Ultima Thule

O! A co było wtedy z nimi nie tak?

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

To, że w miejsce zawartego, czteroosobowego składu z Ducha, gdzie każdy muzyk był W OGNIU i grał ŚWIETNIE, nagle wjechała dość rozmemłana sekcja i toporne, siedmiostrunowe gitary zestrojone w dół. Na następnych płyt było trochę lepiej, muzycy się wyrobili, ale jeszcze przez kilka lat było tu i tam słychać efekty tej zmiany

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Dupa dupa dupa...

Rozmemłana sekcja?? To jak są mega zgrani słychać na najlepszej koncertówce Armii: Soul Side Story...

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

To nie jest kwestia zgrania, a pewnej stylowosci.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Na płycie Droga ja też to niestety tak słyszę. Z czasem to się robiło coraz zgrabniejsze i bardziej własnie stylowe, choć pełnię osiągnęło dopiero za czasów krzyżokmietowych.
Ale Prazeo, ja Twoją wypowiedź zrozumiałem w pierwszej chwili tak, że za czasów Ducha też coś było nie tak? Jeżeli tak, to nie ma NATO zgody!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Nie no - Duch jest wspaniały. ZNAKOMITA, jedna z lepszych w Polsce sekcji i Popcorn, który niby wnosi ten metal ale robi wszystko, żeby nie grać jak w Acidach. Trzej podstawowi instrumentalisci współpracują tam niczym druga linia Maszczyk-Deyna-Kasperczak w kadrze Górskiego - czyli wspaniale

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

No niestety Smoku... Kmieta sam mówił niejednokrotnie że na tej płycie zagrał bez przekonania bo nie brał udziału w jej tworzeniu ani nawet w próbach. A Beata wiadomo - zawsze to był jednak bardziej Wilczy Pająk niż Armia. Na ch... te 2 kopyta? Scena w przedziale z PNW wyczerpuje temat dość skutecznie.

Dokładnie - instrumentalne mistrzostwo, warsztatowo niedościgniony skład. Budzy opowiadał że jak Marcin Pospieszalski zobaczył to trio live to powiedział że to poziom światowy. (A chłop raczej wie co mówi)

Widzę, że zagłosowawszy na opcję nr 1 znalazłem się wśród większości głosujących.
Tutaj wyrażę jednak coś, co być może mogłoby być uznane za kontrowersję - gdybym musiał dokonać jakiegoś ostatecznego wyboru pomiędzy tymi dwoma płytami (dylemat z cyklu: gdybym mógł na bezludną wyspę zabrać tylko jedną z nich), to myślę, że wybrałbym "Drogę". Akurat właśnie do tej płyty jestem bardzo sentymentalnie umocowany i myślę, że to by ostatecznie przeważyło. "Droga" poza tym rzeczywiście bardzo mi się podoba i ja nie słyszę na niej jakiejś muzycznej mielizny, ale trudno mi określić w jakim stopniu rzetelny odbiór przytępiają sentymenty

Chyba całkowicie mogę podpisać się pod tą wypowiedzią. Sentymenty to są w sztuce bardzo ważne kwestie...

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

Wziąłbym jednak "Ducha", niemniej coś w tym jest co pisze sysu.
Na "Drodze" jest jednak kilka utworów-piosenek, które mogą być bliższe prostemu wzruszeniu i dodawać - nomen omen - ducha ("Buraki...", "Radio NRD", "Jestem smutny").
"Duch" - jakkolwiek artystycznie w mojej ocenie stoi wyżej - jest czasem onieśmielająco monumentalny w tym względzie. Jego blask aż każe zmrużyć oczy.

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Jest na to takie określenie, wydaje mi się ono jednak trochę pasujące: patetyczny...
...a Droga? Jakby bliżej człowieka, trochę bardziej przy ziemi...

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy