Mi się Duch już trochę przejadł. Miałem przegrywaną wersję z Ars Mundi, a kupiłem sobie orginalnego z MMP na świeżo po tym jak wyszedł. Z tym, że kupiłem go już raczej ze względów czysto "moralnych"(aby w końcu mieć orginał), no i żeby zobaczyć jak jest wydany ( a wydany jest - moim zdaniem - bardzo ładnie
), więc po kupieniu i nacieszeniu się samym wydaniem, tzn. wkładką i oprawą graficzną digipacku nie słuchałem go za dużo, stąd ciężko o moje porównania brzmieniowe. Jednak uważam, że Duch jest świetną płytą i swego czasu (bardzo długiego czasu) naprawdę ostro go katowałem.
A oceniając po utworach (od razu dodam, że w skali 1-5 i nie stawiam żadnych "szóstych gwiazdek, gdyż uważam to za niepotrzebne. Jest utwór dobry - 4 gwiazdki. Jest zajebisty - 5...
):
Inaczej niż zwykle - ***** - jeden z moich faworytów na płycie. Świetny riff, strasznie podoba mi się ta część po każdym refrenie jak dochodzi waltornia. Jest ostry i trzyma jakiś taki "niepokojący" klimat. No i jest chyba najlepszym początkiem płyty w całej dyskografii Armii...
Soul side story - ***** - faworyt nr 2. Ciężkie, ale jakieś takie lekkie w odbiorze. I nasycone przeróżnymi emocjami. Myślę, że to jeden z lepszych utworów Armii w ogóle.
Bracia bum - ****1/2 - podobnie jak w SSS. Ciężkie, ale i melodyjne i jakieś takie "nieuciążliwe". W dodatku bardzo melodyjne.
Pięknoręki - **** - to już bardziej z Triodantowych klimatów. A może Legendowych? W każdym razie już nie takie wesołe. Kolejny bardzo dobry utwór, z tym że na koncertach wychodzi to chyba lepiej... Na płycie jest jakieś takie za bardzo "osadzone"...
Bóg jest miłością - **** - bardzo fajny utwór, chociaż się w zasadzie niczym nie wyróżnia. Poza waltornią w przejściach (tą po refrenie, co są takie pauzy) - ten moment jest jak dla mnie rewelacyjny i to chyba jeden z najlepszych momentów Ducha w ogóle.
Pieśnią moją jest Pan - **** - ten utwór też się w zasadzie niczym szczególnym nie wyróżnia. Ale i tak go lubię, szczególnie podobają mi się zwrotki (to chodzi Bóg i jego łaska.. i Damianek podnosi udko..), głównie ze względu na ciekawy motyw gitarowy i fajne wokale.
Duch wieje przez świat - ****1/2 - wracamy do coraz ciekawszych fragmentów płyty...
. Nie będę się dużo rozpisywal, po prostu bardzo lubię ten utwór (szczególnie refren), nie ma tu nudniejszych momentów. I tyle.
Piosenka po nic - ****1/2 - ten utwór byłby kolejnym faworytem - bo jest naprawdę świetny - gdyby nie był taki długi. 8 minut na tą piosenkę to jak dla mnie za długo. Szczególnie chodzi o akustyczną gitarę przed "za dalą w dal niewypowiedziane", która trwa chyba z dwie minuty. Za długo. A poza tym to jest bardzo mocny punkt płyty, a już zupełnie najbardziej podoba mi se, jak po tej akustycznej części z kopyta wchodzi "muzyka donikąd, piosenka po nic" i robi się młócka.
Marność - ***1/2 - tu następuje mały spadek wrażeń przy przesłuchiwaniu płyty... Bo utwór jest fajny, ale jednak nie ma tego charakterystycznego "czegoś". I na końcu się trochę zaczyna dłużyć.
Łapacze wiatru - **** - trochę mi się to z Soul Side Story kojarzy. Może już nie robi takiego mocnego wrażenia, ale i tak jest bardzo fajnie. I trochę weselszego klimatu wprowadza.
On jest tu, on żyje - ***** - faworyt nr 3. Dobrze, że jest na końcu płyty, bo pozostawia niezwykle mocne wrażenie. Wchodzi z kopyta i daje czadu zajebistym riffem (widać, że Grymuzy...
) spotęgowanym mocno i "basowo" grającą perkusją i świetnym wokalem Budzego.
No, i to tyle....
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
)
).