Ultima Thule

Dokładnie tak. Zrobił mi się mały mix tytułów. Dzięki za rozmowę.
Nie wiem jak Wy, ale ja nie mogę ochłonąć do tej pory po koncercie. Już przed koncertem było trudno ze skupieniem myśli jak widać.
Codziennie rano jak jadę rowerem do pracy to nucę sobie słowa (albo pokrzykuje jak nikt nie jedzie blisko ) m.in. z utworów:
"Proces" : "...Wołają mnie na sąd. Chodź, chodź, chodź..."
"Zły Porucznik" : "...Bo nie ma ze mną nikogo...Ja jestem sam na sam"
"Przed Prawem" : "..Nie wiesz co będzie dziś. Nie wiesz co będzie tam. Pocałuj moją twarz ostatni raz.."

To jeszcze ja kilka słów o koncercie, choć moi przedpisarze bardzo świetnie to zrobili 8)
Koncert w Nałęczowie był świetny pod każdym względem,nawet pogoda zbytnio nie przeszkadzała,bo już na sam występ zrobiło się w miarę pogodnie i przede wszystkim nie padało. Publika dopisała,choć na początku,jak wieszość już wspomniała było kiepsko, lecz bliżej godziny 20:00 a nawet po godzinie 20:00 było już czad. Na początku myśłałam,że części Prozzesowej może zabraknąć,lecz bardzo szybko moje obawy zostały rozwiane.
Część "szlagierowa" rewelacyjna.Repertuar utworów bardzo fajny,czadowy, od pierwszych dźwięków zachęcajacy do nieprzerwanego pogo. Kiedy usłyszałam dźwięki utworu "Dom przy moście" nogi same porwały mnie w tłum, choć nie w ten mocmo pogujący,ale znajdowałam się blisko niego.
Elrond w bardzo dobrej formie wokalnej, dr Kmieta i Franc-rewelacja, Aviator-mistrzostwo, Kuba i Krzyżyk . Der Prozess wywarł na mnie ogromne wrażenia,tak samo jak płyta,która dla mnie jest mistrzostwem,ale zobaczyć całą sztukę na żywo - BEZCENNE!!! To co się działo na scenie było niesamowite,stałam osłupiała z "otwartą buzią" tak,że wgniotło mnie w ziemię. To co się działo podczas utworu "Przed Prawem" było rewelacyjne, mi brakuje słów,żeby to wszystko opisać.

_________________
Wczoraj jest historią. Jutro jest tajemnicą. Dziś jest darem.

Smoczyco po Twoim wpisie tak mi się jeszcze przypomniało, że podczas tego utworu stałem koło budki nagłaśniającej, mniej więcej po środku boiska. Ludzie w części nazwijmy to umownie wolnej, przechodzili obojętnie ale jak nadchodziły te dwa przyspieszenia to nawet przypadkowi przechodnie się zatrzymywali. Na mnie to zrobiło wielkie wrażenie. Momentami czułem się jak w ciemnym teatrze na piętrze, z którego obojętnośc została na chwilę wyrzucona. Ludzie stali po bokach, pod drzewami i nie wiedzieli co z sobą zrobic. Patrzyli jakby ich kto zaczarował, zmusił do chwili zastanowienia. Jak się zaczęła Anima to jakby odetchnęli

_________________
W jednej ręce granat,
w drugiej nóż... i już!