Ultima Thule

Ten temat już się kilkakrotnie przewijał, ale może czas by wycisnąć z niego więcej

Stereotyp jest taki, że zaletą płyt koncertowych może być surowość, żywiołowośc, dynamika, bebechy, publika i święty brud, ale mogę też one odstręczać nagromadzeniem niepotrzebnych solów (sól?), brakiem subtelności etc.

Armia, jako zespół w którym element improwizacji jest ograniczony do pomiędzy pierwszą a drugą bajką ( ) i ewentualne zmiany aranżacji są wynikiem prób a nie spontanicznych działań już na scenie jest nieco niecodziennym przypadkiem.

A zatem: które piosenki Armii lepiej wypadają na koncertach?

dla mnie:

Jezus Chrystus jest Panem (na "SSS" świetne skrzypce i chyba trochę szybsze tempo, we wczesniejszych wersjach koncertowych świetne spietrzenia sekcji Pablo-Beata w momentach "świata Pan")

Najduchy i ćmy ("SSS" ten utwór, obok "Łapaczy" chyba najbardziej zyskał na uakustycznieniu, tutaj bardziej tajemniczy i ... mroczny?)

Śmierć w Wenecji (wiadomo było że tego na koncercie nie można było zagrać tak jak na płycie - wersja koncertowa jest jednak najlepsza z możliwych - brawo za odwagę)

Taniec szkieletów (tu Budzy solo, ale muszę napisać że wyjątkowo podobała mi się tu gra Ślepego)

na początek tyle żeby było co dodawać

_________________
The Hilgrims spotify

To Armia to gra?

Aguirre, Jeżeli, Inaczej niż zwykle (jak dawno nie słyszałem), Łapacze wiatru (większość Ducha wypada lepiej na koncercie), Niewidzialna Armia...

i na deser
Set Siekierowy (mniam mniam)

A jedyne czego chce, o czym marzę, to zobaczyć TRUPIĄ CZASZKĘ LIVE!!

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."

żeby wszystko wymienić trzeba troche pomyśleć,a nie mam teraz czasu,ale co mi pierwsze przyszło do głowy to Jeżeli z SSS.Mistrzostwo świata

Postaram się bardziej rozwinąć konkrety armijne w bardziej dogodnym czasie, ale tytułem wstępu ogólniejszego:

jestem wielkim miłośnikiem płyt koncertowych
w pewnym sensie przekonał mnie do nich mój Tata, który kiedy zaczął (dość późno) przerzucać się z analogów na kompakty, to właśnie podjął inicjatywę kupowania płyt koncertowych. Zebrał ich sporo, nie powiem, część dostałem w spuściźnie po ożenku

Czasem przeszkadza mi niedopielęgnowanie dźwięku na LIVE'ach. Ale rzadko. Raczej w pojedynczych przypadkach i to tych dotyczących utworów najwybitniejszych, najbardziej wysublimowanych. Myślę, że mimo wszystko Miejsce pod słońcem koncertowe nigdy by nie było tak doskonałe, jak studyjne. Podobnie The End, Bohemian Rhapsody, Since I've Been Loving You, czyli generalizując - te utwory, które są NAJ przeważnie coś tracą na koncertach.

Ale reguła u mnie jest taka, że LIVE = lepiej, bo w końcu tylko kilka utworów będzie NAJ a reszta przeważnie na koncertach zyskuje - ducha spontaniczności, interakcję z publiką, większy czad.

Co do Armii - cdn.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Jako i Lasce od razu na myśl mi przechodzi "Jeżeli" w wersji SSS. Z takiego sobie byle czego, zrobiono arcydzieło Drugi kawałek, który mogę wskazać bez dłuższego zastanowienia to "Opowieść zimowa" (oczywiście również SSS) z genialnym środkiem. Ale SSS to w ogóle dziwna płyta koncertowa jest, bo brzmi dobrze, a koncertowe płyty z definicji brzmią źle

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

i jeszcze...

Nostalgia - szanuję Popkorna w środku w wersji studyjnej, ale ten numer polubiłem dopiero w zwartej wersji koncertowej gdzie napięcie się nie rozłazi.
( BTW "lajlulilaj" wolę w sekwencji gD gD (jak na płycie dołączonej do PMK) niż gFd gD jak jest teraz, ale w sumie to drobiazg, fajnie że Doktór tam śpiewa)

odwrotnie jest oczywiście w przypadku Miejsca pod słońcem, marzę o ty żeby choć raz to usłyszeć nażywo n a p r a w d ę w całości...

_________________
The Hilgrims spotify

A u mnie jest dokładnie odwrotnie W wersji koncertowej brakowało mi tego "środka" i utwór wydawał się jakiś zubożony. Za to wręcz przeciwne wrażenia miałem odnośnie Poza prawem, gdzie moim zdaniem ten rozbudowany środek nie sprawdza się koncertowo i znacznie wolałbym zwartą wersję "teledyskową"

Ogólnie mam niewiele płyt koncertowych, ale te, które mam, raczej lubię. Ale akurat "Exodusu" i "SSS" brak w moich zbiorach i chyba sobie nie sprawię.

Ta wstawka nie jest grana na koncertach bo się rozłazi, żę tak powiem. Z resztą zapytajcie się Aviatora to wam powie.

_________________
<a><img></a>

otóż to,w studio kawałek grany był w jakimś rozsądnym tempie i wtedy takie"przebieranie paluchami"ma jakiś wyraz,na koncertach gramy ten numer szybciej i wyłaziło z tego takie chaotyczne bla bla bla.....jakoś nie tęsknię za tym fragmentem

dla mnie SSS jest po prostu wspaniała- dynamiczna... no i te skrzypce....

_________________
-Panie Havranek, za 5 lat tu będzie IV Rzeczpospolita.
-Ja se ne boje, ja mam rakovinu..

To zależy, czy ja jestem na danym koncercie, czy nie Gdy jestem na koncercie, każdy kawałek ma w sobie coś więcej, niż jego odpowiednik na płycie, choćby z tego faktu, że jest grany na żywo, przed mymi oczami i niemożliwością są jakieś studyjne sztuczki. A jeśli chodzi o SSS... Skrzypce są niesamowite. Bez nich ta płyta traciła by sporo...

_________________
"Świat to dobre miejsce. Warto o niego walczyć."
- Zgadzam się z tym drugim.

Dom przy moście, Nostalgia i Śmierć - te kawałki znakomicie brzmią na koncertach.
Nostalgia w porównaniu z płytą grana bardziej metalowo - miód, ten rytm...
A Dom jeszcze bardziej zyskuje przez ten zaśpiew kojarzący się z jakimś tańcem szamana odczyniającym złe duchy....

_________________
Youtube

Dla mnie wszystkie kawałki brzmią lepiej koncertowo - zwłaszcza Pięknoręki

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

o tak! rozczochrane / duchy na wietrzeEE...

_________________
The Hilgrims spotify