Ultima Thule

Nie byłem zbyt entuzjastycznie nastawiony do tego przedsięwzięcia, ale posłuchane próbki sprawiły, żem prędko CD zamówił.
Pierwsze wrażenie po przesłuchaniu rzeczonych fragmentów - jest i moc i magia i klimat. Nie mogę się doczekać odsłuchu całości.

Płyta przybyła!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Miałem lekkie obawy że muzycznie to nie będzie moja bajka. Zupełnie niepotrzebnie Świetny klimat płyty, ten materiał broni się nie tylko jako 'dekonstrukcja Legendy' ale też jako odrębny byt. Szybko zaprzyjaźniłem się z większością utworów, no może jedynie z dwoma mi lekko nie po drodze ale daję im szansę.
Wysłuchanie tych tekstów podanych w zupełnie innej formie sprawiło, że kilka z nich odkryłem na nowo.

Na razie znam tylko "Gdzie ja tam będziesz ty". Zupełnie mi nie podeszło. Rozwlekłe, nudne, nie ma nawet śladu startu do oryginału.

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Jest to płyta bardziej dla fanów Jacaszka niż Armii. Z oryginałów zostało bardzo niewiele, a czasami nawet zupełnie nic. Czasami nawet linia melodyczna wokali jest inna niż w oryginale. Powstały więc inne piosenki (utwory) z tekstami znanymi z Legendy. Tak jak stoi na okładce - autorska reinterpretacja Legendy. Mi się podoba, ja lubię takie ambienty, ale rozumiem, że dla bardziej tradycyjnych słuchaczy może być to pozycja trudna do przełknięcia.

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

Wychodzi na to, że słucham tej Legendy w piątkowe popołudnia. Dziś drugi raz.
Bardzo podoba mi się fakt, że Legenda Armii doczekała się potomstwa - to bardzo ciekawa sytuacja.
Wiem, że muszę Jacaszkowemu albumowi dać trochę czasu. Już dziś słuchało mi się lepiej niż poprzednio.
Najbardziej podobały mi się te spokojne momenty, które przywołują skojarzenia z jakimś This Mortal Coil, Historią Czachora czy nawet Doliną Issy. Nie ja!
Największe wątpliwości budzi za to Opowieść zimowa i Kochaj mnie.
Ciekawe czy te same numery miał na miejscu Diglator .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Tak, te same. "Kochaj mnie" wydaje się być rozwleczone ponad miarę, wręcz męczy i za każdym razem gdy chorągiew zaczyna powiewać nad nami łapię się na reakcji 'o rety, jeszcze?' Do Opowieści mam inne zastrzeżenia, z jednej strony taka dynamiczna na siłę i zbyt przesterowana, a z drugiej szkoda że mocniejsza perkusja z końcowego fragmentu nie wchodzi wcześniej. Ale tak jak pisałem wcześniej - daję szansę i nie przeskakuję do następnego utworu.
Na drugim biegunie przede wszystkim (ale nie tylko) "Przebłysk" i "Nie ja" - niespieszne, ciche, ale jednak mocno przebijają się z przekazem.

mam i ja swój egzemplarz:)

ciężka to muzyka, elektro gotyk jakiś z deadcandeancowymi klimatami... tu dla mnie bardzo mocno wybijają się Nie ja, wspaniała interpretacja, Gdzie ja tam będziesz ty, pierwszy utwór i zdecydowanie To, czego nigdy nie widziałem...

a w całości pobrzmiewa mi, nie wiem, albo i wiem czemu, przepiękny soundtrack do kultowej gry Machinarium autorstwa
Thomasa Dvoraka...

https://www.youtube.com/watch?v=Ar1iQGAyWNM

_________________
trochę o muzyce, książce, przyrodzie, ale najwięcej o bieganiu
https://meblooscianka.wordpress.com

"Nie ja" to jest w ogóle o wiele lepsze od oryginału. "3 bajki / Dla każdej samotnej godziny" może nie dorastają, ale godnie pretendują. Z pozostałymi utworami różnie, niemniej choć raczej będę wciąż wolał RIMBAUDA i choć czeka mnie wiele pracy, żeby zrozumieć choćby jakąś istotną część, to już jestem zafascynowany. Rzekłem.

P.S. A przepiękny refren "Tego, czego nigdy nie widział" nosi według mnie wyraźne piętno "What I have never seen".

_________________
[.. .]

Zżarło mi posta. Już nie mam siły.

jak to zżarło?

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

uległ autodestrukcji na etapie exportacji

Tej interpretacji w niektórych momentach brakuje dynamiki, w takich utworach, jak Kochaj mnie czy Przebłysk 6 przydałyby się takie industrialne rytmy w szybszym tempie, moim zdaniem idealnie by pasowały... ale wtedy z kolei przybliżyły by się do oryginałów... oprawa graficzna idealnie oddaje klimat płyty... zauważyłem, że Armijna Legenda ma w sobie dużo jasnych plam, a ta jest taka smutna, taka szarojesienna, taka jakaś mroczna... takie pierwsze odczucia...

_________________
trochę o muzyce, książce, przyrodzie, ale najwięcej o bieganiu
https://meblooscianka.wordpress.com

Na razie jestem po dwóch uważnych przesłuchaniach całości i ogólnie rzecz biorąc podoba mi się to ujęcie, chociaż czuję w nim pewną monotonię. Zdecydowanie nie jest to płyta dzienna - znacznie lepiej wchodzi w nocy (podkreślam, że opieram to na dwóch na razie odsłuchach, ale ten nocny/autostradowy był zdecydowanie korzystniejszy). Piszę to tylko po to, by zaznaczyć, że płytę przesłuchałem i że będę do niej wracał.

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

w najnowszym TR wywiad i recenzja płyty

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"