Ultima Thule

_________________
W jednej ręce granat,
w drugiej nóż... i już!

przesłuchałem całość już kilka razy i zgadzam się z tym co powiedział Erkej - ostatni utwór jest jakby doklejony; nazwałem go roboczo "niewidzialna armia III"... Pewnie do rozbrojenia ładunku z pierwszych sześciu utworów, choć jak dla mnie - mogło by go nie być w ogóle.
Myślę, że materiał wymaga dużego zaangażowania ze strony słuchacza. Po pierwszym przesłuchaniu miałem mieszane uczucia, poza Statkiem burz i Procesem utwory były dla mnie nierozróżnialne. Na pewno nie wchodzi tak jak Triodante czy -szczególnie- Legenda, kiedy to po pierwszym usłyszeniu myślałem że mnie rozerwie...
Jest dużo miłych brzmień, przede wszystkim jak zawsze - Banan i jego partie..melodie nie z tego świata..., ale największe zaskoczenie to wokal Tomka, a szczególnie to, co wyprawia w tytułowym utworze piękne i przejmujące!!

_________________
Człowiek z wiekiem staje się rozumny
Człowiek z wiekiem do trumny

Jeśli chodzi skojarzenia to "Zły porucznik" ale tylko jako tytuł - nie utwór!!! - kojarzy mi się z Clinten Eastwoodem - brudny chary staje przed oczami
Czekam cierpliwie na płytę.



Będzie nie jeden a może nawet "Blanty po nocach"

_________________
"Ludzie przeważnie nie są źli, po prostu czasem dają się porwać jakiejś idei."

bardzo krótko o usłyszanych dwóch utworach:
Zły Porucznik - bardzo dobry utwór. Czad i melodyjność w wokalu, syrena z tyłu dodaje trochę klimatu szaleństwa. Perkusja: wspaniałe rozwiązania (niespodziewane!!). Utwór łączy pewne elementy z Legendy, ale gitara w słowach "ZABIJ!!" gra tak, jak w Armii na mojej ulubionej płycie Tekst również bardzo "o mnie" (choć nie chcę się silić na jakąś dogłębną analizę - zwłaszcza, że lepiej poczekać na całą płytę - aby coś o nim napisać). I ten krzyk!

Underground - mimo tego, że osłuchałem się tego utworu bardzo wiele razy jeszcze w wersji bez "chóru" to jednak to - jak został on wpleciony - bardzo mnie zaskoczyło. Nie spodziewałem się jednak takiego wstępu (wczoraj mi się niezbyt to podobało - a dziś wręcz przeciwnie!) W kolei ten lekki pogłos sprawia - że "chór" zabrzmiał całkiem profesjonalnie. I to głośne - jakby żywcem wyjęte z pierwszej płyty Armii - "JAAAAAAAAA!!" Igora - - naprawdę super się wkomponowało No i solówka gitarowa jakby bardziej rozbudowana... czekam na całą płytę.

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

kurde, nie mam czasu dzis isc do sklepu! posluchalem ms i mnie wgniotlo... to chyba bedzie moja ulubiona plytka po L! swietne teksty, super wokal elrondoski... jutro zapierniczam do acid shopu...
łoooOOOOooooOOOOł!

kurna na koncert w Poznaniu nie pojde, ale jak sie wnerwie, to do Gdyni uderze

ja jeszcze tylko dodam w kwestii chóru- wyszło jak w wojsku.
Jak w Armii, znaczy się.

_________________
"Bożą rzeczą jest dać i pocieszyć, kiedy chce i ile chce i dla kogo chce, jak Mu się będzie podobać i nie więcej."

wokal w Złym poruczniku bardzo mi się podoba, ale nie słyszę w niczego, czego jeszcze nie słyszałem? np. bardzo podobnie Budzy śpiewa w Złej krwi... no ale podobno wokalnie najbardziej nieoczekiwany jest inny utwór

pierwszy utwór z nowej płyty kojarzy mi się legendowo o tyle, o ile - rzeczywiście dużo w nim słyszę Kochaj mnie, natomiast z Nigdy w ogóle mi się nie kojarzy - o wiele mniej melodyjne to jest wszak.
natomiast najsilniejsze skojarzenie póki co, to - o czym nikt dotychczas nie wspomniał - nie każdy, kto mówi Tobie: Panie, do Twego królestwa się dostanie. zanim wchodzi pierwszy wokal, to samo mi się włącza właśnie tamto z 888.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

no, być może w pewnym sensie Polake miał na myśli coś podobnego:


ale ja nie za dużo tego podobieństwa widzę,,,

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

"der Prozess" to niesamowita płyta. Totalny odlot (z przerwami na oddech) . "Przed Prawem" rozbrzmiewa w mojej głowie i nie pozwala zasnąć. Muzyka, której chce się słuchać bez przerwy!

