Ultima Thule

fajnie, większość z nas ma tak samo, tylko tu próbujemy te płyty ciut zróżnicować, bo jedne bardziej tę płytę a drugi inną
Crazy przedstawił swoją koncepcję rozwoju czy też zmian poprzez kilka płyt. Ja się z nią prawie całkowicie zgadzam. W kwestii UT to zdecydowanie się rozjeżdżamy, bo ja tę płytę bardziej podskórnie odbieram, po dość zróżnicowanych Drodze i PMK, nastąpił powrót do mocnego, konsekwentnego brzmienia, które przytłacza ale robi też kolosalne wrażenie, przynajmniej dla mnie. I teksty to jeszcze bardziej podkreślają. I sposób prowadzenia wokalu też.

Skądinąd był jeszcze kiedyś taki wątek

_________________
Klaszczę w dłonie ...
... by było mnie więcej ...

O-----O

czyli "Jestem smutny",,, - do dziś pamiętam jak na pierwszym moim koncercie Elrond zapowiadał tę piosenkę,,,

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

ooooo a ja nei miałem przyjemnosci usłyszeć tegoż kawałka na żywo (((((((((((((

Ja niestety również i bardzo tego żałuję. W ogóle uważam, że nieco metalowa Droga jest jedną z lepszych płyt tzw. ''starej''Armii. Bo jak dla mnie to po PMK rozpoczęła się chyba jakaś Nowa Era tegoż zespołu.

_________________
wiatr jest szary a księżyc zielony.

jak ktoś pisze stara/nowa - to zwykle inny podział robi -choć wtedy to Droga byłaby tak pół/na pół
dla mnie jest jedna Armia z jedną najlepszą płytą... (nic nie ujmując innym genialnym oczywiście)

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

Smoku, świetny z Ciebie dyplomata. Jasne, że Armia to zespół ponadczasowy. Ale hmm, jakby to ująć...? Masz rację, ze trochę się źle wyraziłem z tą starą i nową Armią ale tą dużą przerwę w nagrywaniu płyt widać bo ostatnią płytą studyjną przed PMK (2004) była Droga, która została wydana aż pięć lat wcześniej. I wyraźnie według mnie słychać różnice w grze zespołu. Inną sprawą jest to, że te płyty różnią się koncepcyjnie.

_________________
wiatr jest szary a księżyc zielony.

ot cała prawda! zawsze mnie rozwalały interpretacje wierszy w szkole "co autor miał na myśli" nie zawsze słowa przez nas odbierane są tak samo odbierane przez autora.
ja staram się przyjąć słowa dla siebie, ale nie po swojemu.
Pewne teksty można jasno zinterpretować, np.: "Kocham Cię Natalia", ale tekst jak: "głowa ma dość, łomot starego ja" można się domyślać, co, jak, dlaczego, ale raczej bym nie pozwolił sobie na interpretację. Nigdy nie wiadomo do końca co miał na myśli autor, no bo jakiej nie mamy pewności, czy Tomasz Budzyński nie pisał wtedy o swoim bólu głowy

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo

Hmm, ja miałem podobną sytuację z recenzją PMK, kiedy powiedziałem, że ''jaśniejsze niż tysiąc słońc'' brzmi mocno i z nadzieją - nie czytałem jeszcze wtedy tego, że te słowa zostały wypowiedziane przy wybuchu bomby atomowej. To najlepsze potwierdzenie tego, że każdy tekst odbiera osobiście.

_________________
wiatr jest szary a księżyc zielony.

Post Viatora jest świadectwem porażki metodycznej wszystkich jego polonistów
na serio tak to wyglądało? Pytali Cię "co poeta chciał powiedzieć"? Nie mówiliście o podmiotach lirycznych, własnych wrażeniach, sytuacji lirycznej etc etc?? Kurde. Aż trudno mi uwierzyć

Tu nie jestem pewna - uważasz, że Twoja pierwsza reakcja była błędna?

Delikatna równowaga między odbiorem prostym, naiwnym, dziecięcym (jaki ośmiolatek odgadłby w "jaśniejszym niż tysiac słońc" bombę?) a dojrzałym, a w dodatku wzbogaconym o konteksty lub po prostu o zwykłą wiedzę, jest trudna do osiągnięcia. Ale jeśli przyjmiemy, że tylko jedna jest słuszna, zamkniemy przed sobą wiele drzwi, którymi (dla mnie) wchodzi po prostu przyjemność z lektury.

z całym szacunkiem dla Tomasza Budzyńskiego i współczuciem dla jego ewentualnie bolącej głowy - dla mnie jako odbiorcy ma zupełnie drugorzędne znaczenie, co autor mial na myśli. Autor jakiegokolwiek dzieła, wypuszczając je na światło dzienne, wystawia je odbiorcom do interpretacji, a te moga być bardzo różne. I BARDZO DOBRZE!

