natalia i pośrednio również Witti pisze:
muzkę z użyciem głośnej gitary elektrycznej i podziału na zwrotka- refren - zwrotka - solówka gitarowa - refren - solówka - refren
Sorry, że ciągle marudzę. Może to zresztą nie ten wątek.
Ale nie uważacie, że jednak podstawowe znaczenie ma jednak to czy kompozycja jest udana? No bo z tego, że ktoś będzie bardzo nowocześnie i przy użyciu np: kontrabasu, puzonu i dzwonów Targielewskiego snuł kilkunastominutową muzyczną mantrę jeszcze chyba automatycznie nie wynika, że to jest wielce okej, nie? Mam z tyłu głowy słynną definicję Budynia o niezrozumiałej muzyce (pamiętacie którą?). I moje wspomnienia z najbardziej zawsze mnie irytujących fragmentów Voo Voo -zespół jedzie 5 minut na akordzie D czy A a Wagiel ćwierka chaotycznie na gitarze jakieś pokręcone dźwięki, zespół bawi się świetnie a ja się nudzę. I boję się krzyknąć "Król jest nagi!", bo wyjdzie że się nie znam
Czyż rodzaj formy "zwrotka-refren" albo "Coś Zupełnie Innego" nie jest sprawą drugorzędną wobec kompozycji?
Oczywiście wiem, że to wszystko jest wybitnie subiektywne...
Chodzi mi o to, że nie uważam, żeby istniała jakaś taka... wiecie - linia wzorcowej ewolucji muzycznej, która zaczyna się powiedzmy od punk rocka a kończy na Warszawskiej Jesieni.
anastazja pisze:
A poza tym ileż to można śpiewać o zaciskaniu pięści i jak długo można tego słuchać?
Hehe, całe życie można słuchać
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
