Mój piesek wabi się Lucky i jest bardzo towarzyski – merda ogonem na widok wszystkich naszych sąsiadów (niektórzy z nich to osoby samotne i widać, że te psie podskoki i przywitania sprawiają im radość
), z niektórymi nieznajomymi też chętnie się wita – nie lubi tylko czarnych postaci (przedmiotów zresztą też) i pań w futrach
Mój piesek Lucky jest całkiem mądrym psem – umie na komendę usiąść, podać łapę, warować i dawać głos! Ja jeszcze nie miałam psa który to potrafi i nigdy nie przypuszczałam, że sama go tego nauczę
Jego największą zaletą jest jednak anielska cierpliwość podczas zabaw z moją córeczką – w związku z tym już od 2 miesięcy odrasta mu sierść wystrzyżona w
salonie fryzjerskim , zdarzało się że chodził umalowany, podczas fazy zabaw w doktora został gruntownie przebadany (włącznie ze świeceniem w uszy latarką) itd., itp.
Mój piesek Lucky ma jednak i wady… Po pierwsze spacer z nim na smyczy jest męczarnią – zupełnie nie zwraca uwagi na osobę, która go prowadzi, ciągnie mnie w krzaki i na trawniki, których nikt nie sprząta
, robi nagłe zwroty, wącha coś przez 10 min. i nie sposób go od tych
psich wiadomości odciągnąć. Najlepiej byłoby więc spuścić go ze smyczy – no i tu pojawia się drugi problem – odzywa się w nim wtedy zew natury, zew wolności i pędzi jak błyskawica przez pół osiedla, nie reagując na moje wołanie, a ja tylko patrzę czy gdzieś zza rogu nie wychodzi patrol straży miejskiej…
Najbezpieczniej (ale tylko rano!) jest zatem chodzić z nim nad Wisłę – on robi co chce a ja idę sobie swobodnie i mogę układać wiersz albo cykać fotki
Dziś fajnie było zostawiać ślady na świeżym śniegu
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
-R.jpg)
