Ultima Thule

Idę i walczę... Wiem już teraz...
Tonę w tańcu z duchami...


Wczoraj pół śląska zjeździłem za płytą, dzisiaj jest już moja.

_________________
...tam na skraju lasu, gdzie brzóz tyle...

Mam i ja. Po pierwszym odsłuchu jest bardzo dobrze

_________________
"Staliśmy nad przepaścią, ale zrobiliśmy krok do przodu!"

Ech, to jest prawdziwa fanka! Aż zazdrość mnie bierze, też bym chciał mieć taką determinację. Tymczasem zamiast tego zajmuję się tyloma innymi sprawami, że nawet nie zdążyłem jeszcze pomyśleć o tym, że bym chciał się wybrać do sklepu.
Można by oczywiście się tłumaczyć: jedna rzecz, że na razie ze spraw muzycznych jestem tak zaaferowany Konkursem Chopinowskim, że wszystko inne ma dla mnie znaczenie zupełnie dalekorzędne (wybacz Armio ). To trochę prawda, ale tylko trochę. Druga rzecz, że ostatnimi czasy zupełnie nie słucham tzw. ostrej muzyki, w sensie z przesterowanymi gitarami itp. Ani starszej, ani nowszej, ani takiej, co zawsze najbardziej lubiłem, ani takiej, którą miałbym poznać nową. I to nie da się ukryć jest też czynnik. Ale najbardziej to chyba ogólne zaaferowanie wszystkim, z czym wciąż nie mogę nadążyć... Do kina nie chodzę, nowej Armii nie słucham... całe szczęście, że jest Konkurs i wbrew wszelkim przeciwnościom nie udało mi się go do końca zgubić.
Jutro się kończy - może wtedy przyjdzie powoli czas na Toń?

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Ej, nigdy nie sądziłam że słowo "fanka " może być takim komplementem
Bo ja właściwie nie lubię tego słowa.

A ja dziś wykazałam się bezbrzeżną nieprzytomnością.
Czekam na przystanku na autobus, który niewiadomo kiedy przyjedzie (tam nigdy nie trzyma się rozkładu), chodzę w kółko w tą i z powrotem, obok jest empik, więc kręcę się koło niego i gapię bezmyślnie na witrynę. Dopiero, kiedy zauważyłam nadjeżdżający autobus, olśniło mnie, że przecież płytę Armii trzeba kupić! A do empiku na Bródnie wybrać się jakoś nie mogę, a tu miałam pod samym nosem przecież!
No nic, kupi się następnym razem.

_________________
Mam niebieskie futerko
i uwielbiam wciąż latać

Właśnie przesłuchałem sobie tę Toń i mogę powiedzieć tyle: W S Z Y S C Y macie rację

przesłuchałem. obawy były, ale w dużej mierze zniknęły

_________________
http://67mil.blogspot.com/

późno w noc na słuchawkach przesłuchałem. kurde, ile tam pięknych psychodelików poutykanych w materii dźwiękowej!

_________________
http://67mil.blogspot.com/

reklamują Toń w antyradiu jako najbardziej apokaliptyczny album w historii zespołu Armia

A na stronie Media Marktu Toń na liście bestsellerów

_________________
trochę o muzyce, książce, przyrodzie, ale najwięcej o bieganiu
https://meblooscianka.wordpress.com

Płyta już u mnie... więc... leć!

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

Ktoś pod koniec Tańca duchów woła "Ratunku!"...

_________________
trochę o muzyce, książce, przyrodzie, ale najwięcej o bieganiu
https://meblooscianka.wordpress.com

Jak lecimy skojarzeniami, to mnie się brzmienie z 888 kojarzy, z tym, że Armia, to jednak Armia i jest to wiele lepsze.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

A ja skojarzeń na szczęście nie nam. Za to wydaje mi się, że jest najbardziej czadowa od czasów Ducha. Po parunastu przesluchaniach najbardziej zapadły w głowie: Duszo wróć, Ukamienowanie i Cudzy grzech. Jak dla mnie to ciut za mało waltornii (i jest ona zbyt cicho). A tak poza tym jest swietna. Do wczoraj słuchałem na pół gwizdka, bo koncert chopinowski.

No i zapomniałem: Ostatnia chwila, też super i najbardziej medialny (jeśli można tak powiedzieć) kawałek. Gdybym ja wybierał utwór na singiel - to byłby to właśnie ten. Myślę, że nawet na lp3 mógłby trochę namieszać