Ultima Thule

Znalazłem kilka ciekawych ilustracji do "Hobbita". Autor: Justin Gerard.

_________________

ale bilbo wygląda na nich jak jakiś bobas

_________________
ja herez ja herez

nie wiem, może już było... ale bardzo mi się podoba: http://www.wykop.pl/link/1263621/tolkie ... o-elficku/

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

..super !

_________________
ooooorekoreeeoooo

Więcej tu .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

https://kultura.onet.pl/film/wiadomosci ... na/tknwnp0

Czyli kupili prawa do ekranizacji "Władcy Pierścieni ", ale ma się dziać tylko w Drugiej Erze? No to "ekranizacja" ze hej!

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Polska premiera 15 października

"Redakcją i opracowaniem tekstu zajął się ponad 90-letni syn autora, Christopher, który zapowiedział, że będzie to ostatnie wydane dzieło jego ojca".

Zawsze niby mówiłem, że gdyby porządnie zfabularyzować Silmarillion, byłaby to moja ulubiona książka Tolkiena, a jak przychodzi co do czego, choćby i fragmentarycznie, to jakoś, nie wiedzieć czemu, się nie grzeję. Dzieci Hurina przeczytałem raz i niespecjalnie zapamiętałem. No ale zobaczymy.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Coś w tym jest. Pamiętam, że kiedy zabierałem się za lekturę Silmarillionu, jakoś w liceum, byłem mentalnie nagrzany niesamowicie. Miałem w głowie takie coś, że to będzie lektura nad lektury i że będę z wypiekami czytał po nocach - czy też przez jedną noc, aż do samego końca - no i rzeczywiście czytałem i zamiast iść spać, czytałem dalej, i... zasypiałem. To jest lektura teoretycznie ekscytująca, a w praktyce czyta się trochę jednak jak książkę historyczną czy biograficzną, czy mitologię, czyli jednak nie jest to Alistair McLean Ani Mistrz i Małgorzata też nie! I później nigdy, poza jakimiś fragmentami, drugi raz Silmarillionu nie przeczytałem. A te wszystkie Niedokończone opowieści i ich niedokończone kontynuacje czytałem już tak piąte przez dziesiąte.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

O tym już mówiliśmy przed laty: w liceum Silmarillion podobało mi się najbardziej, chyba z dwa razy przeczytałem. Ale gdy próbowałem wrócić po latach, to już się nie udało. Choć sporo fajnych rzeczy zostało mi w głowie. Dzieci Hurina przeczytałem, ale bez zachwytu. Może przez to, że to takie smutne, co tez wiadome jest od początku. Gondolin w Silmarillionie fascynował mnie, ale tu znów, masz: upadek...

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Kiedy pierwszy raz czytałam Silmarillion byłam zachwycona. Z jednej strony, owszem, nie czytało się łatwo, styl narracji nie jest tak wciągający jak w normalnych książkach, ale z drugiej strony ogromnie ujęły mnie te wszystkie wizje i historie. Silmarillion bardzo mi przypomina Biblię, zarówno treścią jak i stylem, i myślę, że tym właśnie miał być - Biblią świata Tolkiena.
Najbardziej podobała mi się cała historia stworzenia świata - jest przepiękna. I ten pomysł, że świat powstał z muzyki! I wyobrażanie sobie, jak musiało brzmieć stwarzanie poszczególnych rzeczy

Niestety, kiedy czytałam to po raz drugi, to to wszystko nie robiło już takiego wrażenia, szkoda.

Czy "Silmarillion" jest książką, po którą powinienem sięgnąć po "Hobbicie" i "Władcy", czy polecacie coś w międzyczasie?

Wiele więcej nie ma, prawdę mówiąc. Tylko Hobbit i Władca są tak naprawdę dokończone. Reszta to mniejsze lub większe skrawki, a Silmarillion stara się, mimo że po łebkach, być w miarę kompleksowy.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Ale ja bym polecał .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

No jasne!

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.