Ale teraz będzie - dla mnie image (ymydż ;p ) jest bardzo ważny.
Odbieram ludzi po wygladzie (zanim ich posłucham) i na tej zasadzie od razu jakoś-tam się ustosunkowuję. To nie znaczy, ze od razu tylko dobrze albo źle.
Ale jestem zbyt świadoma siebie, zeby zaprzeczyć, że wygląd (i rozmiar ;p ;p ;p ) ma znaczenie.
Wiem, że od razu pozytywnie kojarzą mi się wszelkie ciężkie buty - z jednej strony takie do gór (trekkingowe) i wszelkie odmiany glanów. Noszę ciężkie buty od 5 klasy szkoły podstawowej, czyli 18 lat
Nigdy nie byłam i nigdy juz nie będę "dziewczęca".
W ogóle postawiłabym tezę, że buty w ogóle określają ludzi. Czy może raczej ludzie określają się butami. Oczywiscie większość butów mieści się "w środku" i róznią się od siebie niewiele. Ale zawsze... czym się różnią czerwone pumy od "adidasów" z czterema paskami? (poza ceną)
Nasze ubranie jest kodem, chociażby nie wiem co byśmy robili, żeby temu zaprzeczyć. A w tych kodach jest miejsce na indywidualizm. I na przykład zgodziłam się z moją teściową, że do ślubu pasują jasne, łagodne kolory. Ale na tym nasza zgoda się zakończyła i wzięłam ślub w olbrzymim kremowym swetrze. Ha! Jak ja mogłam!
Bardzo zwracam uwagę też na głowę. I fascynują mnie fryzury jako takie, bo to informacja, która zostaje nawet wtedy, gdy rozbierzemy się do naga. Tak samo tauaże i wszelkie piercingi. Bardzo, bardzo lubię.
I lubię wszelkie "freaki", lubię "street fashion" (kto widział teledysk Gwen Stefani "What you waiting for", ten wie, jak to wygląda) - co nie znaczy, że w nim uczestniczę.
To nie znaczy, że odrzucam "porządny" wygląd. Tylko niezbyt mam ochotę w nim uczestniczyć osobiscie. Na szczęście właściwie można ubrać się "po swojemu" tak, żeby za bardzo nie ranić niczyich uczuć (na przykład na pogrzeb).
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
) i zadbany 
) teraz by już nie było problemu. lubiłem.
