Buraki to dla mnie przede wszystkim jeden z trzech utworów na Drodze - obok Wspaniałej nowiny i Nino łeno (ale także w mniejszym stopniu w innych) - w którym po raz pierwszy w dyskografii Armii pojawił się się nowy pierwiastek: niespodziewana
słodycz w warstwie instrumentalnej. Niniejszy kawałek stoi dla mnie przede wszystkim otwarciem i zakończeniem. Zlepienie jak sądzę gitary klasycznej Budzego i niesfuzzowanej gitary elektrycznej Popkorna podoba mi się niezmiernie i ten sycący początek mógłby jeszcze się ciągnąć i ciągnąć. A najlepszy moment to dla mnie
zielone Twoje łąki czyli fragment na koniec z flecikiem i niby łopatologicznym a jakże trafnym podciągnięciem akordu d-moll o całą oktawę na gryfie. Świetny pomysł i super aranżacja, która natychmiast przekłada mi się na wewnętrzne krajobrazy. Tam to już bym mógł leżeć długimi godzinami. Powtórzenie tego patentu po tytułowym wersie podoba mi się już nieco mniej przez ten delay, ale to wciąż ta sama kraina.
Część "szybka" jest dla mnie mniej inspirująca, choć tekst Toma (stanowiący krajobrazowy pomost między wyżej wymienionymi opłotkami) ciągle należy do moich ulubionych i ciągle maluje pejzaże przed oczami
(mimo że na wagarach byłem yyy raz w życiu
, tuż przed maturą uciekłem z niemieckiego bo było mi głupio, że wcześniej mi się nic takiego nie zdarzyło - poszliśmy z kolegą z zespołu nad Wartę i skakaliśmy jak gupki na wyrzuconym tam materacu)
oczywiście bardzo cieszą mnie też powroty początkowych nasyceń między zwrotkami
nie do końca podoba mi się przeprowadzenie części szybkiej - w następnym numerze na płycie jest środkowa dygresja oparta na takim samym rytmie i tam mi to lepiej siedzi pod względem mixu i grania, choć muszę przyznać, że jedno z przejść Beaty w Burakach (konkretnie 2:31) uznaję za olśniewające
aż sprawdziłem koncertówki z mniej więcej tego okresu i tam już w części szybkiej wszystko mi się zgadza - i na Soul Side Story i na dodatkowej płycie PMK Beata atakuje podwójną stopą, a na tym drugim wykonaniu Tom świetnie włącza się tu i ówdzie w część czadową ze swoją gitarą klasyczną i jak dla mnie super to żre... z kolei na wersji z SSS bardzo podoba mi się jak ostatnie słowo
sól jest zaśpiewane o oktawę wyżej niż na płycie - super!
wahałem się czy dać 8 czy 9, ale post tuż nade mną przekonał mnie do
9/10 hłe hłe
____________
jeśli chodzi o doświadczenia z drugiej strony mikrofonu
to mam do tego numeru duży sentyment, bo ten numer śpiewałem na słynnym koncercie przed Świątynią Opatrzności - poszedł jako drugi po Groźniaku, tylko że Groźniak zaczął się jak najgorzej bo z nerwów nastąpiłem na partię waltorni, a tu jakoś uff poszło... No i Legnica z Tomem na perkusji... pinkfloyd na Processie w Eskulapie... dwugłosy w radiu...
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.
.
