Widzę, że i tu o Mistrzu pamiętacie... (*)
manool pisze:
Może w Muzeum w Sanoku w końcu wyciągną obrazy z magazynów i pokażą wszystkie...
Tak się składa, że mój tato pracuje w tymże muzeum i nie jest to takie proste, żeby 'wziąć, wyciągnąć i pokazać'... Zresztą cały czas dostępna jest galeria Zbigniewa. A na resztę prac trzeba będzie jeszcze trochę poczekać.
Kilka moich refleksji.
Moja rodzina dostała po Beksie symbolicznie... jedzenie, nie było co robić z tymi tonami żywności i 'głupotami' jakie przechowywał... Paskudna sprawa jeść konserwę po Zbigniewie i zapijać ją jego własną, ulubioną Coca- Colą... Co najwyżej można wznieść toast i powspominać nieudolnie. Mogę wylicytować kilka plastikowych kubeczków, jakby ktoś miał ochotę.
'Wszystko, co w tej sytuacji można zrobić to spotkać się w gronie przyjaciół i próbować rozmawiać... Tak naprawdę bezradność, bo rozmawiać dzisiaj o sztuce- w tej sytuacji, kiedy myśli błądzą gdzie indziej, a uczucia blokuje przerażenie...? Najbardziej upiorne sny nie przewidziały tych komunikatów, które dzisiaj usłyszeliśmy...'- to fragment z audycji wyemitowanej w Radiowej Trójce, w jakąś dobę po...
Po tej śmierci zaczęłam dostrzegać jakiś nowy, całkiem inny wymiar życia i śmierci. Bezradność tego świata wobec zezwierzęconych ludzi. Jak wybaczyć sobie, że jest się człowiekiem, że zabija się brata? Jak wierzyć w dobro?
Sam Mistrz:
'Zdaję sobie sprawę z nicości wszelkich naszych poczynań i myśli w stosunku do ogromu wszechświata. I ja tak myślę, staram się przynajmniej znaleźć jakąś pociechę w tym, że to wszystko jest i tak bez znaczenia. Bo już teraz jest tak jakby mnie w ogóle nie było.'
Medyja ucichyły, psy też. Można spróbować odczytać coś nowego w jego obrazach. Dla mnie to nadzieja, choć ona była tam zawsze, teraz ma szczególny wyraz. Jest taki obraz, mały człowieczek idzie z pochodnią wśród wielkich upiorów...
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
w stosunku to mistrza..
