Ultima Thule

Babcia pytajaca “glodna jestes?”, “zjedz sobie te winogrona, tylko wyplukaj”, a potem wciskajaca mi papierowki na odchodne. Lata leca, a emocje te same .

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios

Mam takie miejsce w lesie, jakieś pół kilometra od domu. Chodziłam tam dawniej w chwilach dobrych i złych, żeby posiedzieć pod drzewem, wreszcie pomyśleć.
Potem ścieżka leśna jakoś zarosła gąszczem nie do przejścia suchą nogą, trochę podobnie jak moje życie.
Dziś rozmawiałam z synem, co często nam się zdarza gdy jesteśmy sami. Siedzę w kuchni z obiadem, muzyka leci głośno (Izrael 2009), temat Kelnera przez okienko i nagle zaczyna się od czapy, ohoho!! jak zwykle od czarnych korzeni. Skąd ten blues, skąd jazz, skąd hiphop? Z biedy i frustracji mamo. Bronx, mówi ci to coś? Że z nędzy i beznadziei powstały te wszystkie cuda?
Tak, mówię mu. Więc ty też zachowaj swoją pestkę. To do czego będziesz wracał, żeby siąść w swoim kąciku synu, gdy będzie ci dobrze albo źle. Coś ponad wszystkim, coś co tylko twoje, zachowaj to co kochasz.

I potem synek mówi że idzie do lasu posiedzieć pod drzewem i zebrać myśli, w tym lesie gdzie jeszcze ich sama nie zebrałam i fruwają sobie dalej, albo już odfrunęły.

Fajne

_________________
..Ty się tym zajmij..

Dziś było tak. Syn mój siedział w kuchni na taborecie, bo rozwalił sobie system pracą systemową.
Przyszłam około piąejj chyba rano nie znależliśmy wspólnego mianownikaz milcząc na papirrosku.
Około 12, smażąc kotlety słyszę że wchodzi i mówi do mnie tak:
: na planie w bloku moje ziomy, stojąc
I jeszcze:obudziłem się mamo, poczułaś to? zatrząsł się cały blok.
a ja na pracy zdalnwj, snażę 11 kotlet, robię to co kocham: surówkę ze wszystkiego! nic nie wiem, kocgam straganny jesienne, papryki i cebulle zwłaszcza, wybierz co chcesz, czego pragniez, cebulla w 17 płaszczach, wielowarsrtwowa jak życie twoje mon dieu, to jest włoszczyzna francuszczyzna synu, potem rozpal w piecu i w życiu, tak trzeba, resztę puść wolno, bejbi.Aż tu idzywa się rodzina znagła : słyszałeś? To było do ciebie. i wiersz lissny od 11 miesięcy staje się wspólny, rodzinny, nie wiadomo czyj, ale nadpływa
nasz ogród dziczeje
zarasta chwastami
trawa po pas wyrosła
zielsko opłątuje nogi
jak przez powiwrzchnię zielonego szkła
czas coraz głębszy, czy tak

już się nie śmieję w ogrodzie
kwiatów nie zbieram, nie tańczę
czuję jak jesień zagarnia mnie w ciszę
Zamieram i zanikam
zapadam w nieobecność

przez nieistnienie jakby razem
przez nierzeczywistość w niedopowiedzeniu
wystarczająco niewidzialni

..zjadłem tabliczkę białej czekolady! Na dwa razy!

_________________
..Ty się tym zajmij..

Wczoraj wsiadł do mojego autobusu piesek. Przejechał jeden przystanek i wysiadł. Pewnie miał do załatwienia jakieś swoje psie sprawy.

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

moja kuzynka kiedyś miała taki przypadek, że wysiadł z tramwaju samotny wyżeł i podbiegł do niej
nie wiedziała co z nim począć, ale że zawsze miała skłonność do zwierząt (lubiła z nimi poprzestawać i obcować ) więc w końcu wzięła go do domu
wujostwo długo szukało właściciela, sprawa oparła się o jakieś towarzystwa kynologiczne, ale nikt się nie zgłaszał, więc po czasie uznali, że pies zostanie

jak markowało się takie ruchy jak na polowaniu na kaczki, to dostawał szału - nawet w kuchni chciał przynieść ptaka

po jakimś dłuższym czasie - powiedzmy, że po roku - kuzynka była z nim na spacerze
spuściła go ze smyczy, żeby sobie pohasał - akurat w pobliżu przystanku tramwajowego, na którym zatrzymał się tramwaj
pies (jak on miał na imię do cholery?) wskoczył do wagonu, drzwi się zamknęły - odjechał

musi taki miał sposób na życie...

