Parowóz nr 8 to utwór tego kalibru, że potrafi niemal w pojedynkę ustawić ocenę całej płyty na wysokim poziomie. Choć wcale nie uważam, żeby był na Drodze najlepszy, znalazł się tam jeden numer lepszy.
Crazy pytał, czy to najlepszy riff w historii Armii. Pytał niby, jak sam zaznaczył, sam siebie, ale odpowiem - nie. Niemniej z pewnością należy do ścisłej czołówki. Inaczej niż arasek, na zadane z kolei
tutaj pytanie niezmiennie odpowiadam "wolno i ciężko", a Parowóz może tu posłużyć jako przykład - o, właśnie tak. Bardzo odpowiada mi ten dobrze słyszalny bas, niestety zbyt pobieżną jest ma znajomość Korna, żeby się wypowiedzieć w kwestii podobieństwa z onym. Ale nie samym riffem zwrotkowym ten utwór stoi. Świetny jest też riff w refrenie po każdym wersie, zwieńczony równie mocnym co znakomitym perkusyjnym akcentem (moja muzyczna kumatość i osłuchanie jest w powijakach, nigdy do końca nie rozumiałem, co to jest ta kwadratowość - tak jak i matematyczność - w muzyce, ale kwadrat zawsze stawiałem wyżej niż jakieś tam koło, więc to chyba coś dobrego; gra Beaty w Parowozie zdaje się potwierdzać, że tak jest w istocie). Rzekłbym nawet, że to równie dobre, co riff zwrotkowy. Kolejna rzecz, to waltornia w refrenie, a także, a może nawet przede wszystkim, po nim: niby 2 dźwięki na krzyż, a jak świetnie uzupełnia riff. O części instrumentalnej właściwie wystarczy napisać jedno słowo: rewelacyjna. Najpierw przedłużenie tego, co najlepsze w refrenie, potem niby lekkie złagodzenie, ale to raczej taki skradający się drapieżnik, który nie przestaje być morderczym drapieżnikiem tylko dlatego, że chwilowo taktycznie stara się nie robić zbyt wielkiego zamieszania, wreszcie powrót do refrenu, z mocniej wybitą waltornią, wymieniającą się przewodnictwem z gitarą, która tym razem nie powtarza już za każdym razem tego samego. To moment kulminacyjny, w którym ewentualne wątpliwości co do oceny pytają same siebie, czy w ogóle kiedykolwiek istniały. Zostaje końcówka, którą tak zachwycony nie jestem. Na Drodze jest tego typu fragmentów sporo, ten jest zapewne najlepszym z nich i najlepiej sklejonym z resztą utworu (a może wręcz właśnie nie jest sklejony, tylko jest jego immanentną częścią), ale jeśli można coś Parowozowi zarzucić, to proporcje czasu trwania między częścią zasadniczą a tą właśnie końcówką. Nawet nie trzeba by jej skracać, ale dlaczego zaczyna się jeszcze przed upływem czwartej minuty?
10/10
Kto da więcej?
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
(poza tym jestem pewien że Korna nie znosi) Bas tam jest niedbały, trochę przesterowany, brzęczący. Dr gra momentami unisona z gitarą słyszalne np w Parowozie do tego oktawę wyżej i stąd może pochodzić takie skojarzenie ale to jednak jabłka i pomarańcze.
) 10/10.
