wczoraj na Placu Wolności w Poznaniu odbył się wieczór pamięci Roberta Brylewskiego
najpierw poleciał zapis koncertu Brygady Kryzys z nad Jeziora Maltańskiego (2005)
potem dziennikarz Radia Afera rozmawiał o Brylu z Budzym i z Kazim z Aliansu
w takich sytuacjach trudno oddzielić sprawy powiedzmy "artystyczne" od powiedzmy "egzystencjalnych", ale miałem wrażenie, że w takich warunkach (tandetne stoliki i krzesełka i piwo w plastikowych naczyniach) rozmówcy utrafili we właściwy i pożądany ton w którym mieściło się też oburzenie rozmówców na fałszywą nutę w medialnym poruszeniu po śmierci Bryla
Budzy wspominał też m.in. pierwsze spotkanie z Brylem i Stanclewo, wspomniał też o tym, że Bryl był (ostatnio) zainteresowany ewentualną kontynuacją
Freaka i oferował swoje pomysły
osobiście nie wpisywałem się w tym wątku, bo z bardzo nie wiedziałem co tu powiedzieć - z jednej strony jest to dla mnie wielki zaszczyt, że Robert zaśpiewał współnapisane przeze mnie słowa, a z drugiej strony - tak naprawdę rozmawialiśmy tylko raz (na backstage'u jubileuszowego koncertu Armii) i cała historia jego umierania to dla mnie trochę taki zły film, którego nie chce się oglądać :/
na szczęście była jedna okazja, kiedy spędziliśmy ze sobą dobre parę godzin - to był ten pamiętny turniej dla Stopy, bezsprzecznie najfajniejszy dla mnie dzień lata 2011... tak sobie myślę, że dla ulicznego grajka, który trafił kuchennymi drzwiami do prawdziwego świata dawnych idoli, taki format rzeczywistości był dużym darem łaski Bożej - człowiek mógł z ludźmi, których normalnie podziwia, zagrać w jednej drużynie bez mniej i bardziej zasłużonych... Trochę może naciągam, ale z dzisiejszej perspektywy myślę, że zwycięstwo Armii w tym turnieju nie było przypadkowe, a fakt, że w naszym zespole grał Tom, Bryl i Banan (no i w jakiś sposób... Stopa) mógł być dla mnie jakimś dalekim, dalekim odblaskiem klimatów ze Stanclewa... Armia wygrała turniej, bo panował tam jeden duch (wczoraj Tom mówił tak o składzie legendowym)
miałem wtedy w portfelu kostki z Beatlesami, które rozdawałem wszystkim jak popadło, a Brylowi nie pomyślałem żeby dać, czego żałuję od momentu gdy wpadłem na ten spóźniony pomysł w samochodzie powrotnym Araska - do dziś
w każdym razie - dla człowieka dość marginalnie związanego z Brylem, wczorajszy wieczór wspomnieniowy był dobrą okazją żeby się z Nim jakoś pożegnać
parafrazując wczorajsze słowa Tomka - cieszę się, że zostało po nim tyle muzyki
(ciekawe co Gero takiego powiedział, że Bryl tak "groźnie" spojrzał
)
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
