Dawno, dawno temu...na początku zimy, rzekł Kacper na czacie:
Monika! Put on a topic because it's cold outside. Jako że mam bliżej niezidentyfikowane problemy z zakładaniem topików (dotąd byłam
topikless 
), trochę to trwało, ale przed wiosną się udało. BING BANG BUNG!
Dzięki za inspirację i ponaglanie, KTWSG!
"Pegaz zdębiał - poezja nonsensu a życie codzienne" - czyli - jak się już kiedyś okazało w temacie innym - kultowe w pewnych kręgach dzieło Stanisława Barańczaka, w którym roi się od alfabetonów, onanagramów, bezecenzji oraz....idiomatołów! I to tych ostatnich właśnie dotyczył będzie ten wątek.
IDIOMATOŁ to ...dezautomatyzacja zleksykalizowanych związków frazeologicznych, rozbijanie językowych skamielin..., czyli po prostu - idiom rozumiany dosłownie. To spojrzenie na idiom okiem matoła, przełożenie go na język obcy i ujrzenie całej głębi absurdu w nim się kryjącej. IDIOMATOŁ to poniekąd Komiczny Odcinek Cykliczny w pigułce!
Barańczak opisuje to następująco:
Cytat:
Idiomatoł to wynik przyjęcia na moment postawy Małego Kazia z dawnego cyklu rysunków humorystycznych Kazimierza Grusa, który to chłopczyk podchodził do rodzimej mowy w sposób nieugięcie racjonalny i logiczny. Jeśli - rozumował - słowo "rzucić" oznacza czynność nadawania trzymanemu w ręku przedmiotowi energii kinetycznej po-przez wymach ramienia i następnie wypuszczenia przedmiotu w odpowiednim momencie z dłoni, tak aby leciał w określonym kierunku i spadł na ziemię mniej więcej tam, gdzie sobie życzymy; jeśli z drugiej strony słowo "oko" oznacza organ wzroku w postaci gałki usadowionej w naszym oczodole; jeżeli wreszcie te dwa słowa ludzie dorośli - więc chyba wiedzący, co robią - łączą bardzo często w jedno wyrażenie, "rzucić okiem", a nikt przy tym się nie zastrzega, że rozumie którekolwiek ze słów inaczej niż Mały Kazio - to wyjście dla logicznie myślącego Rozumu pozostaje tylko jedno: musi on przyjąć, że w rzeczywistości zdarza się istotnie coś takiego jak akt rzucenia okiem, tzn. wzięcia w dłoń własnej gałki ocznej i ciśnięcia jej przed siebie. (...)
Na szczęście, z chorobliwej skłonności do stawiania takich pytań około 99,7 % dzieci bardzo szybko wyrasta. Te 0,3 %, którym schorzenie nie przechodzi, zostaje w późniejszym wieku poetami lub czytelnikami poezji.
IDIOMATOŁAMI w konfuzję wprowadzić można też cudzoziemca, uczącego się naszego pięknego języka
:
Barańczak pisze:
Jeżeli jesteśmy diabolicznie złośliwi, możemy nawet wyuczyć nieszczęśnika kilku zwrotów najzupełniej poprawnych językowo ale mających znaczenie jaskrawo różne od tego, które cudzoziemcowi podajemy (np. zdanie znaczące rzekomo "Niestety nigdy nie miałem przyjemności poznać pani bliżej" wpajamy mu w formie: "Niestety z żadnego zbliżenia z panią nie miałem nigdy przyjemności")
Wywróćmy więc idiomy na drugą stronę tęczy!
Znajdźmy nieznany drugi brzeg naszych wyświechtanych sloganów!
Włóżmy na nos trójwymiarowe okulary dezautomatyzacji!
POL - ANG; ANG - POL, a może i inne języki?
Formę proponuję zagadkową
- zadajemy idiomowo-tłumaczeniowe pytanie, jeśli odpowiemy na pytanie poprzednie. Ale jeśli temat podryfuje w inne rejony jakieś - np. dywagacje natury tłumaczeniowej, filozoficznej bądź językoznawczej - lub też, gdy ktoś, nie odpowiedziawszy na wcześniejsze pytanie, wrzuci swoje, czując taką chęć nieodpartą - to nie widzę żadnego problemu
I jeszcze ważna sprawa. Dość dużo idiomatołowych zabaw odbyło się offtopicznie nieco
w tym wątku(tam też nastąpiło odkrycie wspólnych inspiracji
), więc można sobie prześledzić to najpierw, coby się nie powtarzać.
Ha! Do dzieła!
The first cats behind the fences!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