Oczywiście, z rozsądkiem. Są pewne interpretacje, które ewidentnie wyglądają na głupie. Są też takie, które są ewidentnie błędne, bo skądinąd wiadomo, że autor NIE MÓGŁ mieć czegoś takiego na myśli (np. kiedy ktoś interpretuje Balladę o smutnym skinie jako piosenkę pro-skinowską albo W krainie smoków jako piosenkę satanistyczną ).
Dlatego powtarzam, w granicach rozsądku, ale wielość interpretacji jest czymś jak najbardziej pozytywnym i ograniczanie się do tego, "co poeta miał na myśli" jest zupełnie nieciekawe.

Jeżeli Budzego faktycznie by bolała głowa i to zawarł w tekście Legendy, to może byc interesujące ze względów ciekawostkowych, ale czy w jakikolwiek sposób unieważnia to różne fascynujące interpretacje tego wersu?

_________________
ćrąży we mnie zła krew

zarzucasz mi błędy ortograficzne, stylistyczne czy gramatyczne? Jeśli tak, to wskaż te błędy, a wtedy poprawię i postaram się ich więcej nie robić


owszem, była mowa o podmiotach itd, ale setki razy było o tym "co autor chce przekazać, o czym myślał, co przeżywał" Nigdy mi się to nie podobało. Rozumiem, że można rozebrać wiersze, utwory, itd. na części pierwsze, ale jak można szukać czegoś, starać się interpretować, skoro raczej nigdy nie dowiemy się co wtedy siedziało w głowie autora (chyba, że sam o tym wspomni(ał))


ale właśnie o to mi chodziło. To z bolącą głową to wymyśliłem na poczekaniu i chodziło mi o to, co napisałeś Crazy, że "wystawia je odbiorcom do interpretacji, a te moga być bardzo różne."
Ja teksty Tomasza Budzyńskiego nie rozkładam na części pierwsze, ja się w nie wsłuchuję i rozkoszuję się nimi takimi, jakimi są.

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo

tak skojarzył mi się wiersz napisany przez Czesława Miłosza we Lwowie w 1939 roku. Wydrukowany w miejscowej prasie za zezwoleniem władz radzieckich i nagrodzony specjalną nagrodą Stalina.

1. Runą w łunach, spłoną w pożarach
Krzyże Kościołów, krzyże ofiarne
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku
Z Lechickiej ziemi Orzeł Polaków

2. O słońce jasne, wodzu Stalinie
Niech władza twoja nigdy nie zginie
Niech jako orłów prowadzi z gniazda
Rosji i Kremla płonąca gwiazda

3. Na ziemskim globie flagi czerwone
Będą na chwałę grały jak dzwony
Czerwona Armia i wódz jej Stalin
Odwiecznych wrogów swoich obali

4. Zmienisz się rychło w wieku godzinie
Polsko, a twoje córy i syny
Wiara i każdy krzyż na mogile
U stóp nam legnie w prochu i pyle

Teraz przeczytajcie ten wiersz nie zwrotkami, ale jako poziomy tekst.

1. Runą w łunach, spłoną w pożarach 3. Na ziemskim globie flagi czerwone
Krzyże Kościołów, krzyże ofiarne Będą na chwałę grały jak dzwony
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku Czerwona Armia i wódz jej Stalin
Z Lechickiej ziemi Orzeł Polaków Odwiecznych wrogów swoich obali

2. O słońce jasne, wodzu Stalinie 4. Zmienisz się rychło w wieku godzinie
Niech władza twoja nigdy nie zginie Polsko, a twoje córy i syny
Niech jako orłów prowadzi z gniazda Wiara i każdy krzyż na mogile
Rosji i Kremla płonąca gwiazda U stóp nam legnie w prochu i pyle.

Dla mnie ten wiersz jest dowodem na to, że czasem interpretacje wierszy mogą być mylne.

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo

Dobre Nie znałem tego.

elsea sama się będzie tłumaczyć, ale jestem przekonany, że chodziło jej o coś nieco głębszego, związanego właśnie z teorią czytania tekstu. Tylko teraz nie jestem pewien, czyśmy Cię dobrze zrozumieli... no nic, elsea śpi, więc sprawę wyjaśnimy jutro

_________________
ćrąży we mnie zła krew

też tak myślę, ale profilaktycznie wolałem zadać to pytanie.

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo