Ultima Thule

Alicja w Krainie Czarów?

Wszystkie ekranizacje są mizerne przy porównaniu do pełnej wersji literackiej. Trzeba przeczytać ten utwór literacki by się przekonać o jego niesamowitości.

Przygody Alicji w Krainie Czarów napisał profesor matematyki Charles Lutwidge Dodgson (pod pseudonimem pseudonim Lewis Carroll) 4 lipca 1865. I jest to książka zaskakująca zarówno biorąc pod uwagę treść, jak i formę książki.

Natomiast lepiej nie czytać 'Alicji po drugiej stronie lustra', bo mogą się obie księgi wydać przejmująco smutne i sensowne.

_________________
każdy cieszyć się chce

...chyba James Joyce - Finnegans wake

_________________
ooooorekoreeeoooo

"Autostopem przez Galaktykę"?

_________________
Sometimes good guys don't wear white

E, aż tak chyba nie. Chociaż w sumie zależy, co rozumieć przez "odjechane".
W liceum na pewno odpowiedziałbym: "Jesień w Pekinie" Borisa Viana.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Zniszczenie Ziemii w pierwszym rozdziale, statek kosmiczny o napędzie nieprawdopodobieństwa i poszukiwanie ostatecznej odpowiedzi nei jest "odjechane" ?

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Treściowo może i tak, ale napisane jest bardzo klasycznie, a ja podświadomie tę "odjechaność" odebrałem bardziej jako eksperymenty narracyjno-formalne, stąd też wspomniałem o kłopotach z definicją.
42

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

No to "Bramy raju" Andrzejewskiego.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

O! Teraz wiesz, w którą stronę zrozumiałem ten temat.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

"finnegans wake" na pewno - przeczytał to ktoś całe?

pamiętam, że "Gra w klasy" tez miała dość odjechaną formę

hmm, tak po krótkim namyśle przychodzi mi do głowy "Perelandra" C. S. Lewisa

...miałem kiedyś w oryginale......czytałem przetłumaczony fragment pod tytułem "Anna Livia Plurabelle".....duży odjazd.....w ogóle to zamierzam nagrać płytę inspirowaną tym tekstem.

_________________
ooooorekoreeeoooo

Pynchon "Tęcza grawitacji"
Burroughs "Nagi lunch"

_________________

joyce inspiruje.
jak zdawałem do szkoły, to dałem ( jako obowiązkowy scenariusz) adaptację jednego z opowiadań z "Dublińczyków" - miałem wtedy fazę na J.J.
Jak się Różewicz spytał: "Dlaczego Joyce?", to nie wiedziałem co powiedzieć... Chyba powiedziałem, że lubię Irlandię (co było zgodne z prawdą)

ale "finnegans wake" nie zmogłem.
Współczuję Słomczyńskiemu.

Nie wiem czy najbardziej, ale dość Huysmans "Na wspak". No i nie forma tylko treść tu jest odjechana.

PS. O, właśnie, Andrzejewski - "Miazga" (!) Bardzo dobra książka (jedna z moich ważnych), i tam to już forma jest bardzo ciekawa. Są tam przedstawione wydarzenia, które mogłyby mieć miejsce, ale w sumie do nich nie doszło, i to co się faktycznie wydarzyło (tzn. faktycznie - w obrębie fikcji ); jest to dodatkowo przeplecione fragmentami dziennika Andrzejewskiego, gdzie dużo mówi on o samym powstawaniu powieści, zastanawia się jak rozwiązać pewne zagadnienia itp, ale też pisze - jak to w dzienniku - o swojej codzienności, życiu w smutnej Polsce, znajomych...
Przeczytanie tej książki wymaga trochę wysiłku, ale jak ktoś lubi taką "zabawę" formą to nie będzie rozczarowany.

Jeżeli chodzi o formę to "Trans-Atlantyk" i instrukcje Cortazara (to chyba był Cortazar..)

_________________