słuchanie tej muzyki sprawia prawie ból, a jednak jest w niej coś absolutnie hipnotyzującego. Może taki był zamysł w wycięciu tych dołów. Może właśnie ta muzyka miała boleć? W ogóle ciekawa sprawa z tym całym brzmieniem, które teraz nikomu się nie podoba (Budzy i Franz), ale przecież wtedy zostało przez muzyków zaakceptowane. Chyba, że Banan zrobił to za plecami i nie było czego ratować. Nie wiem.
Ja innej wersji nie słyszałem i zawsze odbierałem to, że tak ma być i już.
Co do okładki to ta monochromatyczność i ostra kreska też komponuje mi się doskonale z zawartością. Co, widziałbyś tu jakiś pastelowy pejzaż z topolami? Płyta jest mocna, ostra, bolesna i taka też jest ta okładka: pomazana, poplątana, uwikłana w czerń, ale jest nadzieja.
Cóż Der Prozess to dla mnie armijny top i zdania nie zmienię.

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

Może takie było założenie; boli na pewno. Nie takich wrażeń szukam jednak w muzyce. Nie oznacza to bynajmniej, że poszukuję jakichś softów czy innych smutów (smoothów). Tu (w Procesie) po prostu nie podoba mi się tak wiele elementów (muzyka, teksty, wokal), że zmuszanie się do słuchania tej płyty jest dla mnie zupełnie bez sensu. Wszystkie pozostałe płyty Armii wchodziły mi gładko i potrafiłem się w nie zanurzyć (niczym w toni, chciałoby się napisać, hehe) praktycznie od pierwszego kontaktu, a tu jedne emocje które te dźwięki u mnie wywołują, to odrzut. To ja wolę się nie męczyć, tylko włączyć sobie Freaka.



Widziałbym całkowicie czarną okładkę. Ta schizofreniczna grafika pogłębia jeszcze negatywne bodźce jakie płyną z tej płyty.

Przyszło mi teraz do głowy, że Proces kojarzy mi się z zespołem TOOL. Oczywiście nie brzmi jak Tool, ale wywołuje u mnie podobnie złe emocje. Tool, Rammstein, te sprawy - po prostu nie chce mi się w ogóle tego słuchać. I zupełnie nie mam tu problemów z 'ąm' - najzwyczajniej w świecie nie moja to bajka.

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Właściwie to Cię rozumiem, bo też mam jedną płytę Armii, która powoduje u mnie podobne uczucia

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Bardzo dobry numer, 10/10. Uwielbiam tą matematykę na końcu. I brzmienia werbla mnie nie przeraża, wręcz pasuje tutaj jego surowość.

_________________
Auto, winda, kibel, molo
Ławka, kino,basen, szkoła

Dobrze, że ta dyskusja powyżej jest własnie przy okazji Złego porucznika - bo właśnie ten utwór dla mnie osobiście jest probierzem mojego stosunku do całości. Niby najbardziej "singlowym" utworem jest Statek burz, niby najbardziej niezwykłym (i też moim dalece ulubionym) jest Przed prawem, ale gdybym miał wybrać jakiś utwór na avatar dla płyty , to byłby to właśnie Zły porucznik. No i razem z nim zmieniał sięmój stosunek do Prozessu. Początkowo był raczej chłodny z kulminacją w okolicach tego koncertu w Stodole, co pablak zlinkował - wtedy najbardziej się czepiałem i mi się nie podobało, a Zły porucznik w szczególności. I potem różne utwory mi się zaczęły coraz bardziej podobać, ale dopóki nie przekonałem się do tego, to nie umiałem się przełamać, by stwierdzić, że jest to album, który dla mnie jednak ma pięć gwiazdek; nie oczywiste, jak dla wielu forumowiczów, którzy raczej zastanawialiby się, czy ma siedem czy osiem, ale jednak pięć.
Natomiast z czasem, gdy też Zły porucznik coraz bardziej we mnie narastał, to i te pięć gwiazdek stawało się całkiem bezdyskusyjne i choć płyta u mnie nie ma jednak startu do Leg/Trio/Ducha, to już wyraźnie wyprzedziła Pocałunek, który przecież ogromnie lubię.

Zły porucznik, kurde... petarda niesamowita! Emocjonalna właśnie, a nie muzyczna, bo muzycznie to ja bym się podpisał pod Fengari, że to aż za proste łubudum jest (niezależnie od potencjalnych fisów). Tam się dzieje jednak mnóstwo i cokolwiek tam się dzieje, to jest to na poziomie duchowo-emocjonalnym, gdzie WSZYSTKO POŻERA OGIEŃ. Muzyka pewnie świetnie temu służy, skoro tak mocno to odbieram, ale nie potrafię się skupić na niej jako na jakimś, powiedzmy, narzędziu czy środku wyrazu. To jest coś totalnego i nie jestem zdolny do analizy. I totalność, to właśnie ona gdzieś mi tam szepce z tyłu głowy o dziesiątce, choć nie martw się, Tylerze, to nie będzie ocena, którą postawię.

Skojarzenie z Tool? Czemu nie. Tool jest wybitnym zespołem, którego słuchanie też bywa bolesne, myślę, że ze Złym porucznikiem by się mogli dogadać, choć brzmi to całkiem inaczej, ale odbiera się być może podobnie.

Okładka? Świetna Prozess, siła 10!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Dla mnie jednak petarda. Pamiętam, że Złego Porucznika nie było na tych koncertach w 2008, kiedy Armia testowała na żywo tak z pół Procesu (tytułowy, Statek, Anima), ale za to wrzuciła go na Myspace jakos tuż przed premierą albumu...no i pomyślałem, że wow, nieźle, nie biorą jeńców. Podoba mi się ten pęd, podoba mi się, że całość ma taki wymiar jak mocną scena wprowadzająca do filmu, pokazuje jaki jest punkt wyjściowy i ustawia dalszą akcję. Bardzo emo piosenka No i po prostu ładnie płyną i układają mi się te kolejne części. 8/10

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Ja też mam wrażenie, że tu chodzi przede wszystkim o uczucia, albo bardziej o doświadczenie życiowe. Dlatego osoby z określonymi doświadczeniami są fanami Procesu, a inne nie.



A wiesz, nie znam się za bardzo na Toolu, ale mam wrażenie, że coś jest na rzeczy. Tylko raczej na zasadzie podobieństwa skrajnych przeciwieństw. Ale trop dobry.

_________________
Would you know my name, if I saw you in heaven ?

Mój kanał na YouTube, czyli klejenie modeli, ale nie tylko.

Koncertowa wersja od Pablaka miażdży!

_________________
trochę o muzyce, książce, przyrodzie, ale najwięcej o bieganiu
https://meblooscianka.wordpress.com

No, gadasz całkiem podobnie, ale ta ocena... 4? Phi. Twoją bogusowość oceniam na 3/10.

Ja się podpiszę pod Crazym, który się podpisał pod Fengari - w swej zasadniczej części to dla mnie również dość prosty czad, choć - w przeciwieństwie do wcześniej omawianego Nie ja - na akceptowalnym poziomie. Nic tu nie budzi ekscytacji: riff nie jest na tyle ciekawy, by przy ciągłych powtórzeniach (w dodatku zdublowanych przez waltornię - nie jestem zwykle fanem takiego wykorzystania tego instrumentu i Zły porucznik nie stanowi wyjątku) nie stał się nużący. Perkusja w zwrotkach mi się nie podoba, jednostajne, wywalone do przodu młotkowanie (kiedyś Frantz przytaczał opinię na temat jakiegoś demo, że perkusista brzmi jak robot na sterydach - no, tu tak to właśnie trochę odbieram; doceniam pod względem kondycyjnym, ale słuchowo to do mnie nie trafia), dopiero wraz z syreną coś się ciekawego zaczyna dziać w tym zakresie. I właściwie do tego sprowadzałyby się moje wrażenia z tego kawałka po ukazaniu się płyty, gdyby nie część druga. Teraz już trochę przychylniej patrzę i na część pierwszą, gitarka w refrenie ("jestem sam") całkiem przyjemnie mruczy, jest to przełamanie przy "pomyśl, zabij", nie jest tak źle. Niemniej, to co mnie rusza w Złym poruczniku, to część po przerwie (czyli ta, jak ją Bart nazwał, matematyka), zwłaszcza od momentu, w którym pojawia się klawisz (ale i riff wtedy chyba lekko się zmienia?) - noo, tu już mamy górne rejony skali, świetna rzecz. Końcowe wyciszenie z pianinkiem i waltornią też niczego sobie.
Trochę swą strukturą Zły porucznik przypomina Puste Okno, tyle że tam te obie części są wyraźnie lepsze od swych tutejszych odpowiedników. Natomiast mocno przeciętnym trzonem i zdecydowanie lepszym fragmentem osobnym, mniej więcej na tym samym poziomie, mogą się pochwalić Strzały znikąd. Więc i ocena będzie taka sama.

5/10

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

Powinieneś przynajmniej dodać jeden punkt za to, że to wszystko jest tu takie spójne
Koncept album!

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

nie zapisał się czasownik

Ten czasownik to "rusza". Tak się ruszał, że się nie zapisał.

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

Uspokoiłeś mnie, bałem się myśleć co tam wypadło!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice