arasek pisze:
po 2:50 robi się coraz ciekawiej! Wspaniale wchodzi waltornia. Gitary w 2:58 a później w 3:05 i 3:12 robią istną selektywną miazgę z dźwięków. Od 3:40 dochodzą głosy i języki - dreszcz! Aż się czuje teraz ten Świat! Natomiast kawałek od 4:05 do 4:31 to jeden z moich ulubionych armijnych! Jak pięknie przeplatają się ze sobą dur i moll, przez co ten fragment nie jest ani jednoznacznie "wesoły" ani "smutny"
Ten opis taki świetny, że chociaż słuchałem teraz z kasety, bez licznika czasu, to dokładnie umiałem rozpoznać kazdy opisany przez araska fragment, I zgadzam się! Również z tym 4.05-31, niezwykle mi się podoba ta instrumentacja, może tu jest ta niejednoznaczność, której byśmy trochę chcieli, skoro tekst taki wprost?
Jestem też po stronie araska w kwestii zwrotka vs refren - w zwrotce jest ogień, i rzeczywiście godny podkreślenia jest niezwykłej siły wokal; natomiast refren wydaje mi się nieco mulący i cieszę się, że Bogusa coś tam porywa (nie do końca zrozumiałem, co, wybacz
), ale mnie nie... I w dodatku ten refren potem jest powtarzany sporo razy, chyba za sporo, jak dla mnie.
W sumie nie wiem... to, co w tym numerze broni się najbardziej, od początku do końca i w najwyższej jakości, to wykonawstwo. Rzeczywiście metafora z tym silnikiem okrętowym pasuje, oni są ciężcy i natłuszczeni, a jednocześnie płyną i skaczą po falach. Ależ to był skład! Poza tym jednak nie mogę odnaleźć zachwytu. Kiedy anastazja pisze:
Cytat:
Duch jest metafizyką w Armii, wysoką gorączką lekkomyślnego poety.
(...) Łapacze wiatru to przeczuwały, Inaczej niż zwykle przewidziało to i zobaczyło z daleka, a Pięknoręki po prostu dotknął, to Duch wieje przez świat JUŻ tam jest.
to ja doskonale rozumiem, o co piszącej chodzi, ale zupełnie tego tak nie widzę. Dla mnie właśnie te różne inne utwory z Ducha przeczuwają, dotykają, a niektóre z pewnością "już tam są" (w końcu już dwie dziesiątki postawiłem z Ducha i jedną dziewiątkę, która wciąż wydaje mi się niedoszacowana), a "Duch wieje przez świat" jedynie używa słów, które stamtąd są, ale czegoś nie sięga. Cóż, inni zapewne tak uważają o "On jest tu", dlatego odpadł jako pierwszy w surwajworze.
Żeby wymyślić, co z oceną, musiałem posłuchać różnych utworów (jeden z tych wspaniałych efektów WFO
). Ponieważ czuję, że poruszam się między 6 a 7, więc wziąłem na warsztat kolejno:
Duch wieje przez świat - wrażenia jak wyżej, generalnie bardzo dobre, ale nie bardzo świetne
Zła krew (dałem 6.5) - początek nie gorzej, potem jednak jakby coś siada, i różnica w wykonaniu i brzmieniu OGROMNA (na korzyść Ducha); Duch wieje powinien dostać więcej... ale czy aby Zła krew nie powinna dostać mniej?
Buraki (dałem 6) - no właśnie, bo jakoś brzmią fajniej od Złej krwi, a może i od Ducha?... Może miałem gorszy dzień, gdy było ocenianie Buraków? Choć przecież wiele razy potem używałem ich do porównań i w miarę się ta ocena trzyma. Ale może na dziś dzień zamieniłbym Złą krew i Buraki, a wtedy Duch wieje... jednak może 6.5? Z pozdrowieniami dla anastazji zobaczmy, czy można porównać Buraki do
Urkoloseum (dałem 7 i wydawało mi się, że może za dużo) - ale tylko kiedyś mi się wydawało; dziś mi się wydało, że Urkoloseum wygrywa z wcześniej odsłuchiwanymi utworami, łącznie z tytułowym dla tego wątku!
Zostaw to (dałem 7) - i Zostaw to też wygrywa, nie ma nawet o czym mówić. Coraz bliżej tego 6.5. Rzut oka na dotychczasowe oceny, co to jeszcze dostało taką ocenę?...
... W kamień zaklęci - zupełnie inny kaliber, niż taki Duch wieje, wydaje się, że porównanie jest jakąś profanacją, ale tylko w pierwszej chwili. Czasem coś lekkiego, drobnostka niby, może być bardziej udane, niż wielkie dzieło, w którym jednak nie wszystko się klei. W czasach liceum wydawało mi się, że kaliber przesądza wiele spraw, ale odkąd kiedyś na jakiejś liście wszechczasów dałem wyżej Gaz na ulicach, niż Epitaph King Crimsonów, bo po prostu stwierdziłem, że robi na mnie większe wrażenie, to przestałem się przejmować kalibrami.
Ot, dylematy listowicza
Dajmy więc 6.5/10.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