Gratulacje i wielkie dzięki dla zespołu!

Do tego, co powiedział Ybodzio, dodam, że płyta ewidentnie wymaga zaangażowania ze strony słuchacza. Nareszcie! To nie jest zestaw chwytliwych utworów. To jest muzyka poważna w wersji hardcore punk. Skoro zaczynają padać odniesienia do konkretnych utworów, to powiem, że na pewno nie da się zrozumieć tej płyty bez dogłębnego wejścia w utwór Przed Prawem. Ta kompozycja niesie ze sobą zmienny ładunek ekspresji, piękno brzmień i WOKALU, którego nie da się przyrównać do niczego, co było wcześniej... Tylko po co tak naprawdę koncentrować się na punktach odniesienia? Wiadomo, że na nowej płycie znajdą się jakieś mniej lub bardziej czytelne nawiązania do wcześniejszych kompozycji i brzmień płynących z różnych stron… Muzyka nie zaczęła się przecież od „Der Prozess”. Ważne jest, czy nowe dźwięki zawarte na płycie przenoszą mnie w nieznane dotąd rejony, czy wyzwalają inne niż dotychczas uczucia i czy chcę, mam potrzebę do tego stanu wracać. W moim przypadku tak jest i odbywa się to w sposób zaskakująco silny. Myślałem, że mój starzejący się organizm nie da się już tak porwać muzyce czadowej... A jednak…
Armia znów znalazła wytrych do mojej duszy.

ja słyszę

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

od momentu kiedy usłyszałem utwór "Przed Prawem" w drodze powrotnej z koncertu w Hard Rock Cafe byłem wciąż pod wielkim wrażeniem, po jednym przesłuchaniu!

teraz mogę potwierdzić - naprawdę niesamowity numer, ma poważne szanse na pierwszą piątkę, trójką, jedynkę...

tak bardzo armijne i tak mało armijne, tak bardzo triodante i tak bardzo tam gdzie nawet triodante nie sięgnęło

wydawało się, że i muzycznie, i tekstowo Ultima Thule to jest na końcu świata - a jednak der Prozess jest jeszcze dalej... i jeszcze bliżej (serca)

miałem poważne obawy bo słyszałem bardzo radykalną brzmieniowo wersję "Statku burz" (która mnie przygniotła do siedzenia), a potem doszły mnie słuchy, że zmienili, na szczęście okazało się że nie była to regresja tylko rozszerzenie panoramy - ten utwór to jak panoramiczny dokument apokalipsy (znowu - przed oczyma, ale i w klatce piersiowej), ale mimo wszystko czemu tak jestem spokojny, jest wciąż w tym pewność ratunku, bardziej wyczuwalna niż na Lunie, chociaż ciężar nie jest wcale lżejszy...

na razie te dwa utwory mnie trafiły w pierś, o reszcie kiedy indziej, to nie jest płyta na raz i od razu gwiazdki

_________________
The Hilgrims spotify

Wiecie co jest przerażające w "Złym poruczniku"? To, że to wcale nie jest narracja o jakimś tam popaprańcu, którą trzeba by rozszyfrowywać przy pomocy filmu, przy której można by się zastanawiać nad tym, czy Budzy przekonująco oddał emocjonalny / umysłowy / duchowy stan jakiejś fikcyjnej postaci. Słuchałem tego utworu dopiero dwa razy i dwa razy uświadomienie opisanego powyżej faktu zmrażało mi krew...

ja do tej pory slyszalem 3 utwory - 3 razy Statek Burz, ktory co koncert robil na mnie coraz to wieksze wrazenie i byc moze bedzie to taki "hit" płyty, ale za malo slyszalem, zeby tak podsumowywać. W sobote w Łodzi utwor ten wykonany był juz w wersji ostatecznej.. no po prostu mnie wgniotło w podłoge, jak na innych utworach raczej jestem "not to touch the earth", tak przy Statku Burz stałem jak wryty i sluchalem i podziwialem.. bardzo mi sie ten tekst spodobał, chociaz teraz juz zupelnie go nie pamietam, ten utwor płynie po prostu! juz teraz daje 5 gwiazdek!

Zły Porucznik - na majspejsie przesluchalem od wczoraj kilka razy.. zaczyna sie bardzo legendowo, riff podobny do "to czego nigdy nie widzialem", wejscie waltorni.. straszny utwor, potezny wokal. Muzyka legendowa, tekst chyba troche Ultima Thulowy

Underground - fajny, melodyjny, punkowy i optymistyczny kawalek, dobre zakoczenie plyty, tylko to "spierdolilem" troche nie pasuje.....


juz sie doczekac nie moge aż usłysze pozostałe utwory, jak narazie.. wielkie brawa!

_________________
http://www.lastfm.pl/user/crazydiamon87

No i jest OK, ale czy tylko waltornia?

_________________
II.OP.OP