Ultima Thule

pod koniec??? On się owszem dłuży w środku, ale pod koniec? Kiedy on tam po kolei ich wykańcza to jest wręcz wstrząsające! Hmm, w kazdym razie było, kiedy ja byłem dzieckiem.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Akcja owszem - gnała na łeb na szyję...
Może za dużo tego wykańczania jak dla mnie?
A tak serio to pod koniec mi język nie leżał ...

teraz zaczytuję sobie Hobbit'a, a potem Trylogia

_________________
<b>NADAJE ZIEMIA śMIERCI JUż NIE MA!!!</b>

Toksykologia środowiska... Niestety ...

..kryminały po nocach...

_________________
ooooorekoreeeoooo

mnie tam się całość podobała... ale jak czytałam powtórnie gdzieś w drugiej gim to omijałam początek... za smutne, życie ma się tak pięknie ułożyć a tu ciach! i zabierają go na tyle lat do więzienia... Ogółem Dumasa ciężko zaczyna mi się czytać, ale potem to już z górki

Wstąpiliśmy ostatnio na Kanoniczej do Fundacji św. Włodzimierza. Chciałem popatrzeć na krzyżyki prawosławne, ale jakoś mało popatrzyłem. Madzia kupiła dla mamy huculską pisankę (mama też robi, ale niehuculskie) a ja książkę, którą wzgardziłem przed laty.

I teraz też - kupiłem raczej ze względu na autora (zachęcam do kliknięcia), tłumacza oraz przede wszystkim na cenę... - wszak "opowieść o życiu starca pustelni Getsemani, hieromnicha Abby Izydora zebrana i po porządku przedstawiona przez Jego niegodnego syna duchowego Pawła Florenskiego" nie wydawała mi się pociągająca jak inne, znane mi z serii "Kościół wschodni", pozycje ("Ikonostas i inne szkice" Florenskiego oraz "Trzy szkice o ruskiej ikonie" Trubieckiego).

A tu od pierwszych stron: zapach dobrej starości i skojarzenia z panią Moralewicz, z którą swojego czasu miałem wiele do czynienia. Miała po dziewięćdziesiątce, wiele dziwactw, ale często wydawało mi się, że patrzy już nieraz oczami wieczności i wie dużo więcej niż podejrzewam . To skojarzenie narzucało mi się zwłaszcza przy pierwszych rozdziałach, gdzie opisana jest pustelnia i codzienność Ojca Izydora. Ale też później, gdy czytałem o jego niezależności i wolności - także od konwenansu i litery prawa. Piękne i tajemnicze opowieści. Kilka razy wybuchłem śmiecham, a musicie wiedzieć, że bardzo byłem ponury w ostatnich dniach .

"Mam teraz gościa, nie mieszkam już sam" - powiedział Starzec Biskupowi. Biskup popatrzył pytającym wzrokiem. - "Oto żabka przyszła do pustelni" - wyjaśnił Ojciec Izydor z radosnym uśmiechem. - "Przecież one uciekają" - mówi Biskup. - "Tak, ona uciekła, ale potem wróciła. Poję ją teraz wodą, porozmawiam z nią, a ona nie ucieka". Rzeczywiście, na jednym z kamieni "Tebaidy" siedziała duża żaba. Abba zaś nisko pochyliwszy siwą brodę nad niemym stworzeniem i patrząc jasnymi oczami prosto w oczy żaby, śpiewał jej starczym głosem psalmy łagodnego króla Dawida"

Ale w książce też wiele poruszających i dziwnych historii, opisana też śmierć i mogiłka Starca. Chciałbym, żebyście to przeczytali .

Acha - "Sól ziemi" - taki jest tytuł. Przeczytałem zaraz w odróżnieniu od siedmiu innych zaczętych knig .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Władysław Czapliński "Władysław IV i jego czasy"

_________________

Ludlum - "Iluzja Skorpiona"

Nieraz już się zachwycałam tu norweskim pisarzem Jostein Gaarder przy okazji czytania różnych jego rzeczy ale teraz utwierdzam się w przekonaniu, że po Tolkienie to mój mocny numer dwa na liście Najlepszych!
Najbardziej niesamowite jest to, że każda książka jest tak przemyślana, precyzyjnie zaplanowana chociaż najlepiej widać to zwykle na zakończenie. I bardzo fajne też jest to że każda z nich jest jakoś tak... mądra, nie ma czegoś takiego że o, napisał jedną świetną pozycję (która stała bestsellerem jak ten świat Zofii) a reszta to płytkie i miałkie "produkty wtórne". Jest ciągle ta świeżość, pomysły (nieraz tak zaskakujące!) a wszystko zanurzone w filozofii i mądrości, niezwykłe to dla mnie przyznaję.

Teraz czytam "Przepowiednię Dżokera" i kto by wpadł na skojarzenie 52 tygodni w roku z liczbą kart w talii?

Hmm. Przeczytałem Braci Lwie Serce, po raz pierwszy. Elsea zawsze mówiła, że to jedna z jej ulubionych książek. Właściwie bardzo mi się podobała. Aż do ostatnich stron. Coś to zakończenie... nie tego
Cały czas była w książce mowa o odwadze i o tym, że pewne rzeczy trzeba zrobić, choćby się odwagi nie miało.
Ale czy decyzja o skoku nie była raczej aktem... tchórzostwa?
A może jednak jedyną konieczną decyzją ludzi zbyt silnie dotkniętych złem o odpłynięciu za morze (jak we Władcy pierścieni)?
Sam nie wiem, ale coś mi nie zagrało w tej końcówce.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

na dwa dni znów przeniosłam się do powstańczej warszawy - przeczytałam "Tędy przeszła śmierć" - kolejne wspomnienia żołnierza z oddziału broniącego m.in. PWPW. Od sądów na Woli, przez Starówkę do Śródmieścia i Czerniaków. niesamowite opisy walk, zagrożenia i zasypań.

_________________
ja herez ja herez

Przeczytałem "Zamach na polskę" Wolskiego, całkiem fajne. Co do Wolskiego zawsze miałem wrażenie, że świetne i czasem brawurowe pomysły nie szły u niego w parze z umiejętnościa pisania, tym razem czytało się całkiem fajnie. Az mam ochotę sięgnąc po jego następne książki.

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Wczoraj skończyłam czytać "Wyprawę skrytobójcy" Robin Hobb, ostatni tom trylogii, która jako całość nie ma chyba tytułu. Na początku miałam lekki problem z wciągnięciem się, potem mnie pochłonęło, a ostatnie 2 rozdziały (jeśli nie więcej) przeryczałam jak bóbr i ciągle mi się zbiera na beczenie, ile razy o tym pomyślę...

_________________
Mam niebieskie futerko
i uwielbiam wciąż latać

Nie wiem co czytałeś, ale polecam "Agenta dołu" i "Psa w studni". To pierwsze to chyba szczytowe dokonanie klasycznej wolszczyzny, to drugie zaś to zgoła próba innego klimatu, ale z zadziwiająco znakomitym wynikiem.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.