Ultima Thule

Czyli jesteś powściągliwy w uczuciach.
To też ludzka cecha.

Lubię jeść.

Coś musiałem tu napisać, żeby nie było powtórki.

Pocieszyłeś mnie.

Czytałem jeszcze pierwszą część Dziadów, ale była śmiertelnie nudna i nie dziwię się, że Mickiewiczowi nie chciało się jej kończyć.

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina

Mickiewicz zdecydowanie. Jak czytałem Wielką Improwizację to ciary po plecach chodziły. No i zaraz po tym widzenie ks. Piotra..
Do Mikołaja: jak możecie nie przerabiać w szkole Norwida???

_________________
"Ale my kochamy to, co nieświadome; kusi nas wino, miłość i krew." Ernst Jünger

U mnie wielkieg plusa Mickiewicz ma za Lilije!!!! to jest najlepsze co mu się w życiu napisało!!!!

nie, najlepsze są liryki wieku męskiego, TO dopiero maestria słowa... wcześniej udowodnił, że ze słowami to on może wszystko, po czym napisał
Polały się łzy me czyste, rzęsiste,
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski;
Polały się łzy me czyste, rzęsiste.
Choć wczesne utwory też lubię, niepewny, czy szklanna spod twej stopy Pod niebo idzie równinna, Czyli też niebo swoje szklanne stropy, aż do nóg twych ugina.
W ogóle lubię romantyków.
I jeśli zaliczyć do nich Norwida, to w szkole czyta się przeważnie kilka krótszych utowrów, np. Pióro, Moją piosnkę I i II, potem Bema pamięci żałobny rapsod i Klaskaniem mając obrzękłe prawice, Fortepian Szopena. Rzadko fragmenty Promethidionu. Poza tym wymaga się często od uczniów znajomości terminu "biała tragedia" czy też "komedia wysoka" albo interpretacji którejś noweli (najczęściej "Ad leones"), których się wcześniej nie czyta :]

Jedno mnie tu uderzyło, że mesjanizm się wam nie podoba... Zdziwiło mnie w gruncie rzeczy podjęcie dyskusji z Mickiewiczem w tym momencie. Jak się mówi: "nie zgadzam się z tym", to się rozmawaia! Ha, uczę sie pokory, nigdy w życiu nie odbierałam ŻADNEJ koncepcji "filozoficznej" jako czegoś żywego. Zawsze to dla mnie były tylko słowa, słowa, słowa. Mickiewicz to, Krasiński tamto, a Słowacki zabija ojca w imię ewolucji ducha przez cierpienie. Zawsze to wszystko miało dla mnei wartość wyłącznie poznawczą, nigdy się niczym takim nie przejęłam na tyle, żeby się zgodzić lub nie. Bardzo ciekawe.

Bluźnicie...

Znane jest takie powiedzenie,że kto na Mickiewicza to w morde...takoż drzewiej w Narodzie bywało...

Adaś wymiatał,wymiata i wymiatać będzie!!

Polecam też kilka książek Barbary Wachowicz w temacie.

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."

- nie to co my, którzy pamiętamy ich osobiście

- z wielkich poetów współcześnie mamy Piłę!

Piła brawo!!!!!!!!!!!!!


Tu widać wyraźnie wyższość stolicy nad prowincją w zakresie edukacji choćby...:/



Oczywiście mesjanizm jest z punktu iwdzenia KRK a więc i mojego nieprawowierną ideą. Jednak nadzieja była potrzebna ludziom w owych czasach...naprawdę... I to jest nasz pewien punkt odniesienia, gdy mowimy, że chemy wiosny, nie Polski... To jest kanon, spuścizna wieków, (barokowe poglądy szlacheckie się kłaniają ) chwała narodu i jego wniebowstąpienie....

W co Adam wierzyl, w to wierzyl...Miciński, straszny heretyk skądinąd, napisał coś takiego: "Pieśń twoja odpuszcza ci grzech". Usprawiedliwienie przez sztukę? Jakoś nie chce mi się wierzyć, że Mickiewicz smaży się w piekle...On kochał naród, on kochał wiele, on kochał wielu...

_________________
Actress Clara Bow was diagnosed with schizophrenia in 1949.

za Wikipedią

Przeglądnąłem podręcznik i znalazłem wiersz "Pielgrzym" Norwida. Nie omawialiśmy go, a powinniśmy to zrobić już dawno. Po szybkim przeczytaniu spodobał mi się, choć jest trudny w formie. W podręczniku z klasy pierwszej nie znalazłem nic Norwida.

Przypomniałem sobie, że Micek Adamkiewicz cytuje w bodaj X księdze księdza Bakę. To tak na marginesie.

nie rozumiem? Przecież to, co i jak się czyta z uczniami zależy od nauczyciela!? Większość z tego, co wymieniłam jest po prostu w podręczniku i lokalizacja w Polsce nei ma znaczenia. I w Wawie są beznadziejni nauczyciele i wszędzie indziej. Tak samo z bardzo dobrymi.

Ach, jeszcze a propos I części Dziadów - jak wiadomo, utwór to nieskończony, nie ma więc czego oceniać - nudny czy nie. Jakby był skończony, to dopiero. To jakby czytac pierwsze wersje Pana Tadeusza - tekst literacki rzadko powstaje ot tak - o razu. Nawet najkrótsze wiersze bywają opracowywane i zmieniane po kilka, kilkanascie razy.

OK. Tylko ja to czytam i tak samo jak Odyseję albo Padlinę. Nie umiem się tym przejąć. Nawet nie mam ochoty.

Piła! brawo!!

Mikołaj - w I klasie czego? Norwid jest po wszystkich innych romantykach, w niektórych opracowaniach można go nawet znaleźć w pozytywizmie dopiero. A kiedy nauczyciel będzie chciał go czytać, to już zupełnie inna sprawa. Norwid jest w podstawie programowej, więc polonista MUSI pokazać go uczniom.

Literatura polska (podstawa programowa):
(konteksty biblijne, antyczne i inne; kontynuacje i nawiązania)
Bogurodzica w kontekście poezji średniowiecznej; J. Kochanowski - pieśni i treny (wybór); poezja baroku (wybór); I. Krasicki - satyry i liryki (wybór); A. Mickiewicz - Pan Tadeusz, Dziady cz. III; wybrane sceny z dramatów romantycznych (J. Słowackiego, Z. Krasińskiego); wybór poezji romantycznej (w tym: A. Mickiewicza, J. Słowackiego, C.K. Norwida); B. Prus - Lalka; E. Orzeszkowa - Nad Niemnem (fragmenty); wybór nowel pozytywistycznych; H. Sienkiewicz - wybrana powieść; wybór poezji młodopolskiej; S. Wyspiański - Wesele; W. Reymont - Chłopi, t. 1: Jesień; S. Żeromski - Ludzie bezdomni, Przedwiośnie; W. Gombrowicz - fragmenty prozy; wybrany utwór z prozy polskiej XX w. (np. M. Dąbrowskiej, Z. Nałkowskiej); wybrany dramat XX wieku (S. Mrożka, S. Różewicza); T. Borowski - wybrane opowiadania; G. Herling - Grudziński - Inny świat; wybór poezji polskiej XX w. (w tym: B. Leśmiana, L. Staffa, J. Tuwima, M. Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej, Cz. Miłosza, K.K. Baczyńskiego, T. Różewicza, Z. Herberta, M. Białoszewskiego, W. Szymborskiej, S. Barańczaka, J. Twardowskiego); wybrane fragmenty prozy dokumentalnej (reportaż, dziennik, pamiętnik) i eseistycznej; utwory współczesne zaproponowane przez uczniów i nauczyciela; inne teksty kultury (spektakle teatralne, filmy, utwory muzyczne, obrazy, słuchowiska, programy telewizyjne, teksty prasowe),

Nie mówię, że potrafię zachwycać się Odyseją (pewnie mnie tego nauczą za parę miesięcy- bo myslę, że mozna się nauczyć zachwytu, albo sam dorosnę do niej). Padlina- mnie, zawieszonego w XXI wieku, utwór ten osobiście szokuje (reakcje mam programowe jak widać i nie ma się co martwić maturą ). Wywołuje reakcję- sprzeciw, ale oczywiście jest to kanon (znowu) i myślę, że trzeba patrzeć na to w kontekście ducha epoki, jako na przkroczenie pewnych granic postawionych sztuce (granica estetyzmu). Powtórzę- uważam, że nie ma racji autor Kwiatów zła- ale to kanon... ale w kontekście...

Myślę że podstawowa prawda odnośnie literatury jest taka- na początku i od pocżatku było słowo. I czy jest to Pan Tadeusz, czy ludowe pieśni litewskie, jest w tym duch i moc, i przekaz, i intencja, i tradycja, i warsztat... Literatura nie jest oderwana od rzeczywistości, naturalnym mi się wydaje zajęcie stanowiska wobec niej.

_________________
Actress Clara Bow was diagnosed with schizophrenia in 1949.

za Wikipedią

bardzo ciekawe. Zawsze musiałam się UCZYĆ, dowiadywać z podręczników, jakie powinny być reakcje na utwory typu "Padlina". Heh, po raz kolejny utwierdzam się w tym, że czegoś mi brakuje.
zupełna i prawdziwa prawda ( )

Bardzo często mam tak samo
Padlina co najwyżej... przykuła moją uwagę

_________________
"Ale my kochamy to, co nieświadome; kusi nas wino, miłość i krew." Ernst Jünger

Khem...co to za

_________________
Actress Clara Bow was diagnosed with schizophrenia in 1949.

za Wikipedią