Ech, Krotka... Ale fajnie z tą Kicią
.
A u nas też mrozy spowodowały pewną zmianę, z tym, że to trochę dłuższa historia. Bo odkąd zmarła Lulka, która miała silny instynkt terytorialny, to zaczęły się kręcić koło domu różne inne koty. Florka jakoś niezbyt przekonująco je goniła, a ostatnio całkiem wyluzowała. Może to wiek, ma prawie 12 lat i sporo różnych współistniejących problemów zdrowotnych.
A z tymi zewnętrznymi kotami czasem udawało się zakolegować. Istotny był Marian, poniekąd protoplasta, buras - niestety przepadł. Słodki był Mirek, rudy, uroczy kocurek, ale znaleziono dla niego dom. Do dziś żałujemy. Potem zaczęła pojawiać się czarna Milena, bardzo wyschizowana - może córka, a zapewne partnerka Mariana. I wreszcie Chrumka ("Jak mogłeś dać jej takie imię?"), ona nawet w twarzy ma coś z Marianka.
Wszystkie te koty pojawiały się za sprawą naszych byłych, osobliwych sąsiadów. Miewały obróżki, ale tak poza tym były zaniedbane. Marianowi osobiście zdjąłem obrożę, bo widziałem, że mu przeszkadza, wyjebałem do kosza nie mówiąc nikomu; a jak cierpiał, to woziliśmy go do weterynarza. W zimie je wspieraliśmy, nawet jakieś budki im szykowałem na mrozy. A potem sąsiedzi się wynieśli, a Milena i Chrumka zostały, choć ich status był specyficzny.
Owszem, wzięliśmy pod opiekę, ale nie zamieszkały z nami, choć swobodnie właziły do domu. Wcześniej, latem, gdy nie było jeszcze Chrumki, Milena miała taki zwyczaj, że o piątej rano darła ryja pod moim oknem. Nie za bardzo mi to pasowało, więc pewnego wieczora zamknąłem ją w takim naszym drugim budyneczku, zwanym "Kamiennym kręgiem". Potem ustalił się zwyczaj, że oba tzw. polne koty (właściwie obydwa) w ciągu dnia robią co chcą, ale wieczorem się je woła, zaprowadza do apartamentu, wydaje obiadokolację i zamyka. Rano się otwiera, ona wychodzą, przeciągają się i lecą z podniesionymi ogonami na śniadanie wydawane przed domem. Ze dwa lata tak przeminęły.
Ale właśnie. Te ostatnie mrozy spowodowały, że nastąpiła zmiana. Uznałem, że z Florką może się nie kochają, ale gwałtownych konfliktów już nie ma. Oszem, niełatwo pogodzić żywienie schorowanej seniorki z tymi młodymi wariatkami, ale... przed nami czwarta noc z trzema kotami pod jednym dachem. Na razie bez większych problemów. Niby one wcześniej spędzały dużo czasu w domu, ale dla mnie to jednak nowość.
No, w każdym kątku po kociątku!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Mi się wydawało, że ona się pojawiła jakoś tak razem z WFO...
