Cenię Armię za całokształt

cianu

Tak wczytuję się od dawna w WFO i tak sobie myślę, że tak naprawdę niewiele jest osób na tym forum, którym tak jak mi podchodzi naprawdę znakomita większość twórczości tego zespołu. Dla mnie takie fenomeny są jeszcze dwa: Pink Floyd i King Crimson (tu porównanie jest trafniejsze). Czy ktoś ma tak, jak ja, że w każdym odcieniu muzycznych pejzaży Armii zawsze znajdzie więcej niż mniej jasnych stron i ciekawych momentów?
Zapraszam do dyskusji;)

Fengari

Ja np. też cenię Armię za całokształt. :wink:

Jakbym miała wystawić im ocenę jako zespołowi, dostaliby ode mnie dychę bez wahania.
Ale w WFO mam potrzebę różnicowania ocen. Na początku tej zabawy wiele osób tutaj się zastanawiało, czy będą używać skali armijnej, czy ogólnej. Ja się za bardzo nad tym nie zastanawiałam i prawdę mówiąc trudno byłoby mi odpowiedzieć na to pytanie. Ale fakt jest faktem, że WFO pozwoliło mi się bliżej przyjrzeć poszczególnym utworom, przestać traktować płyty jako organiczną całość, znacznie wyraźniej dostrzec, że jedne mi się podobają bardziej od innych. W sumie niskich ocen jest u mnie niewiele, bo i faktycznie - stosunkowo niewiele jest utworów Armii, których bym nie lubiła, albo nie ceniła. A o ocenie całokształtu decyduje większość.

Crazy

Ja zdecydowanie cenię Armię za całokształt. Może ktoś, patrząc na moje oceny w WFO, myśli sobie, że oceniam nisko, ale to jest wyłącznie

Fengari pisze:

potrzebę różnicowania ocen (...) czy będą używać skali armijnej, czy ogólnej

Moja skala jest taka, że zasadniczo wszystko powyżej trzech punktów, to są rzeczy, które bardziej lubię, niż nie lubię. Trójki, może nawet dwójki zawierają rzeczy, które uważam za takie sobie, ale nie żebym wyłączał i tylko te zupełnie najniższe oceny to są rzeczy, które mi się po prostu nie podobają. Są to pojedyncze przypadki.

Zespół zdecydowanie cenię za całokształt i dałem temu kiedyś wyraz, zakładając ocenarzysty wątek.
Zresztą, jak patrzę na mój pierwszy tam wpis, to wydaje mi się, że teraz bym nawet wyżej ocenił wiele rzeczy i wtedy napisałem, że Armia to zespół, który "kiedyś/ przez wiele lat" był moim numerem jeden, a teraz ja wiem...? Chyba znowu jest :-)

pablak

cianu pisze:

tak sobie myślę, że tak naprawdę niewiele jest osób na tym forum, którym tak jak mi podchodzi naprawdę znakomita większość twórczości tego zespołu.

wśród tych niewielu to raczej i ja 8-)

cianu

Crazy pisze:

Moja skala jest taka, że zasadniczo wszystko powyżej trzech punktów, to są rzeczy, które bardziej lubię, niż nie lubię. Trójki, może nawet dwójki zawierają rzeczy, które uważam za takie sobie, ale nie żebym wyłączał i tylko te zupełnie najniższe oceny to są rzeczy, które mi się po prostu nie podobają. Są to pojedyncze przypadki.

To ja mam zupełnie inną skalę, mniej przejrzystą, ale jakoś nie mogłem utworowi, który lubię postawić np 4, jak lubię to 8, a jak kocham, to 10!:)

Prazeodym

Ja mam nadzieję, że nie zostanę zlinczowany czy coś, ale...o ile w każdej płycie Armii znajduję coś dla siebie i każdą na swój sposób lubię, o tyle NAJBARDZIEJ moja Armia to jednak ta z czasów Roba. Szanuję, że później świetnie dawali sobie radę, uważam, że szczególnie "Triodante" i "Duch" to niesamowite płyty, ale wcześniejsze rzeczy są tym, z czym czuję się bardziej związany emocjonalnie.

Crazy

Emocjonalnie to ja z kolei z połową lat 90. - szał na Triodante, misteryjne koncerty, wyczekiwanie na Ducha... A do tego, że Legenda zawsze była moim numerem jeden, to uważałem, że *obiektywnie* wyżyny muzyczne Armia osiągnęła właśnie na Trio i Duchu. Aż dopiero w ciągu kilku ostatnich lat zacząłem jakoś inaczej słyszeć, że ta wczesna, brylowa Armia, to nie tylko legenda pionierów i legenda Legendy, ale też że chyba jednak Robert Brylewski był po prostu tym NAJlepszym gitarzystą i w ogóle NAJlepszym muzykiem, jaki grał w Armii...

Prazeodym

Cytat:

Aż dopiero w ciągu kilku ostatnich lat zacząłem jakoś inaczej słyszeć, że ta wczesna, brylowa Armia, to nie tylko legenda pionierów i legenda Legendy, ale też że chyba jednak Robert Brylewski był po prostu tym NAJlepszym gitarzystą i w ogóle NAJlepszym muzykiem, jaki grał w Armii...

Dokładnie tak.

cianu

Robert Brylewski miał nie podrabialny styl grania i brzmienie, a Legenda to unikat w skali światowej pod względem oryginalności muzycznej, jest jak In a court... KC, jak pierwsza płyta Republiki, jak Closer Joy Division czy Pornography Cure, śmiało można postawić ją w jednym szeregu z tymi gigantami. Ja też emocjonalnie mam największy sentyment do Legendy, bo poznałem ją w czasie, kiedy wyszła, ale równie mocno działa na mnie Ultima Thule, bo przywróciła mnie na łono fanów Armii, ale wszystkie albumy, które musiałem nadrobić, bo je swego czasu zignorowałem, a były to Duch, Droga i PMK są dla mnie niezwykle cenne, a Podróż na Wschód jest przeze mnie najbardziej chyba osłuchaną płytą... Na każdą czekam, każda mnie w jakiś sposób urzeka i wciąga, i wiem, że jak wyjdzie nowa, na pewno będzie dobra!

OLD SENIORHAND

Dla mnie twórczość Armii to nie tylko muzyka ale całokształt. Łącząca duchowa idea. Pośrednik między Niebem a ziemią. Paradoksalnie jest wiele utworów które mniej lubię lub wręcz mi się nie podobają. Ale to w Armii wcale nie jest najistotniesze. Na początku (rok 87) była to dla mnie jedna z wielu fajnych kapel punkowych. Wraz z Legendą zrodziło się uczucie i poczucie że ta twórczość jest nie z tego świata. Dopełnieniem było Triodante i Duch oraz dwa koncerty Armii które w tamtym czasie organizowałem w Toruniu (lata 96-97). Dodam jeszcze że niewidzialną armią od zawsze sa dla mnie ukochane: Armia Houk i 2Tm2,3 + oczywiście Izrael!

Crazy

Niewidzialna armia!

Ultima Thule

Cenię Armię za całokształt

Kto jest online