Ultima Thule

Elrond kiedyś powiedział że chciałby umrzeć świadomy, najlepiej z pełnym bólem. Że chce doświadczyć śmierci w pełni.

A ja od dziś wiem jak umrę.
Będę wyglądał tak , choć oczu nie wybałuszę aż tak.
Raczej będą bardziej refleksyjnie.
Pełne zdziwienie z nutą niedowierzania, jakby chciały powiedzieć: 'Teraz? Ale...' i nie mógł dokończyć zdania.

Pozdrawiam

A skąd wiesz?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

3bajku, jakieś kłopoty ze zdrowiem ?

_________________
Czekając na noc układam sobie pieśni,
Nie wsłuchuj się za długo, nie wpatruj się za bardzo...

a moze za duzo alkoholu,tudziez innych substancji czynnie wplywajacych na prace mozgu?

Krajanie, zastanów się, czy swoim zachowaniem nie wypełniasz znamion obrażania autora niniejszego wątku, co może skutkować ostrzeżeniem. Jeśli Twoje spekulacje wynikają z dobrych intencji, to publiczne zadawanie podobnych pytań jest - w mojej ocenie jako zwykłego użytkownika, a nie moderatora - nie na miejscu. Proponuję okazać taką troskę w prywatnej wiadomości

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

chciałem założyć już ten temat kiedyś,,, śmierć- najprzedziwniejsza i fascynująca droga ku wieczności,,, albo do śmierci wiecznej,,, nie przeraża gdy jest daleko - sieje trwogę gdy blisko,,, umrzeć świadomie - to dar,,, umrzeć młodo,,, nie wiem sam,,, boję się śmierci,,, nie boję się rozmowy o niej,,, rany ale mocny temat,,,

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

właśnie..

...moj przyjaciel mowil...ze "do smierci to trzeba dorosnac - filozofia to nauka o umieraniu..."-- do tej pory nie wiem czy mial racje...

nie boję się swojej śmierci, tzn jeśli już to w tym sensie że nie zrobiłam wszystkiego jak należy, za mało dobra zostawiam po sobie a zdecydowanie za dużo zła.....

boję się raczej śmierci kogoś z najbliższych, ale też w sposób niejako egoistyczny że JA zostanę sama, że nigdy go/jej juz na tym świecie nie zobaczę

śmierć mnie fascynuje tak jak właśnie napisał Armijny Smok, droga do Pana.... jest przecież darem,zamiast gnić w nieskończoność w tym podłym świecie mamy możliwość zjednoczyć się z tym, Który nas zbawił
to jest total! ale też chcę umrzeć z pełną świadomością, nawet cierpieniem to paradoksalnie przecież jeden z najistotniejszych momentów życia....

Ja tam odebrałem to bardziej jako sztubacki żart


Niby wiadomo że zawsze mogę się mylić. Ale czasem jest takie oświecenie, że się po prostu wie.
Nie wiem, czy będę wtedy chory, czy zdrowy, czy będzie to przypadek czy skutek choroby.
Wiem że będę zadziwony na sposób powyższy.

Dużo myślę o śmierci... Sam fakt definitywnego zakończenia ziemskiego bytowania budzi we mnie niepokój dlatego, że mam świadomość bólu, jaki umierając pozostawia się w sercach bliskich.... Niezależnie od wiary w wieczność. Boli fakt rozstania - w ludzkim wymiarze rozumienia tego słowa.
Obawiam się śmierci również w kontekście zjawiska często jej towarzyszącego, czyli cierpienia. Najgorsze, co mogłoby mnie wtedy spotkać, to osłabienie wiary, czy wręcz pretensje do Najwyższego za to, co mnie spotyka. Dlatego tak ważne jest, aby całe życie budować w sobie odpowiednie rozumienie cierpienia... Jako daru od Boga, w którym możemy być bliżej Niego.
Kiedyś wreszcie ostatecznie i całkowicie blisko....

nie mialem zamiaru nikogo obrazic,to byla raczej cyniczna reakcja na post Paulus_Wolf'a
zreszta sam pomyslodawca tego topiku to zauwazyl:




do smierci nigdy nie "dorosniesz" poniewaz nie zostalismy stworzeni po to zeby umierac.
smierci nie boja sie ci ktorzy sa pusci w srodku i nie maja nic do stracenia,nie chce nikogo obrazac ale tylko czlowiek chory/skrzywiony psychicznie nie boi sie umrzec lub chce umrzec.w koncu smierc jest koncem bytu.najgorsza jest swiadomosc utraty zycia a nie sam proces umierania(oczywiscie jezeli nie przebiega on w warunkach skrajnego bolu).oczywiscie jest jeszcze wiara,sam jestem wierzacy ale nie wierze w niebo takie jakie przedstawiaja w kosciele katolickim i protestanckim.opowiadam sie raczej za ogolnym zmartwychstaniem w okreslonym czasie,i pozniejszym zyciu wiecznie na ziemi.

Niewiele wiem o śmierci, ale u Bocheńskiego wyczytałem, że w trakcie wojny on nie tyle bał się śmierci, ile cierpienia.



Mylisz się.

_________________
Youtube

moze jakies argumenty na to "mylisz sie"?

Jak dla kogo. Dla mnie jest początkiem prawdziwego, wiecznego bytu. Dlatego się jej nie obawiam.

Ja powiem tak: tylko człowiek nie mający w sobie prawdziwej wiary w życie wieczne boi się umrzeć.