veni vidi vici, nie jestem tak całkiem bez formy! może nawet schudnę, choć chyba niem bo po dwóch miesięcach zasuwania rowerem i grania w piłkę z braćmi (podczas gdy wcześniej praktycznie przez cały rok szkolny rower stał w komórce a ja zajmowałem się głównie płaszczeniem tyłka przy biurku) ważę nadal 98 kilo...
No i byłem w mieście Dynowie, choć rano po obudzeniu zastanawiałem się, czy gdziekolwiek iść, bo bolało mnie wszystko. Chyba coś zaczynam chorować. Ale jednak pojechałem, w tamtą stronę jechało mi się dość sprawnie. Po drodze kilka przerw. To jest jednak więcej niż kilkanaście kilometrów... słońce przygrzewało dość mocno, to i pić się chciało. Wycwaniłem się i wziąłem ze sobą litr minerałki. Po godzinie była ciepła, ale przynajmniej nie uschłem. No i oczywiście musiałem czegoś zapomnieć, nie wziąłem portfela. Dobrze, że nie wiało, bo bym się nie wygramolił pod górki. Na miejscu chwilkę odpocząłem na ławce na rynku, po czym Arek dołączył do mnie pod pomnikiem Jegiełły. Pogadaliśmy chwilę, zjedliśmy pyszne lody (dla tych lodów muszę się wybrać gdzieś na czasie jeszcze raz!) i poszliśmy do knajpy na zimnego tymbarka. Ustaliliśmy tam kiedy robimy próbę (bo była chwilka przerwy). Poza tym złożyłem Arkowi propozycję zagrania koncertu zinnym zespołem, w którym gram. Zgodził się, fajnie. Chwilkę jeszcze posiedzieliśmy wchłodnej knajpie i po dokończeniu tymbarków jabłko-mięta udaliśmy się do sklepu obok. No i musiałem już wracać. Z Dynowa wyjechałem szybko, skierowałem się na Dubiecko i... okazało się, że nie dosyć, że słońce skwarzy niemiłosiernie, to jeszcze wieje mocny wiatr... no trudno... Zgdonie z postanowieniem do Dubiecka, do domu przyjechałem nie zatrzymując się na odpoczynek (odpoczywałem powooli wspinając się na górki, czyli jednak daję radę...). Ale za to mogłem wreszcie podelektować się przepięknymi widokami.... zazwyczaj jak jeżdżę na próby autem, to nie mam na to zbyt wiele czasu, nawet nie zwracałem nigdy za bardzo uwagi jak pięknie po drodze jest... Przyjechałem do domu, napiłem się czegoś zimnego i stwierziłem, że czuję się bardzo źle. Jednak czepia się mnie jakieś choróbsko. I na dodatek okropnie boli mnie tyłek.... Pewnie nie usiadłbym na rower przez tydzień, gdybym mógł (no bo strasznie mnie tyłek boli...), ale musiałem przed obiadem jeszcze gdzieś podskoczyć rowerkiem, a jutro jadę na ognisko na Słonne (czyli wpadnie jakieś niecałe 20 kilometrów...)
Było naprawdę fajnie! Rower taty jest świetny i pewnie będę już na stałe nim jeździł (bo mój trup trochę się wyjeździł przez 10 lat nieustannego katowania..). Obyło się bez skoków ciśnienia spowodowanych wyskakiwanie kotów, psów, kur czy dzieci pod koła, spadania łańcuch w najmniej odpowiednich momentach i innych niefajnych sytuacji. No, podczas wyprawy tylko raz mi lekko podskoczyło ciśnienie, gdy najechałem na dziurę w asfalcie i mnie trochę mocno zarzuciło, a jechałem bardzo szybko... ale jakoś mi się udało zachować równowagę. jak ela mówiła, trzeba gromadzić mocne wrażenia na starość.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
