PRZEMIANY - ECHO - ZŁA KREW to dla mnie taki moment, który wznosi tę płytę na wyżyny. W przeciwieństwie do poprzedniego marudzącego posta, tu napiszę tak:
Przemiany - 4 z silnym plusem albo i dwoma
arasek pisze:
Tu zgadzam się z Crazym, że za mało śpiewu w krzyku.
a to ciekawe, że napisałeś to właśnie przy okazji utworu, gdzie ten krzyk jest dla mnie najbardziej na miejscu
(ja miałem na myśli Strzały najbardziej, i też Jaszczurkę oraz Sygnały); utwór nie wiem czy jest najostrzejszy w dorobku Armii, ale na pewno straszliwy!!
To jeden z tych utworów, które sprawiają na mnie wrażenie
ostateczne. Moment, w którym dochodzi do przewartościowania wszystkiego:
wróg, Bóg... te słowa są tu dalekie od oczywistości.
Widziałem go i żyję - ale to nie jest natchnione i pełne miłości "żyję od dziś", to jest życie jakieś, którego nie możemy sobie wyobrazić, które zostało wycharczane przez Budzego, bo tylko ten charkot oddaje odczucia duszy, która
żegna się na zawsze. To jest naprawdę na zawsze. Nigdy jeszcze Budzy nie zaspiewał tak przejmująco o tym, że "Boga nikt nie poznał"... może dlatego uważa Przemiany za najbardziej brutalny utwór Armii?
Echo - pełne silne 5!
Utwór najpiękniejszy. I muzycznie, i tekstowo. Muzycznie, bo chyba najbardziej melodyjny, a mi jakoś brakuje jednak melodii na tej płycie troszkę. Ale przede wszystkim tekstowo (jeszcze raz: muzyka mi podeszła od razu, to i tekst doceniać zacząłem
)
Normalnie teksty Toma podobaja mi się jako teksty piosenek. Tekst Echa mógłbym z wielką przyjemnością przeczytać jako samodzielny wiersz. Jest w nim przepiękne obrazowanie. Ten
kosmos pająka zdmuchnięty przez dziewczynkę,
przeciągający się kot i jaszczurka uganiająca się po
wielkim pustym domu... a na koniec człowiek stojący w oknie, czekający... Krótkie frazy, celne metafory i mamy żywy obraz!
I jest to znacznie "przyjemniejsze" w obcowaniu niż utwór poprzedni.
Ale i tu czuć tę
ostateczność. Wiersz opiera się w dużej mierze na przeciwieństwach i oksymoronach, na tej małej jaszczurce w wielkim domu, na smoku, który jest mały (ale czy smok, co pilnuje skarbu jest mały?) i olbrzymie, który jest cichy. Ja myślę, że tu także wszystko ulega przewartościowaniu. Smok jest mały, bo jego ziemska wielkość już nie ma znaczenia; dom jest pusty, bo jego mieszkańcy znikli lub uciekli. A cały kosmos zostaje zniszczony jednym dmuchnięciem.
I co robi ten człowiek
w otwartym oknie?...
Czeka na zbawienie. Ale znów: nie jest to takie prostoduszne i pełne ufności "umarłem dzisiaj w twoich rękach w szczerym polu", raczej on stoi i wygląda przez to okno, jak ktoś, kto wie, że ten drugi ktoś ma przyjść po niego, na pewno przyjdzie, musi przyjść - ale jest w nim lęk, że jednak nie przyjdzie...
Zła krew - pełne silne 5 po raz drugi!
Najpotężniejszy utwór. POWER!!! Ja po raz trzeci z rzędu będę mówił to samo: podróż
ostateczna! I jeszcze raz jesteśmy całe lata od tej ufności, która śpiewała "umarłem aby żyć" albo "żyję od dziś". Tutaj jest
ja chciałbym się narodzić! ja chciałbym się narodzić! - WYKRZYCZANE z desperacją, ale w otoczeniu tekstów o szaleństwie, o Kainie, o płonącym świecie pełnym potu i krwi! Światło nie jest przewodnikiem, nie jest czymś pięknym - ono
zapiera dech i ciągnie za nos, i oślepia, oślepia, każąc po omacku wpaść w ten szaleńczy wir napędzany galopującą muzyką o niesłychanej sile rażenia. Ja chciałbym się narodzić, ale czy ja przeżyję ten
bieg? . . . kiedy
krąży we mnie zła krew? . . .
Sygnały - 4
Nie mam wiele do napisania na razie na temat tego utworu. Podobał się mi. Tekstowo nadal silnie osadzony apokaliptycznie. Ale nie widzę tu niczego nowego specjalnie. Takie no... nie będziesz mówić "ja", już nigdy nie powiesz o sobie "ja"...
-------
A o stronie C to na razie się nie wypowiem.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Mam nową płytkę... No!!! Jest fajowa. Jak zwykle nieżle brzmiące gitary i super pomysły na utworki. Polecam...