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

wokr, antiwitek - fajne historyjki
ja ostatnio widziałam z okna, jak wiewiórka przebiegła przez alejkę parku.

_________________
CO ROBISZ NA NASZEJ ULICY
Co robisz na naszej ulicy, pomiędzy samochodami,
koniu?
Co słychać u twoich kuzynów, centaura i jednorożca?

Charles Reznikoff

Z tym wyżłem to w ogóle jakiś odjazd (nomen omen)!

Wokr, na jakiej trasie jechałeś? K-J może?

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Nie, ostatnio rzadko tam bywam. Średnio co pół roku. 194 - rzecz działa się na Ursusie

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

Tydzień temu zatankowałam samochód i dzisiaj podjechałam na tę samą stację (a miałam już jechać na inną). Otworzyłam klapkę i ze zdziwieniem i trochę przerażeniem stwierdziłam brak korka w baku. No ale zatankowałam dumając już nad tym czy da się kupić korek do baku na allegro. Ale jeszcze przyszło mi do głowy, że zapytam przy kasie czy ktoś tego korka nie znalazł. No i znalazł!!! Co prawda pierwszy korek, który mi pan pokazał nie był mój, ale ten z zaplecza już tak. Ekstra to było

Przypomniałaś mi przygodę moich przyjaciół.
Krótko po studiach, krótko po ślubie, kupili sobie pierwsze auto, malucha. Maluch miał swoje lata, ale jakoś się trzymał. Pewnego jednak razu odkryli, że gdzieś się zapodział jakiś korek. Nie pamiętam już od czego, załóżmy że od wlewu oleju. Ustalili, że następnego dnia po pracy on kupi ten korek w sklepie motoryzacyjnym nieopodal.
Więc nazajutrz zachodzi tam zgodnie z planem i prosi o korek do wlewu oleju od malucha.
Sprzedawca spojrzał badawczo, zamyślił się głęboko i mówi:
- Proszę pana. Przez ostatnie kilkanaście lat (historia dzieje się gdzieś w roku 2004-2005) sprzedałem taki korek raz. Godzinę temu, pewnej pani. Może to głupie pytanie, ale czy jest szansa, że to była pańska żona?
Więc mój przyjaciel, zbity z tropu, dzwoni do żony, a ta, ledwie odebrała, od razu mówi, jak się już pewnie spodziewacie...:
- Słuchaj, wyszłam wcześniej i ten korek już kupiłam, więc jedź prosto do domu.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Fajne

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Wasze historie przypomniały mi o jednej mojej, z roku 2015.

Schodziłem wtedy z Babiej Góry ledwie żywy (byłem wtedy jeszcze grupszy niż teraz i wydawało mi się, że na tym wejściu wypociłem całą drugą wojnę światowo), zielonym szlakiem zdaje się zbliżałem się już do wyjścia z lasu. W moją stronę z naprzeciwka szła para z wyglądu studentów. Gdy się mijaliśmy, zagadnęli:

- Idzie pan w stronę parkingu?

Ostatkiem trzeźwości umysłu potwierdziłem, na co ten chłopak powiedział coś, co od razu przywróciło mnie do mentalnego pionu:

- Mam taką prośbę. Pierwszym zaparkowanym od strony lasu samochodem będzie czarne BMW. Zapomniałem wyciągnąć kluczyków ze stacyjki. Czy mógłby pan je wyciągnąć, zatrzasnąć drzwi i położyć pod przednim lewym kołem? Będziemy bardzo wdzięczni.

Tak zrobiłem ciesząc się, że choć gruby, to mój ryj okazał się godny zaufania

_________________
The Hilgrims spotify