Ultima Thule

Junko Onishi i jej płyty dla Blue Note. Zwłaszcza te koncerty z Village Vanguard lubię. Ale i "Baroque" z 2010 roku dobre. Szkoda, że nie nagrywa.... a przynajmniej nic o tym nie wiem...

Tom Harrell... mam słabość do tego trębacza... przez lata walczący z chorobą nagrywa bardzo piękne płyty i tak naprawdę ten jazz głównego nurtu z wycieczkami w stronę trzeciego a mocno osadzony w klimatach bopu sprawia przyjemność i nie rani. Z wielu płyt, które nagrał ostatnio słucham "Prana dance" z 2009 roku. Ton jego trąbki koi nerwy.

Rock znów męczy.

_________________
un tralala loco

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

Poranne Hallogallo - polecam na dobry początek dnia

_________________
ćrąży we mnie zła krew

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

David Bowie - Scary Monsters (and Super Creeps)

_________________
Alternativepop.pl

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Panie dziejaszku! aka "Ja raz po raz się dziwię jak to w nieznanych stronach energii spod podłogi czuć zapach" aka wulgarna aklamacja do złotego prącia.

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.

te nowe wersje na SACD ?

jeszcze nie, ale w związku z tymi wznowieniami mnie tak wzięło,
tylko trzy z tych sześciu wyszły na SACD


kolejność słuchania pod hasłem "Niemen od końca"

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Środa.
Jako ciąg dalszy poniedziałkowego zachwytu nad koncertem Meridian Brothers w studio KEXP, dzisiaj kąsam ich (jego?) pełne albumy:
- Salvadora Robot - słychać domowość (kwadratowość?) realizacji i mimo lekkiego szaleństwa daleko do zachwytu jaki we mnie wywołał koncert. Początek, wiadomo. Co będzie dalej, się okaże.
- Los Suicidas - analogicznie jw., jest jakaś kwadratowa transowość, walor domowej, jednoosobowej produkcji, dziwna elektronika, nic porywającego. Niezrażony idę dalej...
- Desesperanza - jakby gładziej zmiksowane ze sobą skladniki tego smoothie i mimo, że nie ma jarmużu to nadal nie jestem przekonany na 100%. Jeszcze 2 materiały studyjne i złapię jakiś koncert ale zachwyt z poniedziałku wyparował.
- ¿Dónde Estás María? - zdecydowanie najlepszy, najdojrzalszy materiał odsłuchany dotychczas. Kanty elektroniki wygładzone, drive zachowany, fragmenty melancholijne się objawiają...
- Meridian Brothers & El Grupo Renacimiento - tutaj najbardziej organiczne brzmienie wynikające ze współpracy z zespołem cumbia z lat minionych. Materiał najbliższy zwykłej cumbii, najdalszy od domowo zmontowanej klubowej elektroniki, najbliższy mi z odsłuchanych dzisiaj.
Niestety (?) Meridian Brothers wpisują się w schemat dobry/ bardzo dobry koncert na KEXP nie prowadzi do odkrycia porywającego albumu/ albumów. Jednak jutro/ pojutrze poszukam jeszcze koncertów żeby pomachać nóżką i pokiwać główką.

Czwartek.
Meridian Brothers tym razem na żywo. Zaczynam od powtórki KEXP, potem Tiny Desk i KCRW. Na koniec starszy i dłuższy wykon z Boiler Room.

Piątek.
Skończyłem ten Boiler Room i wróciłem do bieżącej oferty KEXP z której dzisiaj ujeły mnie: Zjawiskowa, dream popowa (?) Mikaela Davis, zamrockowi weterani z WITCH i totalny soul-funkowy Lee Fields z zespołem. I właśnie Fieldsem kończę dzień. Najnowszy album Sentinel Fool. I wcześniejszy Faithful Man

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.

_________________
,,Tak dużo, tak mocno
Nie pytaj już
Nie pytaj
Tak dużo, tak mocno ''