Miki pisze:
Skoro kot jest dumny i chodzi własnymi drogami, to niech omija ludzkie domostwa, bo przecież do niczego (poza dostarczaniem pożywienia) nie są mu potrzebne. Nie wiem, czy między kotem a jego właścicielem tworzy się więź. Czy ktoś słyszał o wiernym kocie? Jeśli nie, to niech ten kot spada (ugryzłem się w język). Rozumiem, że w przypadku relacji kot-człowiek ten ostatni ma być uległy i służalczy
DO AWANTURUM!
Ale jaja
Miki! Ty jesteś U P R Z E D Z O N Y !
Koty chadzają swoimi drogami i czasami ta droga przebiega przez ludzkie siedliska... i wtedy przestaje ono być
ludzkim siedliskiem... przynajmniej
tylko ludzkim
A co do więzi na linii kot-właściciel i kociej wierności, to pewnie, że takowe rzeczy mają miejsce (musiałbyś poznać moją Imkę, żeby się o tym naocznie przekonać), tylko koty nie są takimi lizusami i naskakiwaczami jak psy. I widzę, że Ty szukasz w zwierzaku
uległości i posłuchu (i tu psy faktycznie lepiej pasują - minus), bo z kotami dogadujesz się na zasadach partnerskich (plus)
Zdrówka życzę
PS:
Miki pisze:
Wiesz, że mogę teraz zaprezentować serię fotografii przedstawiających koty we fryzurach, które świadczą o próżności właścicieli w stopniu zbliżonym do żywiciela rzeczonego pudla. Jednak nie będę wykorzystywał okazji.
Baset zły, utrefiony pudel też zły...
...no to masz jeszcze jednego, niestylizowanego przedstawiciela psiego rodu, dla którego ordnung to ordnung, a befehl to befehl.
Ślinka ściekająca z tej słodkiej paszczęki jest dodatkową atrakcją
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Mimo wszystko stanę w obronie kociej wierności - nasz kot Skot na starość zrobił się niezwykle przyjacielski i to nie, kocim zwyczajem, po to, żeby dostać jeść itp., albo żeby się chwilę pobawić, kiedy ja (kot) chcę, a potem spadajcie, ale okazuje taką bezinteresowną sympatię i chęć bycia razem z nami, i to również, kiedy inicjatywa wychodzi od nas. Przyznam, że nie spodziewałem się tego po nim...
), tylko o dorosłych kotach.
.
